புரட்சி அழைக்கிறது தோழனே...

சீத்தாராம் யெச்சூரி

{தத்துவ ஞானிகள் உலகை பல்வேறு வழிகளில் வியாக்கியானம் மட்டுமே செய்திருக்கிறார்கள். பிரச்சனை என்னவெனில், அதனை மாற்றுவதே ஆகும் என்றார் மாமேதை காரல் மார்க்ஸ். நவம்பர் புரட்சி அதை நிரூபித்து காட்டியது. மனிதகுல வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டிய வீரசகாப்தம் நவம்பர் புரட்சி. இந்தியப் புரட்சிக்கு என்றென்றும் அதுவே உந்து சக்தி.)
இந்த ஆண்டு நவம்பர் 7 அன்று அக்டோபர் புரட்சி வெற்றி பெற்ற நூறாவது ஆண்டிற்குள் அடி எடுத்து வைக்கிறோம். இப்புரட்சியானது 20ஆம் நூற்றாண்டின் உலக வரலாற்றில் ஆழமான செல்வாக்கினை ஏற்படுத்திய ஒன்றாகும், மனிதகுல விடுதலை மற்றும் முன்னேற்றத்தில் பாய்ச்சல் வேக மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய ஒன்றாகும். மனிதனை மனிதன்சுரண்டுவதை ஒழித்துக்கட்டி ஒரு சமூக அமைப்பை நிறுவுவதை நோக்கி மனிதகுல நாகரிகத்தை முன்னோக்கி உந்தித்தள்ளிய ஒன்றாகும். மார்க்சியம் என்பது ஓர் ஆக்கப்பூர்வமான அறிவியல் என்பதை சந்தேகமின்றி மெய்ப்பித்த ஒரு சகாப்த நிகழ்வாகும். நவம்பர் புரட்சி என்றென்றைக்கும் பொருந்தக்கூடியதே என்பது இதில்தான் அடங்கி இருக்கிறது.காரல் மார்க்ஸ் மறைவிற்குப்பின் 1883இல் வெளியான கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையின் ஜெர்மன் பதிப்புக்கு பிரடெரிக் ஏங்கல்ஸ் எழுதிய முன்னுரையில் அவர் குறிப்பிட்டதாவது:‘‘அறிக்கையினூடே இழையோடி நிற்கும் அடிப்படை கருத்து வரலாற்றின் ஒவ்வொரு சகாப்தத்திலும் பொருளாதார உற்பத்தியும் தவிர்க்க முடியாதபடி இதிலிருந்து எழும் சமூகக் கட்டமைப்பும் அந்தச் சகாப்தத்தின் அரசியல், அறிவுத்துறை வரலாற்றுக்குரிய அடித்தளமாய் அமைகின்றன. ஆகவே (புராதன நிலப் பொதுவுடைமை சிதைந்து போனகாலம் தொட்டே) அனைத்து வரலாறும் வர்க்கப் போராட்டங்களின் வரலாறாகவே, சமூக வளர்ச்சியின் பல்வேறு கட்டங்களிலும் சுரண்டப்படும் வர்க்கத்துக்கும் சுரண்டும் வர்க்கத்துக்கும், ஆதிக்கத்துக்கு உட்படுத்தப்படும் வர்க்கத்துக்கும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் வர்க்கத்துக்கும் இடையேயான போராட்டங்களின் வரலாறாகவே இருந்து வருகிறது. எனினும், இந்தப் போராட்டமானது தற்போது ஒரு முக்கிய கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. சுரண்டப்பட்டும், ஒடுக்கப்பட்டும் வரும் வர்க்கம் (பாட்டாளிவர்க்கம்) சுரண்டியும் ஒடுக்கியும் வரும் வர்க்கத்திடமிருந்து (முதலாளித்துவ வர்க்கத்திடமிருந்து) இனி தன்னை விடுவித்துக் கொள்ள வேண்டுமானால், சமுதாயம் முழுவதையும் சுரண்டலிலிருந்தும் ஒடுக்குமுறையிலிருந்தும் வர்க்கப்போராட்டங்களிலிருந்தும் நிரந்தரமாய் விடுவிக்க வேண்டும்.அவ்வாறு விடுவிக்காமல், சுரண்டியும் ஒடுக்கியும் வரும் வர்க்கத்திடமிருந்து (முதலாளித் துவ வர்க்கத்திடமிருந்து) ஒருபோதும் தன்னை விடுவித்துக்கொள்ள இயலாது என்கிறகட்டத்தை எட்டியுள்ளது – இந்த அடிப்படையான கருத்து முற்றிலும் மார்க்ஸ் ஒருவருக்குமட்டுமே உரியதாகும்.’’ மிகவும் சுருக்கமாகச் சொல்வதென்றால், நவம்பர் புரட்சியின் சாதனை என்பது இதுதான்: ‘...சமுதாயம் முழுவதையும் சுரண்டலிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும், ...’ மார்க்சியத்தின் இத்தகைய தீர்க்கமான முடிவுகளை எதார்த்தமற்றது என்று கண்டித்து, சர்வதேச பிற்போக்குவாதிகள் தாக்குதல் தொடுப்பது இயற்கையேயாகும். மார்க்சிசம் என்பது அறிவியல் உண்மையின் அடிப்படையிலான ஓர் ஆக்கபூர்வ அறிவியல் என்பதை ருஷ்யப்புரட்சியும், அதனைத் தொடர்ந்து சோவியத் யூனியன் அமைந்ததும் மிகவும் அழுத்தமாக உறுதிசெய்தது. நவம்பர் புரட்சியின் முக்கியத்துவம் எண்ணற்றவைகளாகும். சுரண்டலற்ற ஒரு சமூகஅமைப்பை எதார்த்தமாக்கிய அதே சமயத்தில், உழைக்கும் மக்களின் படைப்பாற்றலையும் இதற்குமுன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு மிக உயர்ந்த நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது. சோசலிசத்தின் மூலமாக எண்ணற்ற சாதனைகளை மிக வேகமாக அடைய முடிந்தது. அதற்கு முன் மிகவும் பிற்போக்குப் பொருளாதார நாடாக இருந்ததை , ஒரு பலமிக்க பொருளாதார மற்றும் ராணுவ வல்லமை கொண்ட நாடாக, ஏகாதிபத்தியத்தின் தாக்குதல்களை எதிர்க்கும் திறன் கொண்ட நாடாக மாற்றி, சோசலிச அமைப்புமுறையின் மேன்மையை உறுதி செய்தது. சோவியத் யூனியனில் சோசலிசம் கட்டி எழுப்பப்பட்டதானது மனிதகுல வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு வீரகாவியமாகும். 20ஆம் நூற்றாண்டின் வரலாறு, நவம்பர் புரட்சியைத் தொடர்ந்து சோசலிசம் நிறுவப்பட்டதால் பிரதானமான முறையில் தீர்மானிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பாசிசத்தை முறியடிப்பதில் சோசலிச சோவியத் யூனியன் குடியரசு மேற்கொண்ட தீர்மானகரமான பங்கும், அதனைத் தொடர்ந்து கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகள் பல சோசலிச நாடுகளாக உருவானதும் உலக வளர்ச்சிப்போக்கில் மகத்தான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. இரண்டாம் உலகப் போரில் பாசிசம் மீதான வெற்றிக்கு சோவியத் செஞ்சேனை ஆற்றிய தீர்மானகரமான பங்களிப்பே பிரதான காரணமாகும். இது, காலனியாதிக்கத்தின்கீழ் இருந்த நாடுகளில் அதற்கு எதிராகப் போராடி வந்த இயக்கங்களுக்கு ஓர் உந்துசக்தியாக அமைந்து, பின்னர் அந்நாடுகள் காலனியாதிக்க சுரண்டலிலிருந்து விடுதலை அடைந்ததைப் பார்த்தோம். சீனப் புரட்சியின் வரலாறு படைத்திட்ட வெற்றி, வீரம் செறிந்த வியட்நாம் மக்கள் போராட்டம், கொரிய மக்கள் போராட்டம், கியூபா புரட்சி வெற்றிவாகை சூடியது ஆகியவை உலக வளர்ச்சிப்போக்கின் மீது மகத்தான செல்வாக்கைச் செலுத்தின.சோசலிச நாடுகளின் சாதனைகள் அளவிடற்கரியனவாக இருந்தன. வறுமை மற்றும் எழுத்தறிவின்மை ஒழிப்பு, வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் ஒழிக்கப்பட்டது, கல்வி, சுகாதாரம், வீட்டுவசதி போன்ற துறைகளில் மிகப்பெரிய அளவில் முன்னேற்றங்களை ஏற்படுத்தி சமூகப் பாதுகாப்பை உத்தரவாதப்படுத்தியது ஆகியவை உலகம் முழுதும் போராடி வந்த உழைக்கும் மக்களுக்கு வலுவான முறையில் உத்வேகத்தையும் நம்பிக்கையையும் அளித்தது.
முதலாளித்துவத்துக்கு பெரும் சவால்
சோசலிசத்தின் சாதனைகள் உலக முதலாளித்துவத்திற்குப் பெரும் சவால்களாக அமைந்தன. எனவே அது தன்னைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதற்காக சோசலிச நாடுகள் கடைப்பிடித்த மக்கள் நலத் திட்டங்களில் சிலவற்றைக் கடைப்பிடித்தன. உழைக்கும் மக்களுக்கு முன்னெப்போதும் அளிக்க மறுத்திட்ட உரிமைகளைத் தற்போது அளிக்க முன்வந்தன. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப்பின் முதலாளித்துவ நாடுகள் நலத்திட்ட அரசுகளாக அமைந்து பல சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களை அமல்படுத்தியதற்கு, சோவியத் யூனியனில் சோசலிசத்தின் சாதனைகளால் உத்வேகம் அடைந்த தொழிலாளி வர்க்கம் இந்நாடுகளில் நடத்திய போராட்டங்களின் விளைவுகளேயாகும். இன்றைய தினம் உலகின் பல நாடுகளில் ஜனநாயக உரிமைகளும், குடிமை உரிமைகளும் மனிதகுல நாகரிகத்தின் பிரிக்கமுடியாத பகுதிகளாக மாறி இருக்கின்றன எனில் அதற்கு சமூக மாற்றத்திற்கான மக்கள் போராட்டங்கள்தான் காரணமே தவிர, முதலாளித்துவ வர்க்க ஆட்சியின் கருணை அல்ல. இத்தகைய புரட்சிகர மாற்றங்கள் தரமான விதத்தில் மனிதகுலத்தை முன்னேற்றப்பாதையில் இட்டுச்சென்றன. நவீன நாகரிக வாழ்க்கையில் அழிக்கமுடியாத வகையில் பங்களிப்பினைச் செய்தன. இவை, பண்பாடு, அறிவியல், அழகியல் என பல்வேறு துறைகளிலும் பிரதிபலித்தன. திரைப்படத்துறையின் இலக்கணத்தில் ஐசன்ஸ்டீன் புரட்சிகரமான மாற்றத்தைக் கொண்டுவந்த அதே சமயத்தில், ஸ்புட்னிக் நவீன அறிவியலின் எல்லையை விண்ணில் உள்ள கோள்களை ஆராயும் அளவிற்கு விரிவுபடுத்தியது.
பின்னடைவுகள்
20ஆம் நூற்றாண்டில் மனிதகுலத்தின் முன்னேற்றத்தில் மகத்தான சாதனைகளை ஏற்படுத்தி, அழிக்கமுடியாத அளவிற்கு தாக்கத்தை உருவாக்கி இருந்தபோதிலும், பலம் பொருந்திய சோவியத் யூனியன் சிதறுண்டது. அதன் காரணமாக அங்கே அதுநாள்வரையிலும் இருந்து வந்த சோசலிச அமைப்பும் முடிவுக்கு வந்தது. இதற்கான காரணங்களை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி 1992இல் கம்யூனிஸ்ட் 14ஆவது காங்கிரசில் நிறைவேற்றிய தத்துவார்த்த தீர்மானத்தில் ஆய்வு செய்திருக்கிறது. சோசலிசம் நிறுவப்பட்டுவிட்டால், பின்னர் எதிர்காலம் ஒரே நேர்கோட்டில் எவ்விதப் பின்னடைவும் இன்றி முன்னேற்றப்பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கும் என்று அதுவரை தவறாகக் கருதப்பட்டு வந்தது. இரண்டாம் உலக யுத்தத்திற்குப்பின்னர், உலகில் மூன்றில் ஒரு பகுதி சோசலிச அமைப்பிற்குக் கீழ் வந்திருந்தபோதிலும், இவற்றில் பல நாடுகள் முதலாளித்துவ வளர்ச்சிக் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும்போது பொதுவாக பிற்பட்டவைகளாக இருந்தன. உலகில் மூன்றில் இரண்டு பகுதி நாடுகள் நன்கு முன்னேறிய முதலாளித்துவத்தின் கீழ் இருந்தன. இதன் பொருள், சோசலிச உலகம், முதலாளித்துவ உலகத்தால் சுற்றி வளைக்கப்பட்டிருந்தது என்பதாகும். இவ்வாறு வளர்ச்சியடைந்த முதலாளித்துவ உலகம், தான் இழந்துள்ள மூன்றில் ஒரு பகுதி சோசலிச உலகத்தை மீண்டும் தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவருவதற்காக விடாப்பிடியாகத் தொடர்ந்து நடவடிக்கைகளை எடுத்து வந்தது. சோசலிசம் என்பது முதலாளித்துவம் தூக்கி எறியப்பட்டதைக் குறிக்கிறது. எனினும் இது, முதலாளித்துவத்தின் அடிப்படையிலான வர்க்க ஒடுக்குமுறையிலிருந்து, கம்யூனிசத்தின் அடிப்படையிலான வர்க்கமற்ற சமுதாயத்தை நோக்கிச் செல்லுவதற்கு இடையேயான, ஓர் இடைமாறுதல் கட்டம்தான். இத்தகைய இடைமாறுதல் கட்டத்தில் முதலாளித்துவத்துடனான வர்க்கப் போராட்டங்கள் மிகவும் உக்கிரமானதாக இருந்தன. முதலாளித்துவம், சோசலிசத்தை எப்பாடுபட்டாவது தூக்கி எறிந்துவிட முனைந்தது. சோசலிசம், உலக முதலாளித்துவம் தன்மீது ஏவிய தாக்குதலை எதிர்த்து முறியடிக்க முனைந்தது. எனவே இவ்வாறு இந்த இடைமாறுதல் கட்டத்தில், வர்க்க சக்திகளின் சேர்மானங்கள் சோசலிச ஒருங்கிணைப்பின் வெற்றிகளைச் சார்ந்ததாகும்.
பனிப்போர்
வர்க்க சக்திகளின் சேர்மானங்களின் பலம் குறித்து தவறான மதிப்பீட்டிற்கு வருவோமானால் அது சோசலிசத்தை நோக்கிய முன்னேற்றத்தைக் கடுமையாகப் பாதிக்கும். பாசிசத்தை வீழ்த்தியபின், மேலே குறிப்பிட்டவாறு இதர சோசலிஸ்ட் புரட்சிகள் வெற்றி பெற்றதை அடுத்து, மிகவும் தவறான முறையில் சோசலிசத்தின் பலம் குறித்து அதீதமாக மதிப்பீடு செய்யப்பட்டது. அதேபோன்று முதலாளித்துவத்தின் வல்லமை குறித்தும் குறைத்து மதீப்பீடு செய்யப்பட்டது. முன்னேறிய முதலாளித்துவ நாடுகளில் முதலாளித்துவம் தொடர்ந்து நீடித்தது. உலகில் மூன்றில் இரு பகுதி அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. இவற்றின் பொருள் என்னவெனில், உற்பத்தி சக்திகளின் மீதான கட்டுப்பாடு தொடர்ந்து அவர்களிடம் இருந்தது என்பதேயாகும். உலக நிலைமைகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கேற்ப முதலாளித்துவம் தன்னை தகவமைத்துக்கொண்டு, சோசலிசத்திற்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டதுடன், தீவிரவாதம், அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரம் என அனைத்து முனைகளிலும் விடாப்பிடியாகத் தொடர்ந்து தாக்குதல்களைத் தொடுத்தது. இவ்வாறான இரண்டாம் உலக யுத்தத்திற்குப் பிந்தைய காலகட்டம் உலக இருதுருவ கோட்பாட்டிற்கிடையேயான பனிப்போர் என்று அழைக்கப்படுகிறது. சோசலிச சோவியத் யூனியன் மற்றும் உலக சோசலிச முகாம் ஏகாதிபத்தியத்தின் சவாலை எதிர்கொண்ட அதே சமயத்தில், சோவியத் யூனியனில் சோசலிசக் கட்டுமானம் நடைபெற்ற போது நடந்த சில தவறுகள் மற்றும் குறைபாடுகள் காரணமாக அதன் உள்ளீடான வலு பலவீனமடைந்தது. அடிப்படையில் நான்கு பெரிய குறைபாடுகளைக் காண முடிந்தது. இங்கே அடிக்கோடிட்டு பார்க்க வேண்டிய விஷயம் என்னவெனில், மனிதகுலம் இதற்குமுன் கண்டிராத ஒரு பாதையில்தான் சோசலிசத்தைக் கட்டி எழுப்ப வேண்டியிருந்தது. சோசலிசக் கட்டுமானத்திற்கென்று குறிப்பிட்ட அனுபவ வரையறையோ அல்லது இதுதான் இதற்கான சூத்திரம் என்று குறிப்பிட்ட எதுவுமோ கிடையாது.மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் 14ஆவது இந்திய மாநாடு, சோவியத் யூனியனில் நடைபெற்ற குறைபாடுகள் என்று கீழ்க்கண்ட நான்கு விஷயங்கள் குறித்து ஆய்வினை மேற்கொண்டது. அதாவது, சோசலிச அரசின் வர்க்க குணம், சோசலிசட் ஜனநாயகம் நிறுவப்படுதல், சோசலிச பொருளாதார கட்டுமானம் மற்றும் சோசலிசத்தின் கீழ் மக்களின் தத்துவார்த்த சமூக உணர்வினை உயர்த்தத் தவறியமை ஆகிய நான்கினை அது சுட்டிக்காட்டி இருந்தது. ஆகவே, சோசலிசத்திற்கு ஏற்பட்ட பின்னடைவு என்பது மார்க்சிய-லெனினியத்தின் புரட்சிகர சிந்தனைகளில் இருந்த குறைபாடுகளினால் அல்ல என்கிற முடிவிற்கு ஒருவர் நிச்சயமாக வர முடியும். மாறாக, மார்க்சிய-லெனினியத்தின் அறிவியல் மற்றும் புரட்சிகர உள்ளடக்கத்திலிருந்து நழுவிச் சென்றதே பின்னடைவுக்குப் பிரதானமான காரணமாகும். எனவே, இந்தப் பின்னடைவுகள் மார்க்சிய-லெனினியத்தை மறுதலித்ததாலோ அல்லது சோசலிசச் சிந்தனையாலோ அல்ல.
பொருளாதார நெருக்கடிக்கு சோசலிசமே தீர்வு!
உலகப் பொருளாதார நெருக்கடியின் இன்றைய நிலைமைகளில் மனிதகுலத்தை சுரண்டலிலிருந்து விடுவித்திட சோசலிச சிந்தனையால் மட்டுமே சாத்தியம். 2008இல் உலகப் பொருளாதார மந்தம் துவங்கியதிலிருந்தே, உலக முதலாளித்துவம் ஒரு நெருக்கடியிலிருந்து மற்றொரு நெருக்கடி என்று மாறி மாறி மூழ்கி அதிலிருந்து வெளிவர முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருக்கிறது. நெருக்கடியிலிருந்து மீள அது மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு முயற்சியும் மேலும் ஆழமான நெருக்கடிக்கே இட்டுச் செல்கிறது. மக்கள் மீது முதலாளித்துவச் சுரண்டலை உக்கிரப்படுத்தி இருப்பதன் மூலமாக முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு பொருளாதாரச் சுமைகள் ஏற்பட்டிருப்பதிலிருந்து இதனை தெளிவாகக் காண முடியும். இவற்றின் காரணமாக பொருளாதார சமத்துவமின்மை விரிவுபடுத்தப்பட்டிருக்கின்றது. ஒருவரை ஒருவர் கொள்ளையடிக்கின்ற முதலாளித்துவத்தின் குணம் பட்டவர்த்தனமாய்த் தெரியத் தொடங்கி இருக்கிறது. முதலாளித்துவத்தின்கீழ் கொண்டுவரப்படும் எந்தவொரு சீர்திருத்தமும் மனிதகுலத்தை இத்தகைய சுரண்டலின் பிடியிலிருந்து விடுவித்திட முடியாது.
முதலாளித்துவம் தானாக வீழாது
முதலாளித்துவம் ஆழமான நெருக்கடிக்கு உள்ளாகியிருந்தபோதிலும், எந்தக் காலத்திலும் அது தானாக வீழ்ந்துவிடாது. முதலாளித்துவத்திற்கு சவால்விடக்கூடிய விதத்தில் அரசியல் மாற்று வளராவிட்டால், முதலாளித்துவம் மனிதகுலத்தைச் சுரண்டுவதை உக்கிரப்படுத்துவதன் மூலம் தன்னை சீராகத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும். எனவே, சோசலிச அரசியல் மாற்றின் பலம் பரந்த அளவில் வளர வேண்டியது தேவை. உலக முதலாளித்துவத்தின் தாக்குதல்களுக்கு எதிராகவும் அதனுடன் இணைந்து ஏகாதிபத்திய மேலாதிக்கத் தாக்குதலுக்கு எதிராகவும் உலகம் முழுதும் போராட்டங்கள் வளர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன என்றபோதிலும், இப்போராட்டங்கள் அனைத்தும் இன்றைய நிலையில் சாராம்சத்தில் தற்காப்பு நிலையிலேயே உள்ளன. தற்காப்பு நிலை என்று நாம் கூறும்போது, மக்கள் தாங்கள் இதுநாள்வரை பெற்றிருந்த ஜனநாயக உரிமைகள் மற்றும் வாழ்வாதார நிலைமைகளைத் தக்க வைத்துக்கொள்வதற்கான போராட்டங்களின் மத்தியிலேயே இருக்கிறார்கள் என்பதேயாகும். இத்தகைய போராட்டங்களை, மூலதனத்தின் ஆட்சிமீது தாக்குதலைத் தொடுக்கக்கூடிய அளவிற்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும். இதற்குத் தேவை, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் 20வது அகில இந்திய மாநாட்டின் தத்துவார்த்தத் தீர்மானத்தில் பகுத்தாய்ந்தபடி, லெனினிஸ்ட் அகக் காரணியை வலுப்படுத்துவது, அதாவது, அந்தந்த நாடுகளிலும் முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராக தீர்மானகரமான அடியை ஏற்படுத்தக்கூடிய அளவிற்கு மக்கள் கிளர்ச்சிகள் மற்றும் இயக்கங்களை ராணுவக்கட்டுப்பாட்டுடன் முன்னெடுத்துச் செல்லக்கூடிய விதத்தில் புரட்சிக் கட்சியின் திறனை வலுப்படுத்திட வேண்டும். இந்தியாவில் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இத்தகு பணியில்தான் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. இந்திய நிலைமைகளில் இந்த அகக் காரணியை வலுப்படுத்தும் குறிக்கோளை அடையும் 21வது அகில இந்திய மாநாடும் ஸ்தாபனம் தொடர்பான பிளீனமும் கவனம் செலுத்தி இருக்கிறது.
இந்தியப் புரட்சி
இந்தியப் புரட்சியின் ஜனநாயகக் கட்டம் முழுமை அடைந்தபின்னரே, அதாவது மக்கள் ஜனநாயகப் புரட்சி வெற்றி பெற்றபின்னரே, இந்தியாவில் சோசலிசம் என்றால் என்ன, அது எப்படி இருக்கும் என்பதைத் தீர்மானிக்க முடியும். ஆயினும், சோசலிசத்தின் கீழ் இந்தியாவில் உள்ள மக்களுக்கு அடிப்படைத் தேவைகளாக எவை எவை இருந்திட முடியும் என்பதை நாம் கணித்திட முடியும். ஆகவே, இந்தியாவில் சோசலிசம் என்பதன் பொருள் என்ன?மக்கள் அனைவருக்கும் உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்தல், அனைவருக்கும் வேலை, அனைவருக்கும் கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் வீட்டு வசதி அளித்திடுதல் தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், விளிம்புநிலையிலுள்ள மக்கள் அனைவரின் வாழ்வாதாரங்களையும் மிகப்பெரிய அளவிற்கு மேம்படுத்தக்கூடிய விதத்தில் அவர்களின் பொருளாதார அரசியல் மற்றும் சமூக நிலையினை மேம்படுத்துதல் முதலாவதும், முதன்மையானதும் மக்களின் அதிகாரம் என்பதே இதன் பொருள். சோசலிச நீதிமன்ற, அரசியல் மற்றும் சமூக அமைப்புகளில் ஜனநாயகமும், ஜனநாயக உரிமைகளும், குடிமை உரிமைகளும் ஒன்றுக்கொன்று பிரிக்கமுடியாத விதத்தில் பின்னிப்பிணைந்தவைகளாக இருக்கும். முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தின்கீழ், உரிமைகள் இருப்பதுபோலத் தோன்றலாம். ஆனால் பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு தங்கள் உரிமைகளை நிறைவேற்றக்கூடிய திறன்கள் மறுக்கப்படுகின்றன. சோசலிசத்தின் கீழ், ஜனநாயகம் என்பது அனைத்து மக்களின் பொருளாதாரம், கல்வி மற்றும் சமூக மேம்பாடு ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலும் அமைந்திருக்கும். மனிதகுலத்தின் தரத்தை உயர்த்திட இவை அடிப்படையான மற்றும் அவசியமான தேவைகளாகும். இவற்றின் அடிப்படையில்தான் சோசலிச ஜனநாயகம் தழைத்தோங்கும். சோசலிசத்தின்கீழ் மறுப்புக்கூறும் உரிமை, பேச்சுரிமை மற்றும் பல்வேறுவிதமான கருத்துக்களும், பாட்டாளி வர்க்க அரசின்கீழ் சோசலிசத்தை வலுப்படுத்துவதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டு தழைத்தோங்கிடும்.சாதிய அமைப்புமுறை ஒழிக்கப்பட்டு சாதிய ஒடுக்குமுறைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படும் என்பதே இதன் பொருள். அனைத்து மொழி பேசுவோரும் சமமாகக் கருதப்படுவார்கள், அனைத்து மொழிகளின் வளர்ச்சிக்கும் சமமான முறையில் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படும்.அனைத்து சிறுபான்மையினருக்கும், விளிம்புநிலை பிரிவினருக்கும் உண்மையான சமத்துவம் அளிக்கப்படும் என்பதும், பாலின ஒடுக்குமுறைக்கு முடிவு கட்டப்படும் என்பதுமே இதன்பொருள். சமூகப்படுத்தப்பட்ட உற்பத்திச் சாதனங்கள் மற்றும் மத்திய திட்டத்தின் அடிப்படையில் சோசலிசப் பொருளாதாரக் கட்டுமானம் இருந்திடும் பொருள் உற்பத்தி இருக்கும்வரை, சந்தையும் இருந்திடும். எனினும், மத்திய திட்டத்தின் வழிகாட்டுதலின் கீழ்தான் சந்தை சக்திகள் உட்படுத்தப்பட்டிருக்கும்,சொத்தின் அனைத்துவிதமான வடிவங்களும் தொடர்ந்து இருந்துவரும் அதே சமயத்தில், உற்பத்திச் சாதனங்கள் சமூக உடமையாக இருந்திடும். இவ்வாறு கூறுவதால் இது அரசின்கீழ் இயங்கும் பொதுத்துறை என்று மட்டும் பொருள்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இது ஒரு முக்கியமான பங்கினைச் செய்யும் அதே சமயத்தில், கூட்டுப்பண்ணை மற்றும் கூட்டுறவு உடைமைகள் மற்றும் அரசின் கட்டுப்பாட்டின் கீழான பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அனைத்து மக்களின் பொருளாதார வாழ்நிலையையும் ஒழுங்குபடுத்திடும். (20ஆவது காங்கிரஸ், தத்துவார்த்தப் பிரச்சனைகள் சீலவற்றின் மீதான தீர்மானம்)நவம்பர் புரட்சி, உலகை மாற்றுவது சாத்தியம்தான் என்று நமக்குக் காட்டி இருக்கிறது. மனிதகுல வரலாற்றில் பொன்னெழுத்துக்களால் பொறிக்கப்பட வேண்டிய இந்த வீர சகாப்தம் நம் அனைவருக்கும் புரட்சிகரப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் சென்றிட நமக்கு உத்வேகம் அளிக்கிறது.

- தமிழில் : ச.வீரமணி

தோழர் லெனின் வழிகாட்டும் துருவநட்சத்திரம் - பிரகாஷ்காரத்

2010 ஏப்ரல் 22 தோழர் லெனின் 140ஆவது பிறந்த தினமாகும். காரல் மார்க்ஸ் ஏங்கெல்ஸ் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட மார்க்சிய தத்துவத்தை புரட்சித் தோழர் லெனின் மேலும் செழுமைப்படுத்தினார். தோழர் லெனின், உலகின் முதல் சோசலிச அரசான சோவியத் யூனியனின் சிருஷ்டிகர்த்தா ஆவார்.

லெனின் வாழ்வையும் பணியையும் நாம் போற்றிப் பாராட்டிக் கொண்டாடும்போது, உலகின் முதல் சோசலிசப் புரட்சியை வழிநடத்திய மாபெரும் தலைவருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதற்காக மட்டும் நாம் அதனைக் கொண்டாடவில்லை. மார்க்ஸ், ஏங்கெல்சுக்குப் பின், லெனின் அளவிற்கு வேறெவரும் மார்க்சிய சித்தாந்தத்திற்குப் பங்களிப்பினைச் செய்ததில்லை. தொழிலாளி வர்க்கஇயக்கம், தொழிலாளர் வர்க்கப் புரட்சியை வெற்றிகரமாக நடத்தி அறிவியல்பூர்வமாக சோசலிசத் தத்துவத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லக்கூடிய வகையில் லெனினது அனைத்துத் தத்துவார்த்தப்பணிகளும் அமைந்திருந்தன.
லெனின், 20ஆம் நூற்றாண்டில் ஏகாதிபத்தியம் மற்றும் முதலாளித்துவம் ஆகியவற்றின் குணங்களைப் பகுப்பாய்ந்து பல்வேறு உண்மைகளைக் கண்டறிந்தார். ஏகாதிபத்தியம், ஏகபோக முதலாளித்தவத்தின் உச்சகட்டம் என்பதை லெனின் பறைசாற்றினார். முதலாளித்துவ முறை தொடர்பான மார்க்சின் ஆய்வுகளை லெனின் ஆக்கபூர்வமான முறையில் வளர்த்திட்டார். இன்றையதினம் இன்றைய ஏகாதிபத்தியம் குறித்தும் உலக முதலாளித்துவம் குறித்தும் ஆய்வு செய்திடும் எவரும், லெனினால் ஏகாதிபத்தியம் குறித்துப் பகுப்பாய்வு செய்து அளிக்கப்பட்டுள்ள ஆய்வினைத் தொடாது எதுவும் செய்திட முடியாது. லெனினிஸ்ட் ஆராய்ச்சிமுறையிலன்றி வேறெந்த விதத்திலும் இன்றைய தினம் முற்றியுள்ள உலக நிதி மூலதனம் மற்றும் அதன் உலகமயக் கொள்கைகளினால் ஏற்பட்டுள்ள விளைவுகளுக்கான காரணங்களைப் புரிந்து கொள்ளவும் முடியாது.

ஏகாதிபத்தியம் தொடர்பான லெனினிஸ்ட் புரிந்துணர்வுதான், உலக முதலாளித்துவத்தை அதன் பலவீனமான கண்ணியில் உடைத்து நொறுக்கப்பட வேண்டும் என்பதையும் அதிலிருந்து ரஷ்யாவில் சோசலிஸ்ட் புரட்சிக்கான போர்த்தந்திரத்தையும் அதற்கான உத்திளையும் உருவாக்க வேண்டும் என்றும், இதற்கு தொழிலாளர் - விவசாயிகள் ஒற்றுமை கேந்திரமான பங்கினை வகித்திடும் என்றும் முடிவு கண்டார். இதற்கிணையான மற்றொரு லெனினிஸ்ட் புரிந்துணர்வு என்பது, தேசிய மற்றும் காலனியப் பிரச்சனைகளை, உலகப் புரட்சியின் போர்த்தந்திரம் மற்றும் அதற்கான உத்திகளோடு இணைப்பது தொடர்பானதாகும். இது, இதற்கு முன் பிரபல்யமாயிருந்த ஐரோப்பிய மார்க்சிஸ்ட்டுகளின் புரிந்துணர்வுகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறான ஒன்றாகும். காலனியாதிக்க நாடுகளில் நடைபெறும் தேச விடுதலைப் போராட்டங்கள் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராக உலகம் முழுதும் நடைபெறும் போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியே என்பதையும், இப்போராட்டங்களில் ஈடுபட்டுள்ள சக்திகள் சோசலிசத்திற்காகப் போராடிக்கொண்டிருக்கும் உலகத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் கூட்டாளிகள்தான் என்றும் லெனின் தெளிவுபடுத்திக் காட்டினார். 20ஆம் நூற்றாண்டின் நிகழ்வுகள் காலனியாதிக்கம் மற்றும் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான தேச விடுதலைப் போராட்டங்களின் வெற்றிக்கு இட்டுச் சென்றதும், சீன, வியட்நாமிய, கொரிய மற்றும் கியூபா புரட்சிகளும் லெனினிஸ்ட் போர்த்தந்திரத்தை வெற்றிகரமாக ஏவியதன் மூலமாகக் கிடைத்திட்ட சாதனைகளேயாகும்.

லெனினது மற்றுமொரு முக்கிய பங்களிப்பு என்பது அரசு மற்றும் அதன் வர்க்கக் குணம் குறித்து லெனினது புரிந்துணர்வாகும். இதுதான் உலகிலிருந்த அனைத்துக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளுக்கும் முதலாளித்துவத்திற்கு எதிராகவும் ஆளும் வர்க்கங்களுக்கு எதிராகவும் தாங்கள் நடத்திய போராட்டங்களுக்கு அடிப்படையாக மாறியிருந்தன. வர்க்கப் போராட்டம் என்பது பொருளாதாரப் பிரச்சனைகள் மீதான போராட்டம் மட்டுமல்ல, மாறாக சுரண்டும் ஆளும் வர்க்கங்களின் அரசு அதிகாரத்திற்கு சவால் விடுத்து அதனை வெற்றிகொள்வது என்பதுமாகும்.

லெனின், எல்லாக் காலத்துக்கும் பொருந்தக்கூடிய விதத்தில் ஸ்தாபனம் தொடர்பான புரட்சி விதிகளையும் வகுத்தளித்திருந்தார். தொழிலாளர் வர்க்கத்தையும் உழைக்கும் மக்களையும் உருக்கு போன்று உருவாக்கி வழிநடத்திக் செல்லக்கூடிய வகையில் புதியதொரு பாணியில் ஒரு கட்சியைக் கட்டுவதற்கு லெனினிஸ்ட் பங்களிப்பு மகத்தானது. உள்கட்சி ஜனநாயகத்தின் அடிப்படையில் அமைந்த ஜனநாயக மத்தியத்துவக் கொள்கை, கடுமையான கட்டுப்பாடு, விமர்சனம் மற்றும் சுயவிமர்சனம் ஆகியவை தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கு புது வகையான ஸ்தாபனத்தைக் கொடுத்தது. இது முதலாளித்துவ மற்றும் சமூக ஜனநாயகக் கட்சிகளின் ஸ்தாபன முறைகளுக்கு முற்றிலும் எதிரானது. பின்னர் புரட்சியை நடத்திய ஒவ்வொரு கட்சியும், புரட்சி இயக்கத்தை மேலும் வளர்த்து முன்னெடுத்துச் செல்ல, லெனினிய வடிவமும் கட்சி ஸ்தாபன அமைப்பு முறையும் ஒன்றையொன்று பிரிக்க முடியாதவை என்பதை உணர்ந்தன. லெனினிய ஸ்தாபனக் கோட்பாடுகளை கம்யூனிஸ்ட் அல்லாதவர்களும், இடதுசாரி அமைப்புக்குள்ளேயே இருக்கின்ற மற்ற பகுதியினரும் கடுமையான முறையில் தாக்கினர். ஆனால், லெனின் ‘‘முதலாளித்துவ அரசுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் தொழிலாளி வர்க்கத்திடம் உள்ள ஒரே ஆயுதம், அதன் ஸ்தாபனம்தான் என்பதை மிகவும் உறுதியாக உயர்த்திப்பிடித்தார். இந்தியாவிலும் பல்வேறுவிதமான சூழ்நிலைகளின்கீழ் கட்சியைக் கட்டிய நமது அனுபவமும் ஸ்தாபனம் தொடர்பான லெனினது கொள்கையை உறுதி செய்தது.

லெனின், 1917 புரட்சிக்குப்பின்னர் ஆறு ஆண்டுகள் மட்டுமே சோவியத் யூனியனின் தலைவராக வாழ்ந்தார். இக்காலத்தில், மிகவும் சுக்குநூறாக நொறுங்கிப்போயிருந்த பழைய சமூகத்திலிருந்து புதிய சமூகத்தை உருவாக்கும் பிரம்மாண்டமான பணியில் அவர் தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக்கொண்டிருந்தார். புரட்சிக்குப்பின் அவர் உயிருடன் இருந்த ஆறு ஆண்டுகளில் நான்கு ஆண்டுகள், நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த கசப்பான உள்நாட்டு யுத்தத்திலிருந்து நாட்டைக் காக்க வேண்டியிருந்தது. யுத்த காலத்திலிருந்து புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை காலம் வரை, லெனின் சோசலிசத்தைக் கட்டுவதற்கான ஒரே குறிக்கோளுடன் கொள்கைகளைத் தொடர்ந்து மாற்றி, சரி செய்து கொண்டிருந்தார். லெனின், சோசலிசத்திற்கான பாதை மிகவும்நீண்ட நெடிய ஒன்று என்பதையும் மிகவும் கடினமான ஒன்று என்பதையும் நன்கு அறிந்திருந்தார்.

‘‘மிகவும் நெளிவுசுழிவுகளுடன் கூடிய வரலாற்றைக் கொண்டுள்ள மிகவும் பிற்பட்ட ஒரு நாட்டில், பழைய முதலாளித்துவ உறவுகளிலிருந்து, சோசலிச உறவுகளுக்கு மாறிச் செல்வதென்பது, மிகவும் கடினமான ஒன்று என்பதை நிரூபித்தது,’’
என்று லெனின் கூறினார்.

லெனின் மேலும் சில காலம் வாழ்ந்திருந்தாரானால், சோவியத் யூனியன் சோசலிசத்தை எப்படிக் கட்டி எழுப்பியிருக்கும் என்று இப்போது ஊகம் செய்து பார்ப்பது வீண் என்ற போதிலும், ஒரு வளர்ச்சியடையாத பின் தங்கிய நாட்டில் சோசலிசத்தைக் கட்டுவதற்கான பாதையை லெனின் எப்படி ஏற்படுத்தித் தந்தார் என்பது குறித்த படிப்பினைகளை அறிந்து கொள்வது அவசியமாகும்.

லெனின் மறைந்தபின் சுமார் எழுபதாண்டுகள் கழித்து, சோவியத் யூனியன் சிதறுண்டது. அதன்பிறகு, கடந்த இருபதாண்டுகளில், வரலாறு திருப்பி எழுதப்பட வேண்டியிருந்தது. லெனினிசத்தின் புரட்சிகர உள்ளடக்கம் முழுமையாக மறுதலிக்கப்பட்டது. லெனினின் தத்துவார்த்த மற்றும் அரசியல் முக்கியத்துவம் என்பது ரஷ்யாவுக்கு மட்டுமே பொருந்தக்கூடியது என்று அதுநாள்வரை கூறி வந்த முதலாளித்துவ விமர்சகர்களில் ஒரு பிரிவினர், இப்போது மேலும் ஒருபடி சென்று, அது ரஷ்யாவிலும் தோல்வியடைந்து விட்டது என்று சொல்லத் தொடங்கிவிட்டார்கள். அனைத்து விதமான முதலாளித்துவ தத்துவவாதிகள் மற்றும் சிந்தனாவாதிகள் ஏகாதிபத்தியம் என்ற ஒன்று இருப்பதையே மறுக்கிறார்கள். இவர்களில் சிலர் தாராளமயமான முதலாளித்துவம் என்பது அழியாதது என்று கூட வாதிடுகிறார்கள். மார்க்சிசம் என்பதும் லெனினிசம் என்பதும் அவர்கள் காலத்திய உற்பத்திப் பொருள்கள் என்றும், பின்நவீனத்துவ உலகில் அவை அர்த்தமற்றதாகிப் போய்விட்டன என்றும் கூறுகின்றனர்.

வரலாறு முடிந்துவிட்டது என்கிற இவ்வாறான இவர்களின் பசப்புரையும், முதலாளித்துவமே சாசுவதமானது என்ற இவர்களது களியாட்டமும் திடீரென்று முடிவுற்று விட்டது. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக இருந்து வரும் உலகப் பொருளாதார மந்தம் மீண்டும் ஒருமுறை முதலாளித்துவத்தின் குணத்தையும் அதன் கொள்ளையடிக்கும் குணத்தையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியுள்ளது. இப் பூமண்டலத்தில் உள்ள எழுநூறு கோடி மக்களில் பாதி ஏழைகள், 102 கோடி மக்கள் பட்டினியால் வாடிக்கொண்டிருப்பவர்கள். ஏகாதிபத்தியம் தன்னுடைய யுத்த நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டு வருகிறது. அதன் மூலம் இப்பூமண்டலத்தில் உள்ள வளங்களை சூறையாடிக் கொண்டிருக்கிறது. ஏகாதிபத்தியம் இந்நடவடிக்கைகளைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ளுமானால், பூமியின் சுற்றுப்புறச் சூழல் மற்றும் வாழ்வாதாரங்கள் அழிக்கப்பட்டு விடும்.

மார்க்சிசம் ஒன்றுதான் விஞ்ஞான பூர்வமான கண்ணோட்டம் மற்றும் நடைமுறைகளைக் கொண்டிருப்பதும், இன்றைய தினம் உலகில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வான நிலைமைகளைப் போக்கி, முரண்பாடற்ற சமத்துவ சமுதாயத்தை உருவாக்குவதற்கான செயலுக்கான வழிகாட்டியுமாகும். மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் வகுத்துத் தந்த தத்துவம் மற்றும் நடைமுறையை லெனின் மேலும் வளர்த்து, செழுமைப்படுத்தியதைப்போல, இன்றையதினம் லெனின் வகுத்துத் தந்த அடிப்படையில் மார்க்சியத் தத்துவத்தையும் நடைமுறையையும் மேலும் வளப்படுத்தி விரிவாக்கிட வேண்டும். மார்க்சியம் ஒரு செயலற்ற வறட்டுத் தத்துவமல்ல என்று லெனினே சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார். அதனை மேலும் செழுமைப்படுத்தி, வளப்படுத்துவது இன்றைய தேவையாகும்.

‘‘மார்க்சியத் தத்துவமானது நிரந்தரமானது மற்றும் எந்தக்காலத்தும் மாறாத ஒன்று என்று நிச்சயமாக நாம் கருதவில்லை. மாறாக, அது அறிவியலுக்கான அடித்தளத்தைப் போட்டுத் தந்திருக்கிறது என்பதிலும், அதன் மீது நின்று சோசலிஸ்ட்டுகள் முன்னேறிச் செல்ல வேண்டும் என்பதிலும் நாம் முழு நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறோம்.’’

மார்க்சியத்தை மேலும் வளப்படுத்தி முன்னெடுத்துச் செல்லும் நம் முயற்சிகள் அனைத்திற்கும், லெனின் துருவநட்சத்திரமாக இருந்து நமக்கு என்றென்றும் வழிகாட்டுவார்.

(தமிழில்: ச.வீரமணி)