Friday, January 19, 2018

பாஜகவின் நிகழ்ச்சி நிரலைத் தோற்கடிப்பதுதான் மிகவும் முன்னுரிமை தரப்படவேண்டிய ஒன்றாகும் –


பாஜகவின் நிகழ்ச்சி நிரலைத் தோற்கடிப்பதுதான்

மிகவும் முன்னுரிமை தரப்படவேண்டிய ஒன்றாகும் –

தி டெலிகிராப் நாளேட்டுக்கு சீத்தாராம் யெச்சூரி பேட்டி


புதுதில்லி, ஜன. 19-
பாஜகவின் நிகழ்ச்சிநிரலை முறியடிப்பது என்பதுதான் இன்று நம்முன் உள்ள மிகவும் முன்னுரிமை தரப்படவேண்டிய ஒன்றாகும் என்று மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பொதுச் செயலாளர் சீத்தாராம் யெச்சூரி கூறினார்.
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்தியக் குழுக் கூட்டம் கொல்கத்தாவில் (இன்று) வெள்ளிக்கிழமையன்று தொடங்குகிறது. இதனையொட்டி கொல்கத்தாவிலிருந்து வெளிவரும் தி டெலிகிராப் நாளேடு சீத்தாராம் யெச்சூரியைப் பேட்டி கண்டது. அப்போது கேட்கப்பட்ட கேள்விகளும் அவர் அளித்திட்ட பதில்களும் வருமாறு:
கேள்வி: நான் தற்போது கேட்கவிருப்பது குறித்து நீங்கள் மறுக்கலாம். எனினும் கேட்கிறேன். அக்டோபர் மத்தியக்குழுக் கூட்டத்திற்குப்பின்பும், டிசம்பர் அரசியல் தலைமைக்குழுக் கூட்டத்திற்குப்பின்பும் கட்சியின் சார்பில் வெளியிடப்பட்ட பத்திரிக்கைக் குறிப்பில் (press communique) வரைவு அரசியல் தீர்மானம் மீதான கருத்துவேறுபாடுகள் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கின்றன. இது தொடர்பாக நடைபெற்ற விவாதங்கள் குறித்து கொஞ்சம் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவர முடியுமா?

சீத்தாராம் யெச்சூரி: விவாதங்கள், எப்படி பாஜகவைத் தோற்படிப்பது என்பது குறித்தும், பாஜக எதிர்ப்பு சக்திகளை எந்த அளவிற்கு அதிகபட்ச அளவில் ஒருங்கிணைப்பது என்பது குறித்தும் சுற்றிச்சுற்றி வந்தன.  நவீன தாராளமயப் பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களுக்கு எதிராக மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் நிலைப்பாடும் அனைவரும்  அறிந்ததே. இதில் எவ்விதமான  சமரசத்திற்கும் இடமில்லை.
அதனால்தான்,  இந்த நிகழ்ச்சிநிரலைப்பின்பற்றிக் கொண்டிருக்கும் ஆளும்வர்க்க கட்சிகளுடன் அரசியல் முன்னணி/கூட்டணி எதையும் நாங்கள் ஏற்படுத்திக்கொள்ளவில்லை.
ஆனால், இன்றையதினம் ஆட்சியில் பாஜகவினர் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள், நாட்டுக்கும் நாட்டு மக்களுக்கும் எதிராக நான்கு முனைகளில் தாக்குதலைத் தொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள், நவீன தாராளமய சீர்திருத்தங்களைப் பின்பற்றுவதில் மிகவும் மூர்க்கத்தனமாகச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதேபோன்று, நம் குடியரசின் மதச்சார்பற்ற ஜனநாயக அடித்தளங்களை வெட்டிவீழ்த்திவிட்டு அந்த இடத்தில் ஆர்எஸ்எஸ் இயக்கத்தின் வெறிபிடித்த சகிப்புத்தன்மையற்ற பாசிச இந்து ராஷ்ட்ரம்  குறிக்கோளைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற குறிக்கோளோடு மதவெறி நடவடிக்கைகளையும்  மிகவெறித்தனமாக தொடர்ந்து  ஏவிக் கொண்டிருக் கிறார்கள்.  நாடாளுமன்ற ஜனநாயக அமைப்பையும் அதன் அரசமைப்புச்சட்டத்தின் கீழான நிறுவனங்களையும்கூட ஒழுங்காகச் செயல்படவிடாமல் சிதைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தியாவின் அயல்துறைக் கொள்கையை முழுமையாகச் சரண்செய்து, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் பாதுகாப்பு முன்னுரிமைகளுக்குச் சேவகம் செய்திடும் விதத்தில் அதன் கட்டளைகளுக்கு அடிபணிந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இவை நான்கும் நாம் எதற்காக நிற்கிறோமோ அவற்றிற்கு முற்றிலும் எதிரானவைகளாகும். இத்தகைய இவர்களின் நிகழ்ச்சிநிரலை முறியடிப்பதுதான் இன்றைய மிகவும் முக்கியமான முன்னுரிமையாகும்.
 கேள்வி: இந்தப் போராட்டத்தை நீங்கள், முன்பு ஐமுகூ-1 அரசாங்கத்துடன் செய்துகொண்டிருந்ததைப்போன்று, ஐமுகூ-1 அரசாங்கத்திலும், அதன் கொள்கைகளை நிர்ணயிப்பதிலும் இடதுசாரிகள் ஒரு வலுவான பங்கினைச் செய்ததைப்போன்று, இப்போதும் செய்துகொண்டு, வலுவாகச் செய்ய முடியாதா?

சீத்தாராம் யெச்சூரி: இதற்கு நான் மத்தியக்குழுக் கூட்டத்திற்குப்பின்தான் பதில் கூற முடியும்.

கேள்வி: 1996இலும் 2004இலும் தேர்தலுக்குப்பின் வெளியிலிருந்து ஆதரவு அளித்ததைப்போன்ற பரிசோதனைகள் மீண்டும் திரும்புமா  அல்லது அவ்வாறு மேற்கொண்டால்  அது உங்களை ‘காங்கிரஸ் ஆதரவாளர்கள்‘ என்று காட்டிவிடாதா?

சீத்தாராம் யெச்சூரி: நான் காங்கிரஸ் ஆதரவாளனும் இல்லை, பாஜக ஆதரவாளனும் இல்லை. நான் நாட்டுக்கு, நாட்டு மக்களுக்கு ஆதரவாளனாவேன். இன்றையதினம், இந்தியாவின் மதச்சார்பற்ற ஜனநாயகக் குடியரசுக்கு என்ன  தேவை என்றால், முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு மக்கள் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள பொருளாதாரச் சுமைகளிலிருந்து உடனடி நிவாரணமும், மதவெறியர்களின் வன்முறை வெறியாட்டங்களால்  உருக்குலைக்கப்பட்டுள்ளவர்களுக்கு உதவியும் ஆகும். இவற்றிற்கு இந்திய அரசாங்கம் மதவெறியர்களால் ஆளப்படக்கூடாது.

 கேள்வி: நீங்கள் காங்கிரஸ் ஆதரவாளராக இருக்கிறீர்கள் என்று குற்றஞ்சாட்டப்பட்டால், உங்கள் நிலைப்பாட்டை எதிர்ப்பவர்கள் தேர்தலுக்கு முன் கூட்டணி வைத்துக்கொள்ளக்கூடாது என்று கூறுபவர்களை பாஜக ஆதரவாளர்கள் என்று அதேதொனியில் கூற முடியாதா?

சீத்தாராம் யெச்சூரி: இத்தகைய குற்றச்சாட்டுகளை மிதக்க விடுவது, மிகவும் கேலிக்குரியவைகளாகும். இவ்வாறு எனக்கு எதிராகக் குற்றஞ்சாட்டுபவர்களை, புரட்சியாளர்கள் என முகமூடி அணிந்துகொண்டு எதார்த்தத்தில் பாஜக ஆதரவாளர்களாவார்களாக இருக்கிறார்கள் என்று எளிதாகக் கூறிவிட முடியும். இவ்வாறு குற்றச்சாட்டுகள் வீசப்படுவதை நான் நம்பவில்லை. இது என்னுடைய குணமும் அல்ல, என் பழக்கமும் இல்லை.

 கேள்வி: ஐமுகூ-1 பரிசோதனையை எப்படி நீங்கள் மதிப்பீடு செய்கிறீர்கள்?

சீத்தாராம் யெச்சூரி: சுதந்திரம் பெற்ற பின் முதன்முறையாக அரசமைப்புச் சட்டத்தின்கீழ் அளிக்கப்பட்ட உரிமைகளை விரிவாக்கக்கூடிய விதத்தில் செயல்பட்ட முதல் மத்திய அரசாங்கம் இதுதான்.
அரசமைப்புச்சட்டத்தில் அளிக்கப்பட்டுள்ள உரிமைகளை மக்களுக்கு விரிவாகக் கொண்டுசெல்வதில் ஆளும் வர்க்கங்களை எந்தளவிற்கு உந்தித்தள்ளமுடியும் என்று பார்க்கக்கூடிய விதத்தில்தான் ஐமுகூ-1விற்கு நாங்கள் அளித்துவந்த ஆதரவு என்கிற  பரிசோதனை உண்மையில் அமைந்திருந்தது. ஐமுகூ-1 அரசாங்கம் மேற்கொண்ட பல முக்கிய கொள்கை முடிவுகளில் இடதுசாரிகள் மிகவும் தீர்மானகரமானதொரு பங்கினை வகித்தார்கள்.
கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதத்தை அமல்படுத்தினோம். அதனை நகர்ப்புற ஏழைகளுக்கும் கொண்டுவர வேண்டும் என்கிற உறுதிமொழியையும் பெற்றோம். கல்வி உரிமைச் சட்டம், உணவுப் பாதுகாப்பு உரிமைச் சட்டம், வன உற்பத்திப் பொருள்களில் பழங்குடியினர் உரிமைகளுக்கான சட்டம், தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் என எண்ணற்ற சட்டங்களை நிறைவேற்ற முடிந்தது. இவற்றின்மூலம் ஏற்கனவே இருந்துவந்த அரசமைப்புச்சட்ட உரிமைகளை ஒருமுகப்படுத்துவதுடன் மேலும் புதிய முன்னேற்றங்களையும் விரிவாக்க முடிந்தது.
இந்தச் சட்டங்களின் கீழான  வரம்புகள் என்னவாக இருந்தபோதிலும் அவற்றையும் முழுமையாக வெட்டிக்குறைத்திடுவதிலேயே இப்போதைய பாஜக அரசாங்கம் குறியாக இருக்கிறது.
 கேள்வி: தில்லியில் உள்ள இந்தியன் பெண்கள் பத்திரிகையாளர் அணி வளாகத்தில் நடைபெற்ற கூட்டத்தின்போது, நீங்கள், மாற்றுக் கொள்கை என்பது பொருளாதாரக் கொள்கைகளை மட்டும் சார்ந்திருப்பது அல்ல என்றும், மாறாக சமூகக் கொள்கைகளையும் உள்ளடக்கியது என்றும் குறிப்பிட்டீர்கள். தயவுசெய்து விளக்குங்களேன்.

சீத்தாராம் யெச்சூரி: நாம் முன்வைத்திடும் மாற்றுக் கொள்கை என்பது வெறுமனே பொருளாதாரக் கொள்கைக் கட்டமைப்பை மட்டும் கொண்டதில்லை மற்றும் கொண்டதாக இருக்கவும் முடியாது. இந்தியா என்பது பல்வேறு விதமான வேற்றுமைகளுடன் உள்ள நாடாகும். நம் நாட்டின், நாட்டு மக்களின் ஒற்றுமை மற்றும் ஒருமைப்பாடு என்பது இவ்வேற்றுமைகளுக்கிடையேயுள்ள பொதுப்பண்பைப் பிணைத்து வலுப்படுத்துவதன் மூலமே நிலைநிறுத்திட முடியும்.
இத்தகைய வேற்றுமைகளைக் களைந்து ஒரே சீரான தன்மையைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்று பாஜக அரசாங்கம் மேற்கொள்கிற முயற்சிகள் சமூகத்தில் திடீரென்று வெடிப்பினை ஏற்படுத்திடும். … எனவேதான், அனைவரையும் அரவணைத்துச்செல்லக்கூடிய விதத்திலான கொள்கைகளும், சமூக நீதிக்கான கொள்கைகளும் இடதுசாரிகளின் மாற்றுக் கொள்கைகளில் மிக முக்கியமான கூறுகளாக அமைந்திருக்கின்றன.

(தமிழில்: ச.வீரமணி)



Thursday, January 18, 2018

உச்சநீதிமன்றத்தில் மூத்த நீதியரசர்களின் போர்க்குரல்



தலையங்கம்
ஜனவரி 12 அன்று உச்சநீதிமன்றத்தின் மூத்த நீதிபதிகள் நால்வரால் நடத்தப்பட்ட  ஊடகவியலாளர்கள் சந்திப்பு என்பது உண்மையில், இந்திய நீதித்துறை வரலாற்றிலேயே முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒன்றாகும்.  நீதியரசர்கள் ஜெ. செலமேஸ்வர், ரஞ்சன் கோகோய், மதன் பி.  லோகூர் மற்றும் குரியன் ஜோசப் ஆகிய நால்வரும் தலைமை நீதிபதிக்கு அடுத்து உள்ள மிகவும் மூத்த நீதிபதிகளாவார்கள். அத்துடன் ஐந்து உறுப்பினர் லொலீஜியம் (collegium) எனப்படும் மூத்த ஐந்து உறுப்பினர்களில் தலைமை நீதிபதியைத்தவிர ஏனைய நான்கு நீதிபதிகளுமாவார்கள்.  இந்த நான்கு நீதிபதிகளும்தான் இவ்வாறு தலைமை நீதிபதிக்கு எதிராக அதிரடி நடவடிக்கையில் இறங்கியிருக்கிறார்கள். தலைமை நீதிபதி வழக்குகளை ஒதுக்கீடு செய்வது சம்பந்தமாகவும், அரசமைப்புச்சட்ட அமர்வாயங்கள் அமைப்பது சம்பந்தமாகவும் உள்ள நிர்வாக விஷயங்களில் தலைமை நீதிபதி நடந்து கொள்ளும் முறைகள் பற்றி முறையிட்டுள்ளார்கள்.
மேற்கண்ட நான்கு நீதிபதிகளும் தாங்கள் இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பே தலைமை நீதிபதிக்கு அனுப்பியிருந்த கடிதத்தையும் சுற்றுக்கு விட்டார்கள். அந்தக் கடிதத்தில் அவர்கள், தங்கள் மனத்தாங்கல்களை வெளிப்படுத்தி இருந்தார்கள். ஏற்கனவே கொலிஜியத்தால் தீர்மானிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வழக்கில் நடைமுறையை மீறி தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டிருந்ததையும் எடுத்துக்காட்டி இருந்தார்கள். மேலும் அந்தக்கடிதமானது,    எந்தெந்த நீதிபதிகள் அமர்வாயங்களில் அமர்வார்கள் என்று தெளிவாகக் குறிப்பிடாமல், “தன் இஷ்டத்திற்கு அமர்வாயங்கள்“ அமைக்கப்படுவதுகுறித்தும் பேசியது.
நீதித்துறையின் நேர்மையையும், சுதந்திரத்தையும் பாதிக்கக்கூடிய மிக முக்கியமான பிரச்சனைகளை மூத்த நீதிபதிகள் எழுப்பி இருக்கிறார்கள்.  அவர்களுக்கேற்பட்ட அனுபவ சாட்சியமே இவ்வாறு அவர்கள் கவலை யடைந்ததற்கான காரணத்தை உறுதிசெய்திருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, நீதிமன்றத்தின்முன் நிலுவையில் உள்ள  மிக முக்கியமான அயோத்தி வழக்கு மற்றும் ஆதார் வழக்கு போன்றவற்றிற்காக அமைக்கப்பட்ட அமர்வாயங்களில்,   இந்த மூத்த நீதிபதிகளில் எவருமே இடம்பெறவில்லை. ஆதார் வழக்கில், நீதியரசர் செலமேஸ்வர் தலைமையிலான அமர்வாயம், இதனை அரசமைப்புச்சட்ட அமர்வாயத்திற்கு அனுப்பிட வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தது.  எனினும், அவ்வாறு ஐந்து உறுப்பினர் அடங்கிய அரசமைப்புச்சட்ட அமர்வாயம் அமைக்கப்பட்டபோது, செலமேஸ்வர் உட்பட முன்பு ஒரிஜினலாக அங்கம் வகித்த உறுப்பினர்கள் எவரும் இடம் பெறவில்லை.
நீதியரசர் லோயா வழக்கானது, நீதியரசர் அருண் மிஷ்ரா தலைமையிலான பத்தாவது அமர்வாயத்திற்கு அனுப்பப்பட்டபோதுதான், மூத்த நீதிபதிகளின் அச்சங்கள் உறுதிப்படுத்தியிருக்கும்போல் தோன்றுகிறது.  அமர்வாயங்கள் அமைக்கப்படும்போது அவற்றில் மூத்த நீதிபதிகளை ஒதுக்குவதும், வழக்குகள் பிரித்தனுப்பப்படும்போதும் மூத்த நீதிபதிகளை ஒதுக்குவதும் வேண்டுமென்றே மேற்கொள்ளப்படுவது நன்கு தெரிய ஆரம்பித்தது.
மிகவும் மூத்த நீதிபதிகள் ஜனவரி 15 அன்று ஊடகவியலாளர்களைச் சந்தித்தபின் மூன்று நாட்கள் கழித்து, இந்தியத் தண்டனைச் சட்டம் 377ஆவது (முறைபிறழ்ந்த புணர்ச்சி) பிரிவின்கீழ் வருபவர்களைக் கிரிமினல்களாகக் கருதக்கூடாது மற்றும் சபரிமலைக் கோவிலுக்கு பெண்கள் நுழைவு உட்பட ஏழு வழக்குகளைக் கேட்பதற்கான அரசமைப்புச்சட்ட அமர்வாயம் அமைக்கப்பட்ட போது, இது மீண்டும் ஒருமுறை தெளிவாகத் தெரிய ஆரம்பித்தது.   தலைமை நீதித்துறை நடுவரின் தலைமையிலான ஐந்து உறுப்பினர்கள் கொண்ட அமர்வாயத்தில் மேற்கண்ட நான்கு நீதிபதிகளில் எவரொருவரும் இடம் பெறவில்லை.
இது நாட்டின் மிக உயர்ந்த நீதிமன்ற பீடத்தில் எழுந்துள்ள மிக ஆழமான நெருக்கடி என்பதில் எவ்விதச்  சந்தேகமும் இல்லை.  ஒட்டுமொத்த நீதித்துறை அமைப்பும் பல்வேறுவிதமான சிரமங்கள் மற்றும் அழுத்தங்களுக்கு  ஆளாகியுள்ள நிலையில்தான் இதுவும் வந்திருக்கிறது.  நாட்டின் உயர்ந்தபட்ச அமைப்பில் இயங்கும் உச்சநீதிமன்றத்தில் ஆட்சியாளர்கள் தலையிடுவது என்பது ஒரு மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாக உருவாகி இருக்கிறது. கடந்த ஒன்றரை ஆண்டுகளில், உச்சநீதிமன்றத்தின் நடைமுறைகளை (Memorandum of Procedure) மாற்றியமைத்து உச்சநீதிமன்றத்தின் அதிகாரங்களைத் தன்வயப்படுத்திட பல்வேறு விதங்களில் ஆட்சியாளர்கள் முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  தங்களுக்கு வேண்டியவர்களை நியமித்திடவும், வேண்டாதவர்கள் நியமிக்கப்பட்டால் அவர்களை ஏற்காமல் மறுப்பதும் என்பது போன்ற காரியங்களில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இவற்றில் ஒன்று, கொலிஜியத்தால் தேர்வு செய்யப்பட்டு அனுப்பப்பட்ட நீதிபதிகளின் பெயர்களை, தேசியப் பாதுகாப்புக்காக ரத்து செய்வதாகக்கூறி ரத்து செய்ததாகும். இவ்வாறு ஆட்சியாளர்களால் அளிக்கப்பட்டுவரும் நிர்ப்பந்த உத்திகளால் சமரசம் செய்துகொள்ளப்பட்டு நீதித்துறையின் சுதந்திரம் ஆபத்திற்குள்ளாகும் அபாயம் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
 இவ்வாறு உச்சநீதிமன்றத்தில் மிகவும் ஆழமான முறையில் பிரச்சனைகள் உருவாகி இருக்கக்கூடிய சூழலில், அவற்றை நீதிபதிகளுக்கிடையே பேசி, சரி செய்துவிட்டோம் என்றும் அமைதி மற்றும் இயல்பு நிலையை மீட்டமைத்துவிட்டோம் என்றும் பூசிமெழுகுவது முறையாக இருக்காது.
கொலிஜியத்தின் கீழ் வரும் அனைத்து நீதிபதிகளும் மற்றும் ஒட்டுமொத்த நீதிபதிகளும் இப்பிரச்சனைகளை விவாதித்து, உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஜனநாயக செயல்பாடு மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் நிலுவையில் உள்ள பிரச்சனைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அத்தகைய திசைவழியில்  உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் அனைவரும் செயல்படுவார்கள்  என்று நம்புவோமாக.
இறுதியாக, நம் நீதித்துறை அமைப்பில் அடிப்படைச் சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்வதற்கான தேவை ஏற்பட்டிருக்கிறது. அவற்றில் ஒன்று, உச்ச நீதிமன்றத்தின்  நீதிபதிகள் நியமனம் மற்றும் மேற்பார்வை குறித்ததாகும்.
நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட தேசிய நீதித்துறை நியமன ஆணையம் (NJAC-- National Judicial Appointments Commission), அரசமைப்புச்சட்டத்திற்கு விரோதமானது எனக்கூறப்பட்டு, உச்சநீதிமன்றத்தால் அடித்து, நிராகரிக்கப்பட்டுவிட்டது. நீதிபதிகள் நியமனத்திற்குத் தற்போது இருந்துவரும் கொலிஜியம் எனப்படும் மூத்த நீதிபதிகளின் முறை திருப்திகரமானது அல்ல. இதனை மாற்ற வேண்டியது அவசியமாகும். இதில்,  தேசிய நீதித்துறை நியமன ஆணையம்  குறைபாடு உடையதாகும். ஆட்சியிலிருப்பவர்களின் குரல் ஓங்கி ஒலிப்பதற்கு இதில் வாய்ப்பு இருந்தது. 
மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இதர ஜனநாயக வழக்குரைஞர்கள் சங்கங்களுடன் இணைந்து நின்று, மேலும் விரிவான அளவிலான தேசிய நீதித்துறை ஆணையம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் அது நீதிபதிகளின் நியமனங்களை மட்டுமல்ல, நீதிபதிகளின் நடத்தை குறித்து வரும் முறையீடுகளையும் விசாரித்திட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்திக் கூறிக்கொண்டிருக்கிறது.
(ஜனவரி 17 , 2018)





இன்றைய பத்திரிகையாளரின் நேற்றைய நீதித்துறை அனுபவங்கள் (2)

இன்றைய பத்திரிகையாளரின் நேற்றைய நீதித்துறை அனுபவங்கள் (2)
1967ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 14ஆம் நாள். மறுநாள் தஞ்சை சட்டமன்றத் தொகுதிக்குத் தேர்தல். காங்கிரஸ் கட்சியின் சார்பில் போட்டியிட்ட வேட்பாளர் ஏ.ஒய்.எஸ். பரிசுத்தம் நாடாருக்காக தெருவில் வாக்காளர்களிடம் வாக்கு சேகரித்துக் கொண்டிருந்தோம். எங்கள் தெரு போஸ்ட்மேன் அண்ணன் கோவிந்தராஜன் அவர்கள், “வீரமணி, உனக்கு employment exchange-இலிருந்து interview card வந்திருக்கிறது,” என்று கத்திக்கொண்டே வந்து, கார்டை என்னிடம் கொடுத்தார். 16ஆம் தேதியன்ற கும்பகோணத்தில் உள்ள தஞ்சாவூர் மாவட்ட, மாவட்ட மாஜிஸ்ட்டேட் அலுவலகத்தில்  பிற்பகல் 2மணிக்கு ஆஜராகுமாறு அதில் பணிக்கப்பட்டிருந்தது.
நானும், என் நண்பர் நடராஜமாணிக்கமும் 16ஆம் தேதி காலையே கும்பகோணம் சென்று என் உறவினரும் எனக்குப் பல்வேறு விஷயங்களில் முன்னோடியும் கால்நடை ஆய்வாளருமான இரா. இரத்தினகிரியை கால்நடை மருந்தகத்திற்கு சென்று சந்தித்து விவரங்களைக் கூறினோம். அவர் மகிழ்ச்சியடைந்து எங்களை மதியம் அவருடன் சாப்பிட அழைத்துச்சென்று, பின்னர் நீதிமன்றத்திற்கும் அழைத்துச்சென்றார்.
நீதிமன்றத்தில் நாங்கள் மாவட்ட மாஜிஸ்ட்ரேட் நீதிமன்றத்திற்குச் செல்லாமல் சப் மாஜிஸ்ட்ரேட் நீதிமன்றத்திலேயே இரத்தினகிரியுடன் திருவாரூரில் வேலை பார்த்தபோது அறைநண்பராக இருந்த சுப்பிரமணியம் என்பவரைத் தேடிக்கொண்டிருந்தோம். அவரைக் காணவில்லை. பின்னர் அங்கே தலைமை எழுத்தராக இருந்தவரிடம் சென்று சுப்பிரமணியம் என்பவர் இருக்கிறாரா என்று கேட்டோம். அவர், “நான்தான் சுப்பிரமணியம்” என்றார். “இல்லை இல்லை, இன்னொருவரைத் தேடுகிறோம்”  என்று அவர் சொன்னார். அவர்,”மாவட்ட மாஜிஸ்ட்ரேட் நீதிமன்றத்தில் இருக்கிறார். இது சப் மாஜிஸ்ட்ரேட் நீதிமன்றம்” என்று சொன்னதும்தான் நாங்கள் நீதிமன்றம் மாறி வந்து நின்றது தெரிந்தது.  பின்னர் மாவட்ட மாஜிஸ்ட்ரேட் நீதிமன்றத்திற்கு விரைந்து சென்று அவருக்குத் தெரிந்த சுப்பிரமணியம் என்பவரைச் சந்தித்தோம். அவர் எங்களை மேலே இண்டர்வியு நடந்து கொண்டிருக்கிறது, விரைந்து செல்லுங்கள் என்று துரிதப்படுத்தினார். அதற்குள் மேலே 387 மதிப்பெண்கள் பெற்றிருந்த ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டார்கள். நான் சென்றதும், ஏன் லேட் என்று என்னைக் கேட்க, நாங்கள் தெரியாமல் சப் மாஜிஸ்ட்ரேட் கோர்ட்டில் நின்றிருந்தோம். இப்போது அவர்கள் சொல்லித்தான் இங்கே ஓடிவந்தோம் என்று சொன்னபிறகு,  மாவட்ட மாஜிஸ்ட்ரேட்டாக இருந்த ஏ.ஜே.அர்னால்ட் அவர்கள், “சரி சரி, சர்ட்டிபிகேட்டுகளைக் கொடு” என்று கேட்டு வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு, அசந்துவிட்டார். 420 மதிப்பெண்கள். (420/600) பின்னர சிரஸ்தாரிடம் (நீதிமன்றங்களில் தலைமை நிர்வாக அலுவலர்) இந்தப் பையனைவிட வேறு எவராவது இதைவிட மதிப்பெண்கள் அதிகம் பெற்று வந்தால் என்னுடைய வீட்டுக்கு அனுப்பி வையுங்கள். இன்னும் அரை மணி நேரம் பாருங்கள். வேறு எவரும் வராவிட்டால் இந்தப் பையனுக்கு நியமன உத்தரவை அளித்துவிடுங்கள் என்று சொல்லிவிட்டு, என்னிடம் தட்டச்சு மட்டும்போதாது, சுருக்கெழுத்தும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார். அதன்பிறகு அவர் பணிசெய்த மூன்று ஆண்டுகளும் என்னிடம் மிகவும் நேசமாகவும், பாசமாகவும் இருந்தார். இவ்வாறு,  ஒருங்கிணைந்த தஞ்சை மாவட்டத்தில் குற்றவியல் நீதித்துறையில், திருவையாறில், நகலராக, நியமனம் செய்யப்பட்டேன். பிப்ரவரி 17ஆம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை காலை பணியில் சேர்ந்தேன்.
என்னைப் பணியில் அமர்த்தியபின் குடந்தைக்கு எழுத்தராகப்பதவிஉயர்வு பெற்றுச் செல்ல இருந்த டி.வி. சேஷகிரி, எனக்கு joining report dictate செய்ய நான் அதை எழுதியது இன்றளவும் நினைவில் நிற்கிறது. Joining Report-இல் இருந்த வாசகங்கள்.
To
The Sub Magistrate, Thiruvaiaru.
In obedience to the District Magistrate’s proceedings, I beg to report myself to duty as Copyist In your Honour’s Court on the forenoon of 17th February, 1967.
Thanking you,
Yours most obedient servant,
(S. VEERAMANI)
என்கிற விதத்தில் அது இருந்தது. நான், திருவையாறில் பணியாற்றியபோது சம்பளம் 257 ரூபாய்தான். பின்னர் 1976இல் திருமணம் நடைபெற்றபோது நாகப்பட்டினத்தில் சுருக்கெழுத்தராகப் பணியில் சேர்ந்தேன். அப்போது சம்பளம் 502 ரூபாய்.
திருவையாறில் பணியாற்றிய காலத்தில்தான் என் தாய் இறந்தார். என் தாய் இறப்புக்கு முக்கிய காரணம் வறுமைதான். 150ரூபாய் வீட்டுக்குக் கொடுப்பேன். நான் தஞ்சையிலிருந்து திருவையாறு செல்ல 60 ரூபாய். மிகவும் நெருக்கடியாக இருந்த காலம். என் தாய் இறந்த அன்றிரவு திருவையாறில் மலர்மண்டபத் தெருவில் ஓர் அறையில் நான், வைகறை மற்றும் விஜயரங்கன் முதலானோர் இரவு முழுதும் நம்மாலேயே நம் தாயைக் காப்பாற்ற முடியவில்லையே, நம்மைவிட மிகவும் கீழான நிலையில் உள்ளவர்கள் நிலைஎன்னவாக இருக்கும் என்கிற ரீதியில் எங்கள் சிந்தனையோட்டம் இருந்தது. அன்றிரவுதான் பொது வாழ்வில் ஆழமான முறையில் இறங்க வேண்டும் என்கிற சிந்தனை உதயமானது. அன்றிரவு என் மைத்துனரும் அப்போது எங்களுக்குத் தலைவராக இருந்தவருமான திரு. இரா. இரத்தினகிரியும், அடல் எழிலனும் திருவையாறு முழுக்க சுற்றிப்பார்த்துவிட்டு அதிகாலை 4 மணிக்கு எங்களைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள். அதன்பிறகுதான் என் பொதுவாழ்க்கை சுறுசுறுப்பாக மாறியது.