Monday, July 16, 2018

மாநிலங்களைவைத் தலைவர் என்பவர் ஒரு நடுவர்தான். அவர் ஏதேனும் ஒரு பக்கத்தில் சேர்ந்துகொண்டு விளையாடுபவர் அல்ல.



மாநிலங்களைவைத் தலைவர் என்பவர் ஒரு நடுவர்தான்.
அவர் ஏதேனும் ஒரு பக்கத்தில் சேர்ந்துகொண்டு விளையாடுபவர் அல்ல.
குடியரசு முன்னாள் துணைத்தலைவர் ஹமீத் அன்சாரி பேட்டி

[என்னைக் கேள்வி கேட்க என்ன தைரியம்? (Dare I Question?) என்கிற குடியரசு முன்னாள் துணைத் தலைவர் ஹமீத் அன்சாரி அவர்களுடைய புத்தகத்தை வெளியிடும் சமயத்தில் தி இந்து நாளிதழின் செய்தியாளர்கள் அமித் பரூவா  மற்றும் சந்தீப் புகான் ஆகியோர் அவருடன் இந்தியாவின் நிறுவனங்கள் பற்றியும் அவற்றின் மாண்புகள் அரிக்கப்பட்டுவருவது குறித்தும் மற்றும்  பல்வேறு பிரச்சினைகள் குறித்தும் மேற்கொண்ட பேட்டியின் சாராம்சங்கள் சிலவற்றை இன்றைய (16/7/18)தி இந்து நாளிதழ் வெளியிட்டுள்ளது. அவை வருமாறு]

கேள்வி: குடியரசுத் துணைத்தலைவராக இருந்த நீங்கள், இந்தியா என்பதை எப்படி வரையறுப்பது என்பது குறித்து சில விமர்சிக்கத்தக்க கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்தீர்கள். இந்தியா என்பது குறித்து உங்களது சிந்தனை என்ன? 

ஹமீத்  அன்சாரி: இந்தியா என்பது அனைத்துத்தரப்பினரையும் உள்ளடக்கிய ஒன்றாக, கடந்த எழுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இருந்து வருகிறது. அவ்வாறு இருந்துவந்த இந்தியா என்னும் சிந்தனைதான் என்னுடைய சிந்தனையுமாகும். நாம் ஒரு பன்முகத்தன்மை கொண்ட சமூகத்தைப் பெற்றிருக்கிறோம். இந்த சமூகம், அரசமைப்புச்சட்டத்தால் உருவாக்கப்பட்ட ஒன்று அல்ல. மாறாக பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக அது இருந்துவருகிறது. அரசமைப்புச்சட்டத்தை உருவாக்கிய மேதைகள், அவ்வாறு சமூகத்தில் இருந்து வந்த எதார்த்த நிலைமையை அப்படியே எடுத்துக்கொண்டு, அதற்கு வடிவம் கொடுக்கும் விதத்திலும், அதில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் மக்களின் ஆசை அபிலாசைகளுக்கு ஏற்பவும் ஒரு கட்டமைப்பை உருவாக்கினார்கள்.

கேள்வி: உங்கள் புத்தகத்தில், நாட்டில் மக்கள் மத்தியில் நல்லிணக்கத்தையும், அறிவியல் மனப்பான்மையையும் மேம்படுத்தவேண்டிய பணிகள், மிகவும் இரக்கமற்றமுறையில் சவாலாகிக் கொண்டிருக்கிறது என்று கூறியிருக்கிறீர்களே…?

ஹமீத்  அன்சாரி: நமக்கு முழுமையாக ஒரு புதிய சித்தாந்தம் அமைத்துத் தரப்பட்டிருக்கிறது. நம்முடைய சித்தாந்தம் என்ன? அரசமைப்புச்சட்டத்தின் முகப்புரையில் அது இருக்கிறது. நம்முடைய பன்முகக் கலாச்சாரத்தின் சிந்தனையையும், மக்கள் மத்தியில் அறிவியல் மனப்பான்மையையும் நல்லிணக்கத்தையும் மேம்படுத்த வேண்டிய முறையையும், மதவெறியை நிராகரிக்க வேண்டிய அவசியத்தையும் அது முன்வைக்கிறது. அதுதான் நம்முடைய சித்தாந்தம். கடந்த எழுபது ஆண்டு காலத்தில் நம்மிடையே இருந்த எந்த அரசியல் தலைவரை வேண்டுமானாலும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். இதைத்தான் அவர்கள் கூறி வந்தார்கள். ஆனால், அது இப்போது கேள்விக்கு உட்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வாறு இருந்துவந்த நம் சமூகக்கட்டமைப்பு இன்றையதினம் அரித்து வீழ்த்தப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.

கேள்வி: அடல் பிகாரி வாஜ்பாயி, நீங்கள் கூறும் நேருவின் சிந்தனையோட்டத்துடன் இருந்த பிரதமர்களின் அணிவரிசையில்தான் அப்போது இருந்தார் என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்களா?

ஹமீத் அன்சாரி: இவ்வாறு ஒரு பிரதமரையோ அல்லது வேறொருவரையோ விமர்சிப்பது நேர்மையாகாது. ஆனால் நிச்சயமாக அவர் இந்தியாவை இப்போது இருப்பவரைவிட சிறப்பாகத்தான்  புரிந்து வைத்திருந்தார்.

கேள்வி: நீங்கள் இரண்டு அரசாங்கத்தையும் பார்த்திருக்கிறீர்கள். 2014இல் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ள பாஜக அரசாங்கத்தை, முன்பிருந்த வாஜ்பாயி அரசாங்கத்துடன் எப்படி ஒப்பிடுகிறீர்கள்?

ஹமீத் அன்சாரி: அந்த அளவிற்குத் தெளிவாகத் தெரியக்கூடிய விதத்தில் இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை. அது அவர்களுடைய சித்தாந்தமாக இருந்திருக்கலாம். ஆனால் அப்படி ஒன்றும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. அல்லது அவ்வாறு உணரக்கூடிய விதத்திலும் அது இல்லை. ஆம், அவருடைய ஆட்சிக்காலத்திலும் மோசமான விஷயங்கள் நடந்தன. ஆனால், இப்போது மிகவும் துணிச்சலுடன், மிகவும் முனைப்புடன் வேண்டுமென்றே செயல்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.

கேள்வி: உங்கள் புத்தகத்தின் ஒரு பிரதியை குடியரசு முன்னாள் தலைவர் பிரணாப் முகர்ஜிக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுத்திருக்கிறீர்கள். அவர் ஆர்எஸ்எஸ்-இன் தலைமையகத்திற்குச் சென்றதை எப்படி நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள்?

ஹமீத் அன்சாரி: அது அவருக்கு வந்த அழைப்பு. முதலாவதாக, இப்போது அவர் பொதுவாழ்வில் எவ்விதப் பொறுப்பிலும் இல்லை. அவர் இப்போது ஒரு சுதந்திரப் பிரஜை. இரண்டாவதாக, ஒரு சுதந்திரப் பிரஜை என்ற முறையில் அவர் தன் தீர்ப்பை மிகவும் சுதந்திரமாகக் கூற முடியும். ஓர் அழைப்பிதழை ஏற்பதும், ஏற்காததும் அவருடைய விருப்பம். அதன்மீது நான் ஏன் விமர்சனத்தைக் கூற வேண்டும்? அது என்னுடைய வேலை அல்ல. ‘

கேள்வி: அறிவியல் மனப்பான்மை குறித்து பல சமயங்களில் நீங்கள் அழுத்தம் கொடுத்திருக்கிறீர்கள். எனினும் இப்போதெல்லாம் பொது வாழ்க்கையில் உள்ள பல பிரமுகர்கள் பகுத்தறிவுக்குப் பொருந்தாத கருத்துக்களக் கூறுவதில் வெளிப்படையாகவே முனைந்து ஈடுவதைப் பார்க்கிறோம். இதனை மாற்ற முடியுமா?

ஹமீத் அன்சாரி: இது மாற்றப்பட வேண்டும். ஏனெனில், உண்மைக்குப் புறம்பானவற்றைக் கூறியிருப்பதன் மூலம்,  “நாங்கள் அந்தக்காலத்திலேயே பிளாஸ்டிக் சர்ஜரியைப் பெற்றிருந்தோம்” என்றும், “நாங்கள் அந்தக் காலத்திலேயே அதிநவீன ஆகாய விமானங்களை (aeronautical excellence)ப் பெற்றிருந்தோம்” என்றும்.  “ஏவுகணைத் தொழில்நுட்பத்தைப் பெற்றிருந்தோம்,” என்றும், இதேபோன்ற அபத்தங்கள் பலவற்றைக் கூறியிருப்பதன் மூலம், உலகின் மத்தியில் நாம் நகைப்புக்குரியவர்களாக மாறி இருக்கிறோம். நம் குழந்தைகள் அவற்றை நம்ப மாட்டார்கள். நம்மைப்பார்த்து உலகமே சிரிக்கிறது. அந்நிய ஊடகங்கள் என்ன எழுதியிருக்கின்றன என்று படித்துப் பாருங்கள். மக்கள் கருத்துக்களை மதிப்பிட்டுக்காட்டும் பாரமானி (barometer) அதுதான்.

கேள்வி: மாநிலங்களவைத் தலைவர் என்ற முறையில் நீங்கள் அவையில் குறுக்கீடுகள் ஏற்படும்போது அதைத் தடுத்திட உங்களால் முடிந்த அளவுக்கு முயற்சிகளை மேற்கொண்டதை நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம். ஓர் அரசியல்வாதி இதைவிடச் சிறப்பாக செய்திருப்பாரா?

ஹமீத் அன்சாரி: இப்போதுபோய் இதில் என்ன சொல்வது? (சிரிக்கிறார்). அவர்கள்தான் என்ன செய்ய முடியும்? மக்களவைத் தலைவரோ, மாநிலங்களவைத் தலைவரோ விளையாடுபவர்கள் (players) அல்ல. மாறாக அவர்கள் நடுவர்கள் (referees)தான். விளையாட்டுப் பந்தயத்தின் விதிகள் அடங்கிய புத்தகம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதன்படி செயல்பட வேண்டியதுதான். மாறாக நீங்களும் ஒரு விளையாடுபவராக மாற முடியாது. மூன்றாவது நடுவர் என்று ஒருவர் கிடையாது. ஓர் அரசியல்வாதி என்ன செய்வார்? அவர் நடுவராக மாறிவிட்டாரென்றால், அரசியல்வாதியாக இருப்பதை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும். அரசியல்வாதியாகவும் விளையாடுபவராகவும் இருக்கிறாரா அல்லது நடுவராக இருக்கிறாரா என்று அவர் தன்னைத் தேர்வு செய்துகொள்ள வேண்டும். இரண்டு பொறுப்பிலும் அவர் இருந்திட முடியாது.  

கேள்வி: சமீபகாலங்களில், நீதித்துறையைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு எதிராகவும் குற்றச்சாட்டுகள் ஏற்படுத்தப்பட்டு பல வழக்குகள் வந்திருக்கின்றன. உங்கள் முன் வந்த  அத்தகைய வழக்குகள் குறித்து உங்கள்  அணுகுமுறை என்னவாக இருந்தன? 

ஹமீத் அன்சாரி: நாடாளுமன்றச் சட்டம் (நீதிபதிகள் விசாரணை சட்டம், 1968) என்ற ஒன்று இருக்கிறது. அது இதற்கான நடைமுறையைப் பெற்றிருக்கிறது. உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி அல்லது உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி மீது நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் (impeachment) கொண்டுவர வேண்டும் என்றால், குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அதனைக் கொண்டுவர வேண்டும். மாநிலங்களவை என்றால், 50 மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் அத்தகைய தீர்மானத்திற்கான அறிவிப்பினைக் கொடுக்க வேண்டும். இப்போது, முதலாவது விஷயம், அவ்வாறு ஒரு நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொடுக்கப்படும்போது, மாநிலங்களவைத் தலைவர், தன்னுடைய செயலகத்திற்கு அதனை சரிபார்த்திட அறிவுறுத்திட வேண்டும். அந்த 50 பெயர்களும்,  கையெழுத்துக்களும் உண்மையில் உறுப்பினர்களுடையதுதானா அல்லது வேறெவரும் கையெழுத்திட்டிருக்கிறார்களா என்று பார்க்க வேண்டும். அதன்பின்னர், நடைமுறை தொடங்குகிறது. மாநிலங்களவைத் தலைவர் வழக்கின் தகுதி குறித்து ஆராய்ந்து நீதி வழங்கிட முடியாது. ஏனெனில், அந்தச் சட்டத்தின்படி. ஒரு குழு அமைக்கப்பட வேண்டும்.

கேள்வி: இப்போது மீண்டும் நீங்கள் ஒரு இராஜதந்திரியாக (diplomatஆக) குல்லாயை அணிந்துகொண்டுவிட்டீர்கள். நாடுகளின் ஒழுங்கமைவில் இந்தியாவை எப்படி, எங்கே வைக்கிறீர்கள்? 

ஹமீத் அன்சாரி: நாம் நம்மைச்சுற்றியும் உள்ள நாடுகளுடன் எப்படி நடந்துகொள்கிறோம் என்று பாருங்கள். பிரதமரின் விஜயத்தால் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிற இரண்டு அமைச்சர்களின் விஜயத்தை அமெரிக்கர்கள் எப்படி நடவடிக்கைகள் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள். டோக்லாம் சமயத்தில் சீனர்கள் எப்படி நடந்துகொண்டார்கள் என்று பாருங்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நம்மைச் சுற்றியுள்ள நம் அண்டை நாட்டவர்களுடன் நம் உறவு எப்படி இருக்கிறது என்று பாருங்கள். அண்டை நாட்டவர்களுடன் நம் உறவு அவ்வளவு நன்றாக இல்லை. ஆம், ஒவ்வொரு நாடும், ஐக்கிய நாடுகள் மன்றத்தில் ஓர் உறுப்பினர்தான். ஆனால் மாலத்தீவுகள்? செசிலிஸ்? இலங்கை கூட  என்ன நிலை? நேபாளம் … அது அனைத்து வகைகளிலும் நம்முடன் மிகவும் நெருக்கமாக இருக்க வேண்டிய ஒன்று. பாகிஸ்தானுடன் முழுமையாக முட்டுக்கட்டை. நீங்கள் என்ன செய்ய முடியும்? பாகிஸ்தான் என்று ஒரு நாடு நம்  அண்டை நாடாக இருக்கிறது. அதனைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்க முடியாது.   நீங்கள் அதனுடன் சண்டைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று முடிவு எடுத்துவிட்டால், அது வேறு விஷயம். ஆனால், அவ்வாறில்லாத சமயத்தில், பிரச்சனைதரும்  அண்டைநாட்டுக்காரருடன் நீங்கள் என்ன செய்ய முடியும்? இவ்வாறு ஒருவர் அண்டை நாடுகளுடன் அல்லது பிற நாடுகளுடன் வெளிப்படையாக எப்படி இருக்க வேண்டும் அல்லது இருக்கக்கூடாது என்று இருக்கிறது.
(தமிழில்: ச.வீரமணி)

Wednesday, July 11, 2018

அமெரிக்காவில் சமத்துவமின்மையும் வறுமையும் -விஜய் பிரசாத்


பிலிப் ஆல்ஸ்டன்
[அமெரிக்காவில் மக்களுக்கிடையிலான சமத்துவமின்மையும், வறுமையும்  அதிகரித்திருப்பது தொடர்பாக, ஐக்கிய நாடுகள் மன்றத்தின் மனித உரிமைகள் கவுன்சில் அறிக்கை அளித்ததால் ஆத்திரமடைந்து, டொனால்டு டிரம்ப் நிர்வாகம், அதனைக் கடுமையாகத் தாக்கத் தொடங்கியது. ஐ.நா. மனித உரிமைகள் கவுன்சிலின் சிறப்புப் பிரதிநிதியாக  அமர்த்தப்பட்டிருந்த பிலிப் ஆல்ஸ்டன் அமெரிக்கா குறித்து, இதைமட்டும் கூறவில்லை. அவர், மேலும், அமெரிக்காவின் உளவு ஸ்தாபனமான சிஐஏ, ஜனநாயக முறையில் போராடுபவர்களுக்கு எதிராக எவ்வாறு நடவடிக்கைகள் எடுத்திட வேண்டும் என்று சர்வதேச சட்டங்கள் கூறுவதையெல்லாம் கிடப்பில்போட்டுவிட்டு, அவர்களைக் “குறிவைத்துப் படுகொலை செய்திட வேண்டும்” என்று புதியதொரு உத்தியை வலியுறுத்தி இருப்பதையும் தன்னுடைய அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டி இருந்தார். இதனை நாம் படிக்கும்போது, இந்தியாவில், காஷ்மீரில் போராடுகின்ற மக்களின் தலைவர்கள் மத்திய மோடி அரசாங்கத்தால் “குறிவைத்துச் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட” நிகழ்வுகளும், தூத்துக்குடியில் போராடிய மக்களின் முன்னணித் தலைவர்களும், வீராங்கனைகளும் தமிழகத்தில் ஆளும் மோடியின் எடுபிடி அரசால்,  தொலைதூரத்திலிருந்தே டெலஸ்கோபிக் துப்பாக்கிகள் மூலமாக “குறிவைத்துச் சுட்டுக்கொல்லப்பட்ட” நிகழ்வுகளும் நம் நினைவுக்கு வருவதை நாம் தவிர்த்திட முடியாது.
ஆல்ஸ்டன் இவ்வாறெல்லாம் அறிக்கை அனுப்பியிருந்தததன் காரணமாகத்தான் டொனால்டு நிர்வாகம் இவ்வாறு ஆத்திரம் அடைந்தது. இது தொடர்பாக விஜய் பிரசாத், ப்ரண்ட்லைன் ஏட்டில் எழுதியுள்ள கட்டுரையின் சாராம்சம் வருமாறு:]
ஜூனில், அமெரிக்க அரசாங்கம், 2006ஆம் ஆண்டு அமைக்கப்பட்ட, ஐ.நா. மனித உரிமைகள் கவுன்சிலிலிருந்து தன்னை விலக்கிக்கொண்டுவிட்டது. இவ்வாறு அது விலகிக்கொண்டிருப்பதற்கு, இரு காரணங்களைக் கூறியிருக்கிறது.
முதலாவதாக, மனித உரிமைகள் கவுன்சில், ஆக்கிரமிப்புக்கு உள்ளாகியுள்ள பாலஸ்தீனப்பகுதிக்குள் வணிக நிறுவனங்கள் மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக கடுமையான நடவடிக்கைகளை  எடுத்தது. இவ்வாறு ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிக்குள் இஸ்ரேல் கட்டுமானப் பணிகள் மேற்கொள்வதை ஐ.நா.தீர்மானங்கள் பல சட்டவிரோதம் என்று முத்திரைகுத்தின. மனித உரிமைகள் கவுன்சில் அந்தத் தீர்மானங்களின் அடிப்படையிலேயே நடவடிக்கைகளை எடுத்தது. இரண்டாவதாக, அமெரிக்காவில் மிகவும் அதீதமாகவுள்ள சமத்துவமின்மை மற்றும் வறுமை குறித்தும் மனித உரிமைகள் கவுன்சில் ஓர் உயிரோட்டமுள்ள அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்திருந்தது. இதனால் அமெரிக்கா மிகவும் ஆத்திரம் அடைந்தது.
ஐ.நா.வின் அமெரிக்கத் தூதரான (திருமதி) நிக்கி ஹெயிலி மனித உரிமைகள் கவுன்சிலை மிகவும் தாக்கினார். இஸ்ரேலுக்கு எதிராக ஒருதலைப்பட்சமாக அறிக்கை தாக்கல் செய்திருப்பதாகக் கூறினார். மேலும், அமெரிக்க வறுமை குறித்த அறிக்கையானது, “தவறானதும், அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்ட”  ஒன்று என்றும் குறிப்பிட்டார். ஐ.நா. கன்வென்ஷன்களிலிருந்து அமெரிக்கா அவ்வப்போது வெளிநடப்பு செய்வதென்பதை, கடந்த பல ஆண்டுகளாக வாடிக்கையாகவே கொண்டிருக்கிறது. பின்னர் அது எப்போது திரும்பவும் வரும் என்று எவராலும் சொல்லமுடியாது.
பேராசிரியர் பிலிப் ஆல்ஸ்டன் நியூயார்க் பல்கலைக் கழகத்தில் சட்டப் பேராசிரியர் மற்றும் அதீத வறுமை மற்றும் மனித உரிமைகள் மீதான ஐ.நா. சிறப்புப் பிரதிநிதி (Special Rapporteur)யாவார். இவர்தான் இந்த அறிக்கையை எழுதினார். ஆஸ்திரேலியாவைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஆல்ஸ்டன், அமெரிக்காவில் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருக்கிறார். பலமுறை ஐ.நா. ஸ்தாபனத்தால் மிக முக்கியமான பணிகளைச் செய்வதற்காக அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். 1987 முதல் 1991 வரை பொருளாதாரம், சமூகம் மற்றும் கலாச்சார உரிமைகள் மீதான ஐ.நா. குழுவிற்காக, முதல் பிரதிநிதியாக இருந்தார். பின்னர், 1991 முதல் 1998 வரை அக்குழுவின் தலைவராகவும் இருந்தார். ஐ.நா. மன்றத்தில், மனித உரிமைகள் மீறல்களை மேற்பார்வையிடுவதற்கான அமைப்பினை மேம்படுத்துவதற்காக,  ஆல்ஸ்டன் நீண்டகாலமாக பணியாற்றி வருகிறார். மனித உரிமைகள் மீது, ஐ.நா. மன்றத்தின் வேலைகளை எப்படி சீர்திருத்தம் செய்திடலாம் என்பது குறித்து அவர் மூன்று முக்கியமான அறிக்கைகளை, 1989, 1993 மற்றும் 1997களில் எழுதினார். இந்த மூன்று அறிக்கைகளும் மற்றும் ஆல்ஸ்டன் ஒரு கல்வியாளராக எழுதியுள்ள கட்டுரைகளும் எந்த அளவிற்கு அவர் ஒரு கூருணர்வுமிக்க பெருந்தகையாளர் என்பதை நமக்குக் காட்டும். இவற்றின் மூலமாக ஆல்ஸ்டன், மிகவும் ஆபத்தானமுறையிலும், மிகவும் இழிவானமுறையிலும் சென்றுகொண்டிருக்கிற உலகத்திலிருந்து ஒரு வித்தியாசமான உலகத்தை ஏற்படுத்திட  விரும்பினார்.
இயக்கங்களில் ஈடுபடுவோரைக் “குறிவைத்துப் படுகொலை செய்தல்”
ஆல்ஸ்டன்  அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் கசப்பான மனிதராக எப்போது மாறினார் என்றால் அவர் 2004 முதல் 2010 வரையிலான ஆண்டுகளில் நீதிமன்றங்களில் வழக்கு எதுவும் தொடுக்கப்படாமல் அரசாங்கத்தால் நேரடியாகவே தாங்கள் விரும்பும்வண்ணம் நபர்களைக் “குறிவைத்துப் படுகொலைகள்” செய்திட்ட நிகழ்வுகளுக்காக ஐ.நா. சிறப்புப் பிரதிநிதியாக இருந்தபோதுதான்.  இந்தக் காலத்தில், அமெரிக்க உளவு ஸ்தாபனமான சி.ஐ.ஏ.-யின்  “குறிவைத்துப் படுகொலைகள் மேற்கொள்ளுதல்” என்கிற சிந்தனை குறித்து, ஆய்வு செய்தார். இதனை மனித உரிமைகளுக்காகப் போராடுகிறவர்கள் கடுமையாக விமர்சனம் செய்து வந்தார்கள். இவ்வாறு அமெரிக்க ஆட்சியாளர்களின், போராடுகிறவர்களைக் “குறிவைத்துப் படுகொலை செய்” மற்றும் “கண்டதும் சுட்டுக்கொல்” என்கிற உத்தரவுகள் எந்த அளவிற்கு சர்வதேச சட்டங்களை மட்டுமல்ல, அமெரிக்காவில் உள்ள சட்டங்களையும் ஆழமாக மீறியுள்ளன என்று அவர் காட்டியிருந்தார்.
மனித உரிமைகள் கவுன்சிலுக்காக, ஆல்ஸ்டன் தயாரித்த 29 பக்க அறிக்கையானது, அமெரிக்க அரசாங்கத்தை மிகவும் கண்டித்திருந்தது. “எவர் வேண்டுமானாலும், எவரையும் ஒரு பயங்கரவாதி என்று முத்திரைகுத்தி, அவரைக் கொன்றுவிடமுடியும் என்கிற உண்மை குறித்து அமெரிக்க அரசாங்கம் கிஞ்சிற்றும் பொருட்படுத்தவில்லை என்பதை நான் நன்கு அறிவேன். இவ்வாறு கொல்லப்படுவதை, உலகம் முழுவதற்கும் விரிவாக்கிக்கொண்டே அது செல்வதையும் பார்க்க முடிந்தது,” என்று ஆல்ஸ்டன் கூறுகிறார். உலகில் உள்ள எவரை வேண்டுமானாலும் எவ்விதக் கணக்குவழக்குமின்றி கொல்வதற்கு உரிமம் பெற்றதுபோல அமெரிக்காவோ அல்லது வேறு எந்த நாடுகளுமோ நடந்துகொள்ளுமானால், இவை உலகில் இதுதொடர்பாக இதுகாறும் ஏற்படுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ள சட்டங்கள் மற்றும் விதிகளுக்கு மிகப்பெரிய சேதாரங்களை ஏற்படுத்திடும்.
ஜனாதிபதி பராக் ஒபாமாவின் நிர்வாகம் இந்த அறிக்கையை ஓரங்கட்டி வைத்தது. ஆல்ஸ்டன் அளித்திட்ட எச்சரிக்கை தொடர்பாகக் கொஞ்சம்கூட அலட்டிக்கொள்ளவில்லை.  இவ்வாறு  அமெரிக்கா நடந்துகொள்வதை உதாரணமாகக் கொண்டு, வேறு பல நாடுகளும் தங்கள் நாடுகளில் போராடுவோருக்கு எதிராக, நேரடியாகப் படுகொலைகளில் ஈடுபடும் நடவடிக்கைகளில் இறங்கின. இந்தியாவில் “என்கவுண்டர் கொலைகள்” இந்த வகையினத்தைச் சேர்ந்தவைகள்தான். உண்மையில், இந்தியாவில் இந்தியக் காவல்துறையும், இராணுவமும் மக்களை எவ்வித ஈவிரக்கமுமின்றி கொன்று குவித்துவருவது குறித்து, 2012இல் ஆல்ஸ்டனுக்குப் பின்னர் ஐ.நா.மன்றத்தில் சிறப்புப் பிரதிநிதியாகப் பொறுப்பேற்ற கிறிஸ்டஸ் ஹெயின்ஸ் வெளிப்படையாகவே கவலை தெரிவித்திருந்தார். 
அமெரிக்காவில் அதிகரித்துவரும் வறுமை, சுகாதாரமின்மை
ஐ.நா. 2017இல் ஐ.நா. அமெரிக்காவில் அதிகரித்து வரும் வறுமை குறித்து கவனத்தைத் திருப்பியது. அமெரிக்காவின் கிராமப்புற அலபாமாவில் “மிக மோசமான முறையில் சுகாதாரமின்மை நிலவுவதையும் அதனால் ஏற்படும் தொத்துநோய்கள்களும்”  என்ற பெயரில் ஓர் ஆவணம் வெளியிடப்பட்ட சமயத்தில், ஐ.நா. மன்றத்தின் அறிக்கை வெளிவந்தது. முன்னதாக, இந்த ஆவணமானது, அலபாமாவில் வசிப்பவர்களுக்குப் போதுமான அளவிற்கு சுகாதார வசதிகள் இல்லை என்றும், குடியிருப்புகளுக்கு அருகிலேயே திறந்தவெளி சாக்கடைகள் இருப்பது அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தது. இவற்றின் காரணமாக, இந்தப் பகுதியில் கொக்கிப்புழு தொத்துநோய் பரவிக்கொண்டிருப்பதாக  ஆய்வுசெய்து கண்டறிந்தது. மேலும் இந்தப் பகுதிகளில் மிக அதீதமான அளவில் மக்கள் வறுமையில் அவதிப்பட்டுக் கொண்டிருப்பதும் தெரியவந்தது. இவை அனைத்தும் ஐ.நா. மற்றும் ஆல்ஸ்டன் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்கு இட்டுச்சென்றன. ‘
ஒரு மாதத்திற்குப்பின்னர், ஆல்ஸ்டனும் அவரது குழுவினரும் இரண்டு வாரங்கள் அலபாமாவில் கழித்தனர். அங்கிருந்த மக்கள் சிறந்ததோர் வாழ்க்கைக்கான வழிமுறைகளை அவர்களிடம் கோரியிருக்கிறார்கள். அங்கிருந்த நிலைமைகள் ஆல்ஸ்டன் குழுவினரை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியிருக்கிறது. வீடுகளிலிருந்து கழிவுநீர் எவ்வித ஒழுங்குமின்றி வெளியேறி வந்திருக்கிறது. குழந்தைகள் அவற்றின்மீதுதான் விளையாடிக்கொண்டு இருந்திருக்கின்றன. மின்சாரம் இல்லாத வீடுகளை அல்லது பெயரளவில் மின்சாரம் உள்ள வீடுகளையும், சாக்கடைத் தொடர்புகள் இல்லாத வீடுகளையும் ஆல்ஸ்டன் பார்த்தார். எப்படி  அமெரிக்காவில் மக்கள் “குறிவைத்துத் தாக்கப்படுவதை” வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்தேனோ அதேபோன்று இத்தகைய மிக மோசமான வறுமை நிலையையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருவேன் என்று  ஆல்ஸ்டன் அங்கிருந்த மக்களிடம் கூறியிருக்கிறார்.  
ஐ.நா.விற்கு அறிக்கை
பின்னர் ஆல்ஸ்டன் நியூயார்க்கிற்குத் திரும்பியபொழுது, அவர் இவை தொடர்பாக ஐ.நா.விற்கு ஓர் அறிக்கையை அளித்தார். அதில் ஒரு பிரிவில் கூறப்பட்டிருந்ததாவது: “கடந்த இரண்டு வாரங்களாக இப்பகுதிகளில் நான் நிறையவே பார்த்தேன், கேட்டேன்.  லாஸ் ஏஞ்சல்சில் மிகவும் வறிய நிலையில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த பலரைச் சந்தித்தேன். சான் பிரான்சிஸ்கோவில் ஒரு போலீஸ் அதிகாரி என்னிடம் வீடற்றவர்களை வேறிடத்திற்குச் செல்லுமாறு கேட்டுக்கொண்டதாகக் கூறினார். ஆனால் எங்கே போவது என்று அவர்கள் திருப்பி போலீஸ் அதிகாரியிடம் கேட்டபோது, அவரால் பதில் சொல்ல முடியவில்லையாம். தாங்கள் வாங்கிய  அற்பக் கடன்தொகைகளைக் கூட கட்ட முடியாது, தொகையைக் கட்டவில்லை என்றால் சிறைக்குச் செல்ல நேரிடும் என்று  நோட்டீஸ்கள் பெற்றிருந்த ஆயிரக்கணக்கான ஏழைகளை நான் சந்தித்தேன். பல சாக்கடைகளில் கழிவுநீர் செல்லாமல் முழுமையாக நிரம்பி வழிந்ததைப் பார்த்தேன். அவற்றைச் சரிசெய்து, நகரங்களைச் சுத்தமாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது தங்கள் பொறுப்பு என்கிற அறிவே அங்கிருந்த அரசாங்கங்களுக்கு இல்லை. பற்கள் அத்தனையையும் இழந்த மக்களை நான் பார்த்தேன். ஏனெனில் மக்களின் பற்களைப் பாதுகாக்கக்கூடிய விதத்தில் சுகாதாரத் திட்டங்கள் எதுவும் அங்கே கிடையாது. அங்கிருந்த குடும்பங்களும், சமுதாயமுமே பல்வேறுவிதமான போதைப் பொருள்களுக்குப் பலியாகி, மக்களின் இறப்பு விகிதம் மிக வேகமாக அதிகரித்துக் கொண்டிருந்ததையும், காண முடிந்தது. பியூர்டோ ரிக்கோவிற்கு தெற்கே ஒரு மலைக்குப் பக்கத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் எவ்விதமான பாதுகாப்புமின்றி வாழ்ந்து வந்ததைப் பார்த்தேன். மழை பெய்யும் காலங்களில் பாதுகாப்பற்ற நிலக்கரிச் சாம்பல்கள் அவர்கள்மீது விழுந்து,  அதன்மூலம் அவர்களுக்கு நோய், அங்கஹீனம் மற்றும் மரணம் ஏற்படுவதையும் காண முடிந்தது.”
ஆல்ஸ்டன் நேரடியாகவே அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்டு டிரம்ப் நிர்வாகத்தை விமர்சித்தார். மக்கள் நலத் திட்டங்களுக்கான ஒதுக்கீடுகளைக் கடுமையாக வெட்டிக் குறைத்ததையும், பணக்காரர்களுக்கு, சலுகைகள் அளிக்கும் விதத்தில் புதிய வரிக் கொள்கையைக் கொண்டு வந்திருந்ததையும், அதே சமயத்தில் ஏழைகளோ விரக்தியின் எல்லைக்கே சென்று அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருப்பதையும் கடுமையாக விமர்சித்தார். இவையெல்லாம் கடுமையான வார்த்தைகளாகும்.
இவைதான் நிக்கி ஹெயிலியை ஆல்ஸ்டனுக்கு எதிராக தாக்குதல் தொடுத்திடக்கூடியவிதத்தில் ஆத்திரப்பட வைத்தது.  ஆயினும், ஆல்ஸ்டன் அளித்த அறிக்கையின் அடிப்படையில் ஏழைகளின் பிரச்சனைகளை சமாளித்திட அமெரிக்க அரசாங்கம் முன்வரவேண்டும் என்று சென்றமுறை டொனால்டு டிரம்பை எதிர்த்துப் போட்டியிட்ட பெர்னி சாண்டர்ஸ் மற்றும் ஜனநாயக சோசலிஸ்ட் கட்சியைச் சேர்ந்த வெர்மண்ட் செனட்டர் ஆகியோர் மற்றம் 19 செனட்டர்களுடன் சேர்ந்து, குரல் எழுப்பியுள்ளார்கள். அமெரிக்காவின் அரசாங்கத்தின் கணக்கின்படியே 4 கோடி (40 மில்லியன்) அமெரிக்கர்கள் வறுமையில் வாடுகிறார்கள்,  3 கோடி (30 மில்லியன்) அமெரிக்கர்கள் எவ்விதமான சுகாதார இன்சூரன்சும் இன்றி உழன்றுகொண்டிருக்கிறார்கள்.  முதல் மூன்று பணக்காரர்கள் நாட்டின் அடித்தட்டில் உள்ள பாதி மக்கள்தொகையினரின் செல்வத்தைவிட அதிக அளவில் வைத்துள்ள  ஒரு நாட்டில், வறிய நிலையில் வாடும் மக்களுக்கு உரிய சுகாதார வசதிகளைச் செய்துதர வேண்டும் என்பதை ஒப்புக்கொள்வீர்கள் என நம்புகிறோம் என்று சாண்டர்ஸ் தன் சக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்.
டிரம்ப் நிர்வாகம் வறுமை குறித்து ஆல்ஸ்டன் அளித்திட்ட அறிக்கை மீது நடவடிக்கை எடுப்பதற்குப் பதிலாக, அந்த அறிக்கையையே தாக்கியிருப்பதுடன், அதன்காரணமாக ஐ.நா. மனித உரிமைகள் கவுன்சிலிலிருந்தும் விலகிக் கொண்டிருக்கிறது. வறுமையின் விளைவாக உருவாகக்கூடிய தொத்துநோய்களை ஒழித்துக்கட்டக்கூடிய விதத்தில் திட்டங்களைத் தீட்டுவதைவிட அத்தகைய நோய்கள் குறித்து மந்திர தந்திர நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது எளிது. அதைத்தான் அது செய்துகொண்டிருக்கிறது.
(நன்றி: ப்ரண்ட்லைன், ஜூலை 20, 2018)
(தமிழில்: ச. வீரமணி)  

Tuesday, July 10, 2018

மக்களை மதரீதியாகப் பிரித்திடும் சட்டத்திற்கு எதிராக அஸ்ஸாம் மக்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து போர்



மக்களை மதரீதியாகப் பிரித்திடும் சட்டத்திற்கு எதிராக
அஸ்ஸாம் மக்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து போர்
[அஸ்ஸாம் மாநிலத்தில், மக்களை மதரீதியாகப் பிரித்திடும் 2016ஆம் ஆண்டு குடிமக்கள் (திருத்தச்) சட்டமுன்வடிவுக்கு எதிராக அனைத்து மக்களும் ஒன்றுபட்டு நிற்பதால், ஆளும் பாஜக அஸ்ஸாம் மாநில அரசு தங்கள் சுயரூபத்தை. குடிமக்கள் தேசியப் பதிவேட்டின் மூலமாக, மூடிமறைத்திட முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருக்கிறது. இது தொடர்பாக ஃப்ரண்ட்லைன் ஏட்டில் சுசாந்தா தாலுக்தார் எழுதியுள்ள கட்டுரையில் சாராம்சம் வருமாறு:]
அஸ்ஸாம் மாநிலத்தில், 1985இல் அஸ்ஸாம் உடன்பாடு கையெழுத்தானதிலிருந்தே, சட்டவிரோதமாகப் புலம்பெயர்ந்துவந்த வங்க தேசத்தைச் சேர்ந்த அனைவரும்”, அவர்கள் எம்மதத்தைச்சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், வெளியேறவேண்டும் என்பதே அனைவரின் ஒருமித்த கருத்தாக இருந்தது. நரேந்திர மோடி அரசாங்கம், 2016ஆம் ஆண்டு நாடாளுமன்றத்தில் அறிமுகப்படுத்தியுள்ள குடிமக்கள் (திருத்தச்) சட்டமுன்வடிவு, இதில் பிரச்சனையைக் கிளறிவிட்டுள்ளது. அதாவது இந்தச் சட்டமுன்வடிவானது, அஸ்ஸாம் மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்குள், வங்கதேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதமாகப் புலம்பெயர்ந்து வந்துள்ளவர்களில்  முஸ்லீம் அல்லாதவர்கள் மட்டும் இந்தியக் குடியுரிமைக்கு விண்ணப்பிக்கத் தகுதிபடைத்தவர்கள் என்று முன்மொழிந்திருக்கிறது.
இந்தச் சட்டமுன்வடிவு கொண்டுவருவதற்கான நோக்கங்களில், 1955ஆம் ஆண்டு குடியுரிமைச் சட்டத்தின் ஷரத்துக்களின்கீழ், ஆப்கானிஸ்தானம், வங்கதேசம் மற்றும் பாகிஸ்தானிலிருந்து வந்துள்ள ஆறு சிறுபான்மை இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், இந்தியாவிற்கு உரிய பயண ஆவணங்கள் இன்றியோ அல்லது அவர்களிடமிருக்கின்ற ஆவணங்கள் காலாவதியாகியிருந்தாலோ, அவர்கள் அனைவரும் சட்டவிரோதமாகப் புலம்பெயர்ந்து வந்தவர்கள் என்று கருதப்படுவார்கள் என்றும், எனவே, அவர்கள் இந்தியக் குடியுரிமைக்காக விண்ணப்பித்திடத் தகுதியற்றவர்களாகிறார்கள் என்றும் முன்மொழிந்திருக்கிறது. இரண்டாவதாக, இந்தச் சட்டத்தின்கீழ் இந்தியாவில் வாழ்ந்ததற்கான காலத்தை, தற்போதுள்ள 11 ஆண்டுகள் என்பதிலிருந்து 6 ஆண்டுகள் என்று குறைத்து, அதற்குள் வந்தவர்கள் மட்டுமே விண்ணப்பிக்கத் தகுதிபடைத்தவர்கள் என்றும் முன்மொழிந்திருக்கிறது. மேலும், இந்தச் சட்டமுன்வடிவானது, முஸ்லீம்களையும், யூதர்களையும் ஒதுக்கியிருக்கிறது.
இந்தியா, ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடு. இந்திய அரசமைப்புச்சட்டத்தின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பின் ஓர் அங்கமாக மதச்சார்பின்மை இருந்து வருகிறது. எனவே, மதத்தை அடிப்படையாக வைத்து குடியுரிமையைத் தீர்மானிப்பதை ஏற்கமுடியாது என்று இச்சட்டமுன்வடிவை எதிர்ப்பவர்கள் வலியுறுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இந்திய அரசமைப்புச்சட்டத்தின் 14ஆவது பிரிவு, சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்றும், இந்நாட்டில் மதத்தின் பெயராலோ, சாதியின் பெயராலோ, இனத்தின் பெயராலோ, அல்லது ஆண் – பெண் என்கிற பாலினத்தின் பெயராலோ அல்லது பிறப்பிடத்தின் பெயராலோ பாகுபாடு காட்டுவதற்குத் தடை விதித்திருக்கிறது. எனவே, பாஜக அரசாங்கம் கொண்டுவந்திருக்கிற இந்தச் சட்டமுன்வடிவானது, இவ்வாறு இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் 14ஆவது பிரிவை மீறி இருக்கிறது.   
தற்போது, ராஜேந்திர அகர்வால் தலைமையிலான கூட்டு நாடாளுமன்றக்குழு ஒன்று, நாடாளுமன்றத்திற்கு ஓர் அறிக்கை சமர்ப்பிப்பதற்காக இந்தச் சட்டமுன்வடிவை ஆய்வு செய்து கொண்டிருக்கிறது. இந்தக்குழு, மக்களிடம் கருத்துக்களைக் கேட்பதற்காக,  அஸ்ஸாம் மற்றும் மேகாலயா  ஆகிய மாநிலங்களுக்கு மே 7 – 11 தேதிகளில் பயணம் செய்தது.
இந்தச் சட்டமுன்வடிவானது, வடகிழக்கு மாநில மக்கள் மத்தியில் கூர்மையான எதிர்ப்பினைத் தூண்டிவிட்டிருக்கிறது. அஸ்ஸாமில், கிளர்ச்சி நடவடிக்கைகளை உசுப்பிவிட்டு, 1970களின் பிற்பகுதிகளில், அனைத்து அஸ்ஸாம் மாணவர் சங்கமும், முந்தைய அனைத்து அஸ்ஸாம் கண சங்கிரம்  பரிசத்தும்  ஆறு ஆண்டுகாலம் நடத்திய அந்நியர் எதிர்ப்புக் கிளர்ச்சி (anti-foreigner agitation) நடவடிக்கைகளையும், அதனைத் தொடர்ந்து கையெழுத்தான அஸ்ஸாம் உடன்படிக்கையை (Assam Accord) யையும்  நினைவுபடுத்தி யிருக்கிறது.   
இந்தப் பிரச்சனை மீது பாஜக பிரம்மபுத்திரா பள்ளத்தாக்கில் தனிமைப் பட்டிருப்பது நன்கு தெரிகிறது. கூட்டு நாடாளுமன்றக்குழுவானது,  இந்தச் சட்டமுன்வடிவை விலக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்று கோரி,   காங்கிரஸ் கட்சி, அகில இந்திய ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணி (AIUDF—All India United Democratic Front), இடதுசாரிக் கட்சிகள் மட்டுமல்லாமல் அனைத்து அஸ்ஸாம் மாணவர் சங்கம் உட்பட அனைத்து மாணவர் மற்றும் இளைஞர்  அமைப்புகளும், பல்வேறு கலாச்சார அமைப்புகளும், மாதர் அமைப்புகளும், அறிவுஜீவிகள், எழுத்தாளர்கள், பாடகர்கள் மற்றும் கலைஞர்கள் அமைப்புகளும் வீதியிலிறங்கிப்  போராடத் துவங்கியுள்ளார்கள். 1971க்குப்பின்னர்  வங்க தேசத்திலிருந்து சட்டவிரோதமாகப் புலம் பெயர்ந்து வந்தவர்கள்அனைவரும், அஸ்ஸாம் உடன்படிக்கையின்படி, வெளியேற்றப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் கோரிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
சர்பானந்தா சோனோவால் தலைமையிலான பாஜக கூட்டணி அரசாங்கத்தில் ஓர் அங்கமாகத் திகழும் அசாம் கண பரிசத் கட்சியும் இந்தச் சட்டமுன்வடிவை எதிர்த்து வருகிறது. இந்தச் சட்டமுன்வடிவானது, அஸ்ஸாம் உடன்படிக்கைக்குஎதிரானது என்று அது கூறுகிறது. மேலும் மதத்தின் அடிப்படையில் குடியுரிமையைத் தீர்மானிப்பதையும் தங்கள் கட்சி எதிர்ப்பதாக அது கூறியிருக்கிறது. இந்தச் சட்டமுன்வடிவை உந்தித்தள்ள மத்திய பாஜக அரசு முயற்சிக்குமானால், தாங்கள் கூட்டணி அரசாங்கத்திலிருந்து வெளியேறிவிடுவோம் என்று மிரட்டியிருக்கிறது. எனினும் பராக் பள்ளத்தாக்கில் மட்டும், சில அமைப்புகள் இந்தச் சட்டமுன்வடிவிற்க ஆதரவாக நிற்கின்றன. இந்தச் சட்டமுன்வடிவை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று கூட்டு நாடாளுமன்றக்குழுவிடம் கோரியிருக்கின்றன.   
பாஜகவிற்குள்ளும் எதிர்ப்பு
இந்தச் சட்டமுன்வடிவை எதிர்த்து மேகாலயா மற்றும் மிசோரம் மாநில அரசுகளும் அமைச்சரவையில் முடிவுகளை நிறைவேற்றி இருக்கின்றன.  நாகாலாந்து அமைச்சரவையும் இந்தச் சட்டமுன்வடிவு, நாகாவின் நலன்களுக்கு எதிராகச் செல்லுமானால்,இதனை எதிர்த்திடுவோம் என்று தீர்மானித்திருக்கிறது. மேகாலயாவிலும், நாகாலாந்திலும் பாஜக ஒரு கூட்டணிக் கட்சியாகும். மிசோரத்தில், தற்போது காங்கிரஸ் ஆட்சி செய்து வருகிறது. அங்குள்ள பாஜக இந்தச் சட்டமுன்வடிவினை எதிர்த்திருக்கிறது.  மேகாலயா, நாகாலாந்து மற்றும் மிசோரம் ஆகிய மாநிலங்களில் பாஜக கிளைகள் இத்தகைய நிலைப்பாட்டினை எடுத்திருப்பதால், இந்தச் சட்டமுன்வடிவை விலக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்று அஸ்ஸாமில் கிளர்ச்சி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருப்பவர்களுக்கு ஊக்கத்தை அளித்திருக்கிறது. இந்தச் சட்டமுன்வடிவை விலக்கிக் கொள்ள தீர்மானம் கொண்டுவர வேண்டும் என்று அஸ்ஸாம்  சோனோவால் அமைச்சரவைக்கு நிர்ப்பந்தம் அளித்து வருகிறார்கள்.
இவ்வாறு நிர்ப்பந்தம் அதிகரித்து வருவதன் காரணமாக, சோனோவால் தலைமையிலான கூட்டணி அரசாங்கம், இறுதிப்படுத்தப்பட்ட  தேசிய குடியுரிமைகள் பதிவேட்டின் இறுதி வரைவு வெளியிடப்பட்டபின்னர், அதனைப் பரிசீலனை செய்தபின் தங்கள் நிலைப்பாட்டை தெளிவுபடுத்துவதாக அறிவித்திருக்கிறது. அஸ்ஸாமின் பாஜக மாநிலக் கிளையும் இதே நிலைப்பாட்டைத்தான் நிறைவேற்றியிருக்கிறது. எனினும், பாஜகவின் மூத்த தலைவர்கள், சோனோவால் அமைச்சரவையில் உள்ள மூத்த அமைச்சர்கள் பலர், ஆர்எஸ்எஸ் தலைவர்கள் மற்றும் சங் பரிவாரத்தைச் சேர்ந்த தலைவர்கள், வங்க தேசத்திலிருந்து வந்துள்ள இந்துக்களுக்கு எவ்விதமான அச்சுறுத்தலும் ஏற்பட்டுவிடக்கூடாது என்றும், ஏனெனில் வங்கதேசத்திலிருந்து வந்துள்ள முஸ்லீம்கள் மற்றும் இதர இனத்தவர்கள் பெரிய அச்சுறுத்தலாக விளங்குகிறார்கள் என்றும் கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். உச்சநீதிமன்றம், இறுதி வரைவை வெளியிட ஜூன் 30ஆம் தேதியை நிர்ணயித்திருந்தது.  ஆனால் அங்குள்ள வெள்ள நிலைமை, சில மாவட்டங்களில் வேலைகளைப் பாதித்திருக்கிறது.
தேசியப் பதிவேடு
1951ஆம் ஆண்டு குடிமக்கள் தேசியப் பதிவேடு, 1955ஆம் ஆண்டு குடியுரிமைச் சட்டத்தின் ஷரத்துக்களுக்கு உட்பட்டும், 2003ஆம் ஆண்டு குடியுரிமை (குடிமக்கள் பதிவு மற்றும் தேசிய அடையாள அட்டை வழங்குதல்) விதிகளுக்கு உட்பட்டும் 1971 மார்ச் 24 ஆம் தேதியை இறுதிக் கெடு நாளாக (cut-off date-ஆக) நிர்ணயித்து இறுதிப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. 2017 டிசம்பர் 31 அன்று வெளியிடப்பட்ட முதல் வரைவு, மொத்தம் விண்ணப்பித்திருந்த 3.29 கோடி பேரில் 1.9 கோடி பேர்களைச் சேர்த்திருந்தது. நாட்டிலேயே அஸ்ஸாம் மாநிலம் மட்டும்தான் இன்னமும் குடிமக்கள் தேசியப் பதிவேட்டைப் பெற வேண்டிய நிலையில் உள்ள மாநிலமாகும். 
ஆர்எஸ்எஸ், பாஜக மற்றும் சங் பரிவாரங்கள் அனைத்தும் குடியுரிமைச் சட்டமுன்வடிவை மொழி அடையாளத்தை ஓரங்கட்டிவைத்துவிட்டு,  அந்த இடத்தில் மத அடையாளத்தை முன்வைத்திட முயற்சிகளை மேற்கொண்டிருக்கின்றன. வங்க தேசம் உருவானபின்னர், அஸ்ஸாமுக்கு வந்தவர்கள் குறித்த எண்ணிக்கை தொடர்பாக அதிகார பூர்வப் பதிவேடுகளும், கடிதப்போக்குவரத்தும் இருக்கின்றன.
இந்திய ரிஜிஸ்ட்ரார் ஜெனரல் அளித்துள்ள கணக்கின்படி, 1961இல் முந்தைய கிழக்கு பாகிஸ்தானிலிருந்து அஸ்ஸாமுக்கு மொத்தம் புலம் பெயர்ந்து வந்தவர்கள், 2,20,691 ஆகும். 1966 மே 31 வரை, 2,15,794 புலம்பெயர்ந்தோர் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அவர்களை மீளவும் அவர்கள் நாட்டிற்கு அனுப்புவதற்கான அறிவிப்புகள் ஊழியஞ்செய்யப்பட்டன. அல்லது 2,15,534 பேர் மீது வழக்குகள் தொடுக்கப்பட்டன. இவர்களில் 1,43,438 பேர் திரும்பிச் சென்றுவிட்டார்கள். 28,999 பேர் மேல்முறையீடு செய்திருக்கிறார்கள்.
 

அஸ்ஸாம் நாடாளுமன்ற விவகாரங்கள் அமைச்சர் சந்திர மோகன் பாடோவாரி, பிப்ரவரியில் சட்டமன்றத்தில், 1985இல் அஸ்ஸாம் உடன்படிக்கை கையெழுத்தான பின்னர்,  90,206 அந்நியர்கள் அடையாளம் காணப்பட்டிருப்பதாக தெரிவித்தார். அவர் மேலும், 29,783 பேர் திருப்பி அனுப்பப்பட்டுவிட்டதாகவும், கடந்த 33 ஆண்டுகளில் 75 பேர் வெளியேற்றப்பட்டதாகவும் தெரிவித்தார்.
அஸ்ஸாமில் 1,25,333 சந்தேகத்திற்குரிய வாக்காளர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அந்நியர்கள் அல்ல என்று அந்நியர்கள் நடுவர் மன்றத்தால் பிரகடனம் செய்யப்பட்டபின்னர்தான்,  மேம்படுத்தப்பட்ட குடிமக்கள் தேசியப் பதிவேட்டில் சேர்ப்பதற்காக, விண்ணப்பிப்பதற்குத் தகுதி படைத்தவர்களாவார்கள்.  இவ்வாறு சந்தேகத்திற்குரியவர்கள் எனக் கருதப்படுபவர்களுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமை கிடையாது. பட்டோவாரி சட்டமன்றத்தில் இதுவரை 2,44,144 பேர் சந்தேகத்திற்குரிய வாக்காளர்கள் என்று நடுவர் மன்றத்திற்கு அனுப்பப்பட்டிருப்பதாகவும், 1,31,034 வழக்குகள் முடிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் தெரிவித்தார். மொத்தத்தில் 66,986 சந்தேக வாக்காளர்கள் இந்தியப் பிரஜைகள் என்று காணப்பட்டிருப்பதாகவும், 20,578 பேர் அந்நியர்கள் என்று பிரகடனம் செய்யப்பட்டிருப்பதாகவும் அவர் மேலும் தெரிவித்துள்ளார்.
“1971 செப்டம்பர் 30 வரை கிழக்கு வங்கத்திலிருந்து இந்தியாவிற்குள் வந்த அகதிகள் சம்பந்தமான புள்ளிவிவரத் தகவல்என்று தலைப்பிட்ட ஒரு சிறுபுத்தகம் அப்போதைய மத்திய தொழிலாளர்நலம் மற்றும் புனர்வாழ்வு அமைச்சகத்தால் வெளிக்கொணரப்பட்டது. அதில், 1947க்கும் 1971 பிப்ரவரிக்கும் இடையே அஸ்ஸாமுக்குள் ஏழு லட்சம் அகதிகள் நுழைந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இந்த அகதிகளில் இந்தியா பிளவுண்டபின்னர், முந்தைய கிழக்கு பாகிஸ்தானிலிருந்து 1947 ஆகஸ்ட் 15க்கும் 1958 மார்ச் 31க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில்  அஸ்ஸாமுக்குப் புலம்பெயர்ந்து வந்த 4.87 லட்சம் மக்களும் அடங்கும். அப்போது கிழக்கு பாகிஸ்தானில் நடைபெற்ற வகுப்புக்கலவரங்களின் காரணமாக சுமார் 2.14 லட்சம் அகதிகள் 1964 ஜனவரி 1க்கும் 1971 மார்ச் 24க்கும் இடையே இம்மாநிலத்திற்குள் நுழைந்தார்கள். பின்னர் கிழக்கு பாகிஸ்தானில் நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போரின்போது பாகிஸ்தான் ராணுவம் மேற்கொண்ட அட்டூழியங்கள் காரணமாக மேலும் சுமார் 2.77 லட்சம் அகதிகள் 1971 மார்ச்சுக்கும் 1971 செப்டம்பர் 30க்கும் இடையே அஸ்ஸாமுக்குள் நுழைந்தார்கள். 1971 மார்ச்சுக்கும் செப்டம்பர் 30க்கும் இடையே, 6.04 லட்சம் அகதிகள் மேகாலாயாவிற்குள்ளும், 13.50 லட்சம் அகதிகள் திரிபுராவிற்குள்ளும் நுழைந்தார்கள்.
எனினும், மத்திய அரசாங்கம், தன்னுடைய அதிகாரபூர்வ கடிதப்போக்குவரத்தின் மூலமாக, 1971 மார்ச் 25க்குப்பின்னர் வந்த அகதிகளில் பெரும்பகுதியினர் திரும்பிச் சென்று விட்டார்கள் என்று கூறுகிறது. 1972 மே 9 அன்று “7,699 அகதிகள் மட்டும்தான் தங்களுடைய நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களுடன் இன்னமும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்என்று, அரசின் கூடுதல் செயலாளராக இருந்த பி.என்.லுத்ரா அவர்கள், 1971 மே 2-5 தேதிகளில் அஸ்ஸாம் மற்றும் மேகாலயா மாநிலங்களுக்குச் சுற்றுப்பயணம் செய்திருந்தபோது எழுதிய தன்னுடைய சுற்றுப்பயணக்குறிப்பில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
அஸ்ஸாமில் அந்நியர்கள் தொடர்பாக எழுந்துள்ள அனைத்து வழக்குகளும் முடிவுக்குவரும் வரையிலும், அனைத்து குடிமக்களுக்கும் பிரஜா உரிமை தொடர்பான ஊகங்கள் தொடரவே செய்திடும்.
(தமிழில்: ச.வீரமணி)