Tuesday, January 17, 2017

கவ்விப்பிடிக்கிறார் கார்க்கி




“நாங்கள் .அனைவரும் புரட்சிக்காரர்கள். ஒருசிலர் வேலை வாங்கவும், மற்றவர்கள் அனைவரும் வேலை செய்யவுமாக இருக்கின்ற நாள் வரையிலும், நாங்களும் புரட்சிக்காரர்களாகவே இருப்போம்.”
“We are revolutionaries and we will be going on being revolutionaries as long as some people do nothing but give orders and others do nothing but work.”
தாய் நாவலில் கதாநாயகன் பாவெல் நீதிமன்றத்தில் முழங்கிய முழக்கத்தின் ஒருசில வரிகள்தான் மேலே குறிப்பிட்டுள்ளவை.
நான் பதின்பருவத்தினனாக இருந்தகாலத்தில் தாய் நாவலைத் திரும்பத் திரும்ப படித்தேன். தமிழில் மட்டுமல்ல, ஆங்கிலத்திலும் படித்தேன். அவ்வாறு படித்து அப்போது ஆங்கிலத்தில் மனனம் செய்த வரிகள்தான் மேலே இருப்பவைகளாகும்.
1904ஆம் ஆண்டு தாய் நாவலின் முதல் பதிப்பு வெளிவந்தது. அதன்பின்னர் கடந்த  114 ஆண்டுகளில் உலகின் பல மொழிகளில் பல பதிப்புகளை இந்நாவல் கண்டுவிட்டது. இப்போது மீண்டும் படிக்கும்போதும், அதன் வளர்ச்சியும் மகிமையும் குறையாது தொடர்கிறது. இதுதான்  மாமேதை லெனினை கார்க்கியை நேசிக்க வைத்தது.
தாய் நாவல், மனிதனை மானுடப்படுத்தி, ஒரு புதிய சமூகத்தை நிர்மாணிப்பதில் இலக்கியம் வகிக்கின்ற மகத்தான பாத்திரத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறது. கலைநயமிக்க மிக நுணுக்கமான கருத்துப்பதிவு இந்த நாவல். இது உழைக்கும் மக்களின் வெகுஜனங்களின் மத்தியில் வாசிக்கும் அனைவரது நெஞ்சங்களிலும் தனது ஆழமான வேர்களைப் பதித்துள்ளது. கார்க்கி அதையும் ஒரு தாயின் குரலாகப் பதிவு செய்திருப்பதுதான் நாவலின் வெற்றியின் ரகசியம். அதனால்தான் இது காலங்களைக் கடந்து நிலைத்து நிற்கிறது.
இயக்கத்தில் இப்போது செயல்பட்டுக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு, இதில் வரும் கதாமாந்தர்களான தாய் பெலகேயா நீலவ்னா , கதையின் நாயகன்  பாவெல் விலாசவ் மட்டுமல்ல கதையில் வரும் அனைத்து மாந்தர்களுமே இயக்கத்தில் இயங்கும் நமக்கு முன்னோடிகள்தான். அவர்கள் ஒவ்வொருவருமே நமக்கு ஏதாவது ஒருவிதத்தில் பரிச்சயமானவர்களாகவும், நாம் எடுத்து வைக்கும் அடிகளை எந்த அளவிற்கு எச்சரிக்கையுடன் எடுத்து வைக்க வேண்டும் என்பதற்கும் முன்னுதாரணங்களாகவும் திகழ்பவர்களாவார்கள்.
தாய் நீலவ்னா வீட்டிற்குப் பக்கத்தில் உள்ள மரியா கோர்சனாவா மூலமாகத்தான் தொழிற்சாலைக்குள் சாப்பாட்டுக்காரியாக நுழைந்து தொழிலாளர்கள் மத்தியில் பிரசுரங்களை விநியோகிப்பார். மரியாவின் குரலில் அன்றிருந்த பெண்களின் நிலைமையை கார்க்கி விளக்கியிருப்பார்.
“…என்னதான் உழைத்தாலும் நான் என்னமோ பிச்சைக்காரியாய்த்தான் சாகப்போகிறேன். என் காதலர்களே என்னைத் தின்று தீர்த்துவிடுவார்கள். அங்கேயும் இங்கேயுமாக நான் வாயைக் கட்டி,வயிற்றைக்கட்டி பத்து ரூபிள் சேர்த்துவைத்தால் அதையும் பிடுங்கிக்கொண்டு சென்றுவிடுகிறான். பெண்ணாகப் பிறந்தாலே இந்தப் பிழைப்புத்தான். ஊம், என்ன கழிசடைப் பிழைப்ப! தனியாய் வாழ்வது சங்கடமாயிருக்கிறது. எவன்கூடவாவது வாழ்வது அதைவிடத் தொல்லையாய் இருக்கிறது.”
பெண்களின் .இத்தகு அவலநிலையை சோசலிஸ்ட் சோவியத் யூனியன் மாற்றியமைத்தது என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. ஆனால் இந்தியாவில் இன்றைக்கும்கூட பெண்களின் நிலை இத்தகு நிலையில்தான் இருக்கிறது என்பதை சன் டிவியில் குஷ்புவின் நிகழ்வுகளையும், அதேபோன்று ஜீடிவியில் வரும் நிகழ்ச்சி ஒன்றில் பெண்களின் அவலநிலை குறித்து ஒளிபரப்பப்படுவதையும் காண்பவர்கள் அறிவார்கள்.
தாய் நாவலின் மற்றுமொரு சிறப்பு என்னவெனில் சோசலிசம் என்றால் என்ன, சோசலிச சமூக அமைப்பை எப்படி உருவாக்கிட வேண்டும் என்பவை குறித்து எதுவுமே தெரியாத ஒருவரின் அறிவுதான் கதையின் ஆரம்பத்தில் தாய்க்கு இருக்கும். எழுதப்படிக்கத்தெரியாத பாமரப் பெண்மணிதான் நீலவ்னா. ஆனால், அவர் எப்படிப் படிப்படியாக எழுத்தறிவு பெற்று, சோசலிசம் என்றால் என்ன என்பதையும், சோசலிச சமூக அமைப்பைக் கட்டி எழுப்பிட எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்பதையும், அறிந்து கொள்பவராக மாறுகிறார் என்பதையும் மிகவும் அற்புதமாக தோழர்  கார்க்கி சித்தரித்திருப்பார். எனவேதான் . சோசலிச இலக்கியம் குறித்து .அனா, ஆவன்னா கூட தெரியாதவர்களையும் கூட  இந்த நாவலை அவர்கள் படிக்கத் தொடங்கியபின்னர், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாற்றி அமைத்துவிடுகிறது.
“தங்குதடையற்று நீ முன்னேறிச் செல்ல வேண்டுமானால் சில சமயங்களில் நீ உன் விருப்பத்துக்கு மாறான காரியங்களைக் கூடச் செய்ய வேண்டும். அதற்காக நீ சகலத்தையும் உன் பரிபூரண இதயத்தையும் விட்டுக்கொடுக்கத் தயாராயிருக்க வேண்டும். கொள்கைக்காக நீ உன் உயிரை இழப்பது, மிகவும் லேசான காரியம். அதைவிட மகத்தானவற்றை, உன்னுடைய சொந்தவாழ்வில் உனக்கு மிகவும் அருமையும் விருப்பமும் நிறைந்தவற்றைக்கூட நீ தியாகம் செய்ய வேண்டும். அப்படிப்பட்ட மகத்தான தியாகத்தினால்தான் நீ எந்த ஒரு சத்தியத்துக்காகப் போராடுகிறாயோ அந்த சத்தியம் எப்படி ஒரு மகா சக்தியாக வளர்ந்தோங்கிப் பெருகுகிறது என்பதை உன்னால் பார்க்க முடியும். அந்தச் சத்தியம் எப்படி ஒரு மகா சக்தியாக வளர்ந்தோங்கிப் பெருகுகிறது என்பதை உன்னால் பார்க்க முடியும்….”
இப்படி எத்தனையோ வரிகளை நாவலின் பல இடங்களில் கார்க்கித் தூவி இருப்பார். அதேபோன்று அரசு ஊழியர் இயக்கத்தில் நான்  பணியாற்றிய காலத்தில் ஓர் அனுபவம். மத்திய அரசு ஊழியர்களுக்கு .இணையாக மாநில அரசு ஊழியர்களுக்கும் ஊதியம் வழங்க வேண்டும் என்று போராடும்போது காவல்துறையினர் மிக அதிகமான அளவில் எங்களைச் சூழ்ந்து நின்று கொண்டிருப்பார்கள். சில இடங்களில் மோதல்களும்கூட நடந்திருக்கின்றன. இவர்களுக்கும் சேர்த்தேதான் நாம் போராடுகிறோம் என்கிற உணர்வோ, அறிவோ இவர்களில் பெரும்பாலோருக்கு இருப்பதில்லை.  இதை நன்கு மனதில்கொண்டுதான் தோழர் உமாநாத் போலீசார்  ந்ம் போராட்டத்தை நசுக்குவதற்காக பெரும்திரளாக நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் சமயங்களில் அவர்களை நோக்கியும் உரையாற்றி இருப்பதைக் கண்ணுற்றிருந்திருக்கிறேன். அதேபோன்றே நானும் அவர்கள் கோரிக்கைகளையும் இணைத்து மத்திய அரசு போலீசுக்கு இணையாக, மாநில அரசு போலீசுக்கும் வழங்கிடு வழங்கிடு ஊதியம் வழங்கிடு”  என்று முழக்கமிடும்போது அவர்கள் உள்மனதில் ஆதரவு அளிப்பதைக் காண முடியும்.
இந்நாவலில் ஒரு சில வரிகள்.
”போலீஸ், அரசியல் போலீஸ், ஒற்றர்கள் எல்லோரும் நமது எதிரிகள். ஆனால் அவர்களும் நம்மைப்போன்ற மனிதர்கள்தானே. நம்மைப் போலவே, ரத்தம் உறிஞ்சப்படும் வர்க்கம்தானே. அவர்களையும் மனிதர்களாகக் கருதுவதில்லை. ஆள்வோர் அவர்களை நமக்கு எதிராக கிளப்பிவிடுகிறார்கள். பயத்தினாலும், அறிவின்மையாலும் ஜனங்களின் கண்களைக் குருடாக்கி கையையும் காலையும் தளையிட்டுக் கட்டி, மக்களைக் கசக்கிப் பிழிந்து, ரத்தத்தை உறிஞ்சித்தீர்க்கிறார்கள். மக்களை ஒருவர்க்கொருவர் உதைக்கவும், நசுக்கவும் தூண்டிவிடுகிறார்கள். அவர்கள் மக்களைத் துப்பாக்கிகளாகவும், குண்டாந்தடிகளாகவும் கற்களாகவும் உருமாற்றி, பார், இதுதானடா அரசு! என்கிறார்கள்.”
தஞ்சையில் கிராமப்பணியாளர்கள் போராட்டத்தின்போது அவர்களுக்கு ஆதவாக அரசு ஊழியர் சங்கம் ஆதரவு அளித்தபோது, அவர்களின் போராட்டத்தை வாழ்த்திப்பேசிய தோழர் என்.சீனிவாசன்மீது ஓர் ஆய்வாளர் கைவைத்துவிட்,டார். உடனே நான் “போலீசாருக்கும் சேர்த்து ம்த்திய அரசு ஊதீயம் வாங்கிக்கொடுத்த அரசு ஊழியர் சங்கத் தோழர்கள் மீது போலீசே கைவைக்கலாமா” என்று முழக்கம் இட அங்கே குழுமியிருநத காவல்துறையினர் அனைவரும் அப்படியே ஸ்தம்பித்துநின்ற காட்சியை இன்றளவும் என்னால் மறக்கமுடியவில்லை.
இந்நாவலைப் படிக்கும்போது இயக்கத்தில் ஈடுபட்டுள்ள நம் எல்லோருக்குமே நம் இயக்க அனுபவங்களும் நம்மைக் கவ்விப்பிடித்துக்கொள்வதைத் தடுக்க முடியாது.
அக்டோபர் புரட்சியின் நூற்றாண்டைக் கொண்டாடும் இத்தருணத்தில் தாய் நாவலை மீண்டும் நாம் படிப்போம். புதிதாக இயக்கத்திற்கு வந்துள்ள மாணவர்கள்,இளைஞர்கள்,பெண்கள் முதலானோரையும் படிக்கச் செய்திடுவோம்.
--ச.வீரமணி.

Monday, January 9, 2017

மதச்சார்பின்மை தொடர்பான தீர்ப்பின் சாரம்



People’s Democracy தலையங்கம்
தேர்தல் நடைமுறையில் மதத்தை முன்வைத்து வாக்கு கேட்பது தொடர்பாக உச்சநீதிமன்றத்தின் ஏழு நீதிபதிகள் கொண்ட அரசமைப்புச்சட்ட அமர்வாயத்தின் பெரும்பான்மை நீதிபதிகள் மதச்சார்பின்மையை உயர்த்திப்பிடித்து தீர்ப்பு அளித்திருப்பதுடன், தேர்தல்களில் மதத்திற்கு எந்த இடமும் கிடையாது என்றும், வாக்காளர்களுக்கு மதம், சாதி, இனம் அல்லது மொழியின் அடிப்படையில் வாக்கு கோருவதை அனுமதிக்க முடியாது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின்123(3)ஆவது பிரிவு குறித்து தெளிவுபடுத்து வதற்காகவே இந்த அரசியலமைப்புச்சட்ட அமர்வாயம் அமைக்கப்பட்டது.
அடிப்படை அம்சம்
123(3) ஆவது பிரிவு கூறுவதாவது: ‘வேட்பாளரால் அல்லது அவரது முகவரால் அல்லது வேட்பாளரின் சம்மதத்துடன் வேறெவராலுமோ அவருடைய மதத்தை,நிறத்தை (race). சாதியை, இனத்தை அல்லது மொழியை அல்லது மத அடை யாளங்களையோ அல்லது தேசியக்கொடி, தேசிய சின்னம் போன்ற தேசிய அடை யாளங்களையோ பயன்படுத்தி அல்லது எந்தவொரு வேட்பாளரையும் தவறான அபிப்பிரா யத்துடன் பாதிக்கக்கூடிய விதத்திலோ வாக்கு கேட்கக்கூடாதுஇந்தப் பிரிவின்அவர்என்பது வேட்பா ளரைக் குறிக்கிறதா அல்லது அவருடைய முகவரைக் குறிக்கிறதா அல்லது வாக்கா ளர்களைக் குறிக்கிறதா என்பது குறித்தும் அமர்வாயம் பிரச்சனை எழுப்பி முடிவு செய்துள்ளது.
அமர்வாயத்தில் பெரும்பான்மை நீதிபதி களின் தீர்ப்பு மிகவும் பரந்த அளவிலும், குறிக்கோளுடனும் அமைந்துள்ளது. இத்தீர்ப்பானது, வேட்பாளரின் மதம், சாதி அல்லது மொழி அடையாளத்தின் அடிப்படையில் வாக்கு கேட்பதை மட்டுமல்ல, வாக்காளரின் மதம், சாதி அல்லது இனத்தின் அடிப்படையிலும் வாக்கு கேட்பது இச்சட்டப் பிரிவை மீறிய செயலாகும் என்கிற தீர்ப்பினை வழங்கி இருக்கிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், வேட்பாளர் அல்லது அவரது முகவரின் அடையாளத்திற்கும் வாக்காளர்களின் மதம், சாதி அல்லது மொழிக்கும் இடையே எவ்விதமான வித்தியாசத்தையும் பெரும்பான்மை தீர்ப்பு ஏற்படுத்திடவில்லை.
அரசமைப்புச்சட்டத்தின் அடிப்படை அம்சமே மதச்சார்பின்மை யை உயர்த்திப்பிடிப்பதே என்பதை மிகவும் விரிவானவிதத்தில் தலைமை நீதிபதி டி.எஸ். தாகூர் அவர்கள் மற்ற பெரும்பான்மையான நீதிபதிகளுடன் ஒத்துப்போவதுடன் தனியாகவும் தீர்ப்பினை அளித்திருக்கிறார். மத அடிப்படையிலான வேண்டுகோள்கள் எந்தவடிவத்தில் இருந்தாலும் அது தேர்தல் நடைமுறையைப் பாழ்படுத்திடும் என்று 123(3)ஆவது பிரிவை பெரும்பான்மை நீதிபதிகள் விளக்கி இருப்பது தூய்மையானது போலத்தோன்றுகிற அதே சமயத்தில், இந்தத் தீர்ப்புபிரச்சனையுடன்தான் இருக்கிறது. இந்திய சமூகத்தின் எதார்த்த நிலைகளுடன் பார்க்கும் போது, திட்டமிடாத விளைவுகளையும் அது அளிக்கக்கூடிய விதத்திலேயே இருக்கிறது.
மிக ஆழமாக பரிசீலிக்கப்பட வேண்டியவை
அமர்வாயத்தின் நீதிபதிகளில் சிறுபான்மை தீர்ப்பு வழங்கியுள்ள நீதியரசர் டி.ஒய். சந்திரசூட், எழுப்பியிருக்கும் பிரச்ச னைகள் சில மிகவும் ஆழமான முறையில் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டியவைகளாகும். பெரு ம்பான்மை தீர்ப்புரையோடு ஒத்துப் போகாது அதற்கு எதிராக அபிப்பிராயபேதத்துடன் தீர்ப்பு வழங்கியுள்ள சிறுபான்மை நீதிபதிகள், மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் 123(3)ஆவது பிரிவின்கீழ் மதம், நிறம்(race). சாதி, இனம் (community) அல்லது மொழி ஆகியவற்றின்கீழ் மேற்கொள்ளப்படும் அனைத்து விதமான வடிவங்கள் குறித்தும் ஆய்வு செய்திடும் சமயத்தில், சில சாதியினர்,இனத்தினர் அல்லது மொழிச் சிறுபான்மை யினர் ஊழல் நடைமுறைகளின் விளைவாகசமூக ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளாவதையும் விரிவான முறையில் ஆய்வு செய்திட வேண்டும் என்று சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்கள்.
தேர்தல் பிரச்சாரத்தின்போது மதரீதியாக, சாதிய ரீதியாக அல்லது இனரீதியாக எழுப்பப்படும் சமூக ஒடுக்குமுறை அல்லது பாகுபாடு குறித்துப் பேசிட அனுமதிக்கப்பட வேண்டும் என்று வலுவானமுறையில் சிறுபான்மை தீர்ப்பு வழங்கியுள்ள நீதிபதிகள் தெரிவித்துள்ளார்கள். இவர்களின் தீர்ப்பில், ‘தேர்தலில் போட்டியிடும் நபர், தங்கள் மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், நிறத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள், இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லது மொழியைச் சேர்ந்த வர்கள் சமூகப் பழக்கவழக்கங்களின் அடிப்ப டையில் அநீதிக்கு உட்படுத்தப்படும்போது அவைகுறித்து அவர் பேசுவதற்குத் தடை விதித்தால் அது ஜனநாயக ரீதியாக பரிகாரம் காண்பதையே சுருக்கிவிடும்’’ என்று கூறி யிருக்கிறார்கள்.
அரசமைப்புச் சட்ட மைய குறிக்கோள்
மேலும் அவர்கள், ‘பலநூறு ஆண்டுகால மாக சமூகரீதியாகவே சமூகத்தில் பெரும் பகுதியினரின் மதம், சாதி மற்றும் மொழி ஆகியவை சமூகப் பாகுபாடுகளின் அடை யாளமாக இருந்து வருகின்றன. இவற்றை எவரும் மாற்ற முடியாது என்றும் கூறப்பட்டு வருகிறது. இத்தகு மக்கள் பிரிவினருக்கும் ஒரு நியாயமான சமூக அமைப்பை உருவாக்குவதுதான் அரசமைப்புச்சட்டத்தின் மையமான குறிக்கோளாகும் (central theme).
ஜனநாயகத்தில் தேர்தல் அரசியல் என்பது மக்களைத் திரட்டுவதுதான் என்றும் சமூகரீதியாகத் திரட்டுவது என்பதும் தங்களு க்கு நியாயமாகக் கிடைக்க வேண்டிய பயன்களை, பலன்களைத் தேடுவதற்கான ஒருபிரிக்கமுடியாத அடிப்படைக்கூறுதான் என்றும்கூறியிருக்கிறார்கள்.நாடாளுமன்றத்தில், 1961ஆம் ஆண்டு மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம் 123(3)ஆவது பிரிவின்கீழ் திருத்தம் கொண்டுவருவதற்காக, விவாதம் நடைபெற்றபோது, இந்தியக் கம்யூ னிஸ்ட் கட்சி உறுப்பினர் ரேணு சக்ரவர்த்தி, திருத்தத்தை முன்மொழிய இருந்த தெரிவுக் குழுவிற்கு ஓர் ஆட்சேபணைக் குறிப்பை அளித்து, பின்னர் அது தெரிவுக்குழுவால் ஏற்றுக்கொள்ளவும் பட்டது.
இந்தத் திருத்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டி அவர் பேசுகையில், ‘இந்தத்திருத்தமானது, சாதி அல்லது இனத்தின் அடிப்படையில் சமூக ஒடுக்கு முறைக்கு உள்ளாகியுள்ளவர்கள், அத்தகையஅநீதியான நடைமுறைகளை விமர்சித்தால் அவர்களுக்கு எதிராக இந்தச் சட்டத்திரு த்தம் பாயுமோ என்றும் தங்கள் சாதியினர், இனத்தினர் அல்லது சிறுபான்மைக் குழுவினர் மீது ஏவப்படும் அநீதிகளைச் சுட்டிக்காட்டினால் அவர்கள் ஊழல் நடைமுறையைப் பின்பற்றுகிறார்கள் என்றும் குற்றஞ்சாட்டப்படு வார்களோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.’
பரிசீலிக்கப்படாத அம்சம்
இந்த அரசமைப்புச்சட்ட அமர்வாயம் பகர்ந்துள்ள தீர்ப்பின் மற்றுமோர் அம்சம், இது 1995ஆம் ஆண்டு நீதியரசர் ஜே.எஸ். வர்மா தலைமையிலான அமர்வாயம் அளித்திட்ட தீர்ப்பு குறித்து பரிசீலிக்கவில்லை என்பதாகும். அந்தத் தீர்ப்பில், ‘இத்துணைக் கண்டத்தில் இந்துத்துவா அல்லது இந்துயிசம் என்பது மக்களின் வாழ்க்கை வழிமுறை (‘Hindutva or Hinduism is a way of life of the people in the sub-continent’)’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தது. இந்தத் தீர்ப்பின் அடிப்படையில் தான் இந்துத்துவா அடிப்படையில் வாக்காளர்களுக்கு வேண்டு கோள்விடுத்ததற்காக தகுதி இழந்த சிவசேனைத் தலைவரின் மீதான வழக்கு ரத்துசெய்யப்பட்டது. இந்தத் தீர்ப்பிற்குப்பின்னர்தான் தேர்தலில் மதவெறி இந்துத்துவா வேண்டுகோள் மூர்க்கத்தன மாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
123ஆவது பிரிவிற்கு 1961ஆம் ஆண்டு திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டபோது, 3(A)என்று ஒரு புதிய உட்பிரிவும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது, தேர்தலில் மதவெறி மற்றும் பிளவுவாத வெறியைப் பயன்படுத்துவது தொடர்பாக விரிவான விதத்தில் குறிப்பிடுகிறது. 3(A) பிரிவு, ‘நாட்டு மக்களின் பல்வேறுபிரிவினரிடையே, ஒரு வேட்பாளரால் அல்லதுஅவருடைய தேர்தல் முகவரால் வேட்பாளரு டைய தேர்தல் ஆதாயங்களுக்காக அல்லது எந்த வேட்பாளரின் தேர்தல் வாய்ப்புகளையும் பாதிக்கும் விதத்தில், மதம், நிறம், சாதி, இனம், அல்லது மொழி, ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், பல்வேறு வகுப்பினரிடையே பகைமைஅல்லது வெறுப்பை விளைவித்தல் அல்லதுவிளைவிக்க முயற்சித்தல்என்று குறிப்பிடுகிறது.
சட்ட அமல் எப்படியுள்ளது?
உச்சநீதிமன்றம் என்னதான் அற்புதமான விதத்தில் தீர்ப்புகளைப் பகர்ந்தபோதிலும், மதவெறியைக் கிளப்பிடும் பிரச்சாரத்திற்கு எதிராக சட்டத்தை பிரயோகிப்பது என்பது அநேகமாக எங்கும் இல்லாத நிலையே இருந்து வருகிறது. இன்றைய அமைப்புமுறையில், மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் கீழான எந்தக் குற்றமாக இருந்தாலும், தேர்தலுக்குப் பின்னர், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிக்கு எதிராக வழக்கு தொடுக்க வேண்டும் என் றால் அதனை உயர்நீதிமன்றத்தில்தான் தாக்கல் செய்திட முடியும். இவற்றின்மீது தீர்ப்பு வழங்குவதற்கு நீண்டகாலமாகின்றது. பல சமயங்களில் இவற்றின் மீது தீர்ப்பு வருவதற்குள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதி யின் பதவிக்காலமே முடிவடைந்து விடுகிறது.
இந்தத் தீர்ப்பானது, தேர்தல் அரசியலில் மதவெறிக் கருத்துக்களை பயன்படுத்துவதற்கு எதிரான ஒன்று என்பதில் ஐயமில்லை. எனினும், மதவெறி அரசியலுக்கு எதிராகவும், மக்களைப்பிளவுபடுத்தும் ஜனநாயகவிரோத சீர்குலைவு சக்திகளுக்கு எதிராகவும் மக்கள் விழிப்புடன் இருக்கும்போதுதான், அரசமைப்புச்சட்டம் வகுத்துத்தந்துள்ள மதச்சார்பின்மை கொள்கையை வலுவாக அமல்படுத்துவது சாத்தியமாகும். அதே சமயத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகம், மதரீதியாகவோ, சாதி அல்லது மொழி, இனஅடிப்படையிலோ ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளாகும்போது அதற்கு எதிராகப் பிரச்சனைகளை எழுப்புவதில் தடையேதும் இருக்க முடியாது.
(ஜனவரி 5, 2017)
(தமிழில்: . வீரமணி)