50 ஆண்டுகால தொடர் போராட்டம் : சீத்தாராம் யெச்சூரி

50 ஆண்டுகால தொடர் போராட்டம்

-சீத்தாராம் யெச்சூரி

இந்த (2015 ஜூன் 28) இதழுடன், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்தியக்குழுவின் சார்பில் வெளியாகும் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசிக்கு, 50 ஆண்டுகள் நிறைவடைகிறது.  1965 ஜூன் 27இலிருந்து ஞாயிறு தேதியிட்டு ஒவ்வொரு வாரமும் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தொடர்ந்து முறையாக வெளியாகிக் கொண்டிருக்கிறது. (கட்சியின் அகில இந்திய மாநாடுகள் நடைபெறுவது போன்று அசாதாரணமான தருணங்கள் தவிர) மற்ற அனைத்து வாரங்களிலும் - அதாவது இதுவரை2600 வாரங்கள் - பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தன் வாசகர்களைச் சென்று அடைந்திருக்கிறது.

கடந்த 50 ஆண்டுகளும் ஏற்ற இறக்கம் இல்லாது எளிதாகச் சென்ற காலம் இல்லை.  பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி முறையாக வெளியாவதைத் தடுக்கக்கூடிய விதத்தில் ஏற்பட்ட பல்வேறு சவால்களை சமாளித்துத் தான் அதுவெளி வர வேண்டி இருந்தது. அதே சமயத்தில், பிற்போக்கு சக்திகளால் ஏவப்பட்ட பல்வேறு சவால்களையும் எதிர்த்து முறியடிக்க வேண்டிய நிலையில் அது இருந்தது. திருத்தல் வாதத்திற்கு எதிராக கடுமையான தத்துவார்த்தப் போராட்டங்களாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்திற்குள்ளேயே இருந்துவந்த வர்க்க சமரச(class collaboration) நிலைப்பாடாக இருந்தாலும் சரி அவற்றையெல்லாம் எதிர்த்து முறியடித்து மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உருவானபின்பு,  கட்சிக்குள்ளிருந்த நக்சலைட்டுகளின் இடது அதிதீவிர திரிபு (Left adventurist deviation)க்கு எதிராக கடுமையான போராட்டங் களை நடத்தித்தான் ஆரம்ப ஆண்டுகளில் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தொடர்ந்து வெளிவந்தது.

தத்துவார்த்தப் பிரச்சாரம்

கடந்த அரை நூற்றாண்டு காலத்தில் இந்திய ஆளும் வர்க்கங்களும் மற்றும் அவர்களின் கட்டளைப்படி செயல்பட்ட பிரம்மாண்டமான அரசு எந்திரமும் நம்மீது ஏவிய தாக்குதல்களை அரசியல் ரீதியாகவும் தத்துவார்த்தரீதியாகவும் எதிர்கொண்ட அதே சமயத்தில் அனைத்துத் தடைகளையும் மீறி பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி வெளிவந்தது என்பது பெரிய அளவில் திருப்தியை அளிக்கிறது. சர்வதேச கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தில் ஏற்பட்ட பிளவிலிருந்து எழுந்த சவால்களையும் எதிர்கொள்ளக்கூடிய விதத்தில் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தன்னுடைய முக்கியமான தத்துவார்த்தப் பொறுப்புகளை ஆற்ற வேண்டியிருந்தது. இருபத்தைந்து ஆண்டுகளுக்கு முன், வலுவாக இருந்த சோவியத்  சோசலிஸ்ட் குடியரசு ஒன்றியம் (USSR) துண்டு துண்டாகி, சோவியத் யூனியனில் சோசலிசம் தகர்ந்தபோது, உலக அளவில் ஏகாதிபத்தியம்   சோசலிசத்திற்கு எதிரான தத்துவார்த்தத் தாக்குதலை மேலும் மூர்க்கத்தனமாகக் கட்டவிழ்த்துவிட்டது. உலகில் இருந்த சில கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் நொறுங்கிவீழ்ந்தன. பல கட்சிகள் ஊசலாடின. அதன் காரணமாக அவை மார்க்சிசம் லெனினிசத்தின் மீது வைத்திருந்த உறுதியே நீர்த்துப் போயின. வலுவாக இருந்த இத்தாலியக் கட்சி செங்கொடியைக் கைவிட்டுவிட்டு, தன்னையும் கலைத்துக் கொண்டுவிட்டது. இக்காலக் கட்டத்தில், பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி,  மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தத்துவார்த்த நிலைப்பாடுகளை உறுதியுடன் பிரச்சாரம் செய்ததுடன் இந்திய நிலைமைகளின் கீழ் மார்க்சிசம் லெனினிசத்தின் புரட்சிகர சாராம்சத்தைப் பாதுகாத்து  வலுப்படுத்திடவேண்டும் என்றும் கோரியது. இவ்வாறு, பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி, இந்தியாவில் “துல்லியமான நிலைமைகளின் துல்லியமான ஆய்வு’’ என்னும் மார்க்சிசம்-லெனினிசத்தின் ஆக்கபூர்வமான அறிவியலைப் பிரயோகிக்கும் கடமைக்குத் தன் பங்களிப்பைச் செவ்வனே செய்து வந்திருக்கிறது.

அளப்பரிய தியாகம்

பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் வரலாற்றுப் பதிவாளராக இருக்கும் அதே சமயத்தில் அதன் அதிகாரபூர்வமான செய்தியேடாகவும் செம்மையான முறையில் இருந்து வந்திருக்கிறது, வருகிறது. இந்தியாவில் புரட்சிக்கான ஜனநாயகக் கட்டத்தை நிறைவு செய்வதை நோக்கி வர்க்கப்போராட்டங்களைக் கூர்மைப்படுத்துவதிலும்,  அதனைத் தொடர்ந்து இந்திய அரசியலின் வளர்ச்சிப் போக்குகளில் அதன் செல்வாக்கும் அபரிமிதமாக வளர்ந்திருக்கிறது. இதற்கு மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தியாகங்களே அடிப்படையாகும்.  சர்வதேச மற்றும் தேசிய அளவிலான வர்க்க எதிரிகளுக்கு எதிராக நடைபெற்ற போராட்டங்களிலும், வலது மற்றும் இடது திரிபுகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களிலும்  ஆயிரக்கணக்கான தோழர்கள் தங்கள் இன்னுயிரை இழந்திருக்கிறார்கள். இன்றும் கூட, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தோழர்கள் பிற்போக்கு சக்திகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறர்கள், இதில் எண்ணற்றோர் தங்கள் உயிரைப் பலி கொடுத்திருக்கிறார்கள், எண்ணற்றோர் புலம்பெயர்ந்து செல்ல வேண்டிய அவலநிலைக்குத் தள்ளப் பட்டிருக்கிறார்கள். மேற்குவங்கத்தில் இப்போது இது நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உருவான காலத்திலிருந்த கொந்தளிப்பான  ஆண்டுகளில் மிகவும் உறுதியுடன் வர்க்கத் திரிபுகளுக்கு எதிராகப் போராடியபோதும், மேற்கு வங்கத்தில் அரைப் பாசிச அடக்குமுறை ஏவப்பட்ட காலத்தில் அவற்றை எதிர்த்து வெற்றிகரமாக முன்னேறியபோதும், 1970களில் உள்நாட்டு அவசரநிலைப் பிரகடனம் அரங்கேற்றப்பட்ட காலத்திலும், கூட்டணி அரசாங்கங்கள் ஆண்ட காலத்தில் இந்திய அரசியலில் மிக வேகமாக மாற்றங்கள் ஏற்பட்ட காலத்திலும், மதச்சார்பற்ற ஜனநாயக இந்தியக் குடியரசை ஆர்எஸ்எஸ் இயக்கம் ஒரு வெறிபிடித்த சகிப்புத்தன்மையற்ற பாசிஸ்ட் `இந்து ராஷ்ட்ரமாக’ மாற்றுவதற்காகக் கங்கணம் கட்டிக்கொண்டிருக்கும் இப்போதும் அத்தகைய மதவெறி சக்திகளுக்கு எதிராக விடாப்பிடியான போராட்டங்களை நடத்துவதிலும் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்வதிலும் - இவ்வாறு அனைத்துச் சவால்களையும் சந்தித்து, எதிர்த்து முறியடித்து, முன்னேறிச் செல்வதில் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி முக்கியமான பங்களிப்பினை ஆற்றியது, ஆற்றி வருகிறது.

அவசர நிலைக் காலத்தில் …

அவசரநிலைக் காலத்தில், பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி கடும் தணிக்கைக்குப் பலியானது. அந்த 18 மாதங்கள் வெளிவந்த பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியின் பத்திகளில் காணப்பட்ட வெற்றிடமானது, அவசரநிலையை உறுதியுடன் எதிர்த்துநின்று, நாட்டில் ஜனநாயகத்தை மீளவும் கொண்டுவருவதற்காகப் போராடி வந்த, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அணியினருக்கு மேலும் தீவிரமாகச் செயல்பட வேண்டும் என்ற வீராவேசத்தைக் கொடுத்தது. “எங்களின் நிசப்தம் சமயங்களில் கொடுங்கோன்மையான வார்த்தைகளை விட மிகவும் வலுவானதாக இருக்கும்,’’ (`eloquence of silence is at times more powerful than the tyranny of words’) என்று பாரிஸ் கம்யூன் வீழ்ந்தபோது ஒரு புரட்சியாளன் கூறியதைப்போன்று, பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியின் வெற்றிடம் ஏராளமான விஷயங்களை ஊழியர்கள் மத்தியில் எடுத்துச்சென்றது.

உழைக்கும் மக்களின் குரலாக …

இவ்வாறு, இன்றைய தினம்,  வேறெந்த ஊடகமும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தாத - அது பத்திரிக்கைகளாக இருந்தாலும் சரி, தொலைக்காட்சி அல்லது இணையதள ஊடகங்களாக இருந்தாலும் சரி அவை  எதுவும் பிரதிநிதித்துவப் படுத்தாத - இந்தியத் தொழிலாளி வர்க்கத்தையும், ஏழை விவசாயிகளையும் மற்றும் அனைத்துவிதமான சுரண்டப்படும் பிரிவினர்களையும் அவர்களது  வர்க்கக் கண்ணோட்டத்துடன் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்  ஊடகமாக பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி  தன்னிகரற்ற முறையில் சிறப்பாக வெளிவந்துகொண்டிருக்கிறது. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், இந்தியப் புரட்சிகர சக்திகளின் கண்ணோட்டத்தைத் தாங்கி வெளிவந்து கொண்டிருக்கிறது.

மிகவும் குறைந்த நிதியுடனும், ஊழியர்களுடனும் கல்கத்தாவில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி நம்முடைய காலத்திலும் நமக்கு எவ்வளவோ சிரமங்கள் மற்றும் வரம்புகளுக்கிடையே  தான் ஏற்றுக்கொண்ட பொறுப்புகளைத் தொடர்ந்து நிறைவேற்றி வருகிறது.  நவீன தாராளமயப் பொருளாதாரக் கொள்கைகளின் மூர்க்கத்தனமான தாக்குதல்களும் மற்றும் அதன் எடுபிடி ஊடகங்களின் தத்துவார்த்தத் தாக்குதல்களும் மக்களின், குறிப்பாக இளைஞர்களின்,  சமூக உணர்விலும் செல்வாக்கினை செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. மதவெறிசக்திகள் வரலாற்றைத் தங்கள் இஷ்டத்திற்குத் திரித்துக் கூறுவதுடன், தற்போது மத்தியில் ஆட்சியில் இருப்பதைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு தத்துவார்த்த ரீதியான தாக்குதல்களையும் அதிகரித்துள்ளது.  இந்திய ஆளும் வர்க்கங்கள் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின்  எடுபிடியாக மாறியுள்ள சூழலும் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியும் தற்போது எதிர்கொள்ளும் முக்கிய சவால்களாக முன்வந்துள்ளன. பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி, இத்தகைய சவால்களை எதிர்த்து முறியடித்திட  கம்யூனிஸ்ட்டுகளின் குரலையும், நாட்டிலுள்ள இதர முற்போக்குப் பிரிவினரின் குரலையும் பிரதிபலிப்பது தொடரும்.  

சிறப்பு இதழ்கள்

கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி எண்ணற்ற சிறப்பு இதழ்களை வெளிக்கொண்டு வந்திருக்கிறது. இவற்றை நம் தோழர்களில் பலர் மிகவும் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பதுடன், அவற்றைத் திரும்பத் திரும்பப் படித்தும் வருகிறார்கள். கடந்த இருபது ஆண்டுகளில்  இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் 50ஆம் ஆண்டு, அக்டோபர் புரட்சியின் முக்கிய ஆண்டுக் கொண்டாட்டங்கள், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியால் கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்ட முக்கிய பிரச்சாரங்கள் மற்றும் மக்கள் போராட்டங்கள், அவசர நிலை அல்லது பாபர் மசூதி இடிப்பு  போன்று மக்கள் விரோத, ஜனநாயக விரோத வெளிப்பாடுகளுக்கு எதிராக மக்களை எச்சரித்தல் ஆகிய பல பிரச்சனைகள் தொடர்பாக எண்ணற்ற சிறப்பு இதழ்கள் வெளிக் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்றன. இவற்றில் மறைந்த பேராசிரியர் ஹிரேன் முகர்ஜி, வி.பி. சிங் போன்ற  நாட்டில் உள்ள தலைசிறந்த அறிஞர் பெருமக்கள் தங்கள் பங்களிப்புகளைச் செய்திருக்கிறார்கள்.  அதிலும் குறிப்பாக, இந்திய சுதந்திரப் பொன்விழா ஆண்டில் தொடர்ந்து ஓராண்டு அதுதொடர்பாக சிறப்புக் கட்டுரைகள் - மக்கள் போராட்டங்களின் நாட்குறிப்பு (இந்திய வரலாற்று ஏடுகளில்  வேண்டுமென்றே இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்ட பல்வேறு இந்திய சுதந்திரப் போராட்டங்கள், கம்யூனிஸ்ட் விடுதலைபோராட்ட வீரர்களின் பங்களிப்புகள்  இதில் வெளிக் கொண்டுவரப் பட்டன) வெளியிட்டதைச் குறிப்பிட்டுச் சொல்லியாக வேண்டும்.  ஆளும் வர்க்கங்களும் மதவெறி சக்திகளும் `கம்யூனிஸ்ட்டுகள் விடுதலைப் போராட்டத்தைக் காட்டிக் கொடுத்தவர்கள்’ என்று பொய் மூட்டைகள் அவிழ்த்துவிட்டிருப்பதை இக்கட்டுரைகள்  தவிடுபொடியாக்கின.  மேலும் 1857இல் முதல் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பிரிட்டிஷ் காலனி ஆட்சியாளர் களுக்கு எதிராக மக்கள் ஒன்றுபட்டு நடத்திய உன்னதமான போராட்டங்களை இக்கட்டுரைகளில் நினைவுகூர்ந்தோம். இக்கட்டுரைகள் அனைத்தும் நாட்டிலுள்ள முக்கியமான நூலகங்களில் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி பதிப்பகத்தால் கொண்டுவரப்பட்ட புத்தகங்கள் என்று தனியே அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி இதழ் தொடங்கப்பட்ட காலத்திலிருந்தே அதன் ஆசிரியர் குழு தன் கடமைகளைச் செவ்வனே ஆற்றாமலிருந்திருந்தால் இத்தகைய இமலாயப் பொறுப்புக்களை அதனால் தொடர்ந்து நிறைவேற்றி வந்திருக்க முடியாது. அதுமட்டுமல்ல, ஆசிரியர் குழுவிற்கு தங்களை வெளிக்காட்டிக்கொள்ளாது எண்ணற்ற படைப்பாளிகள் உதவியிருக்காவிட்டாலும் மிகவும் சலிப்பு தட்டுகிற இப்பணியை மிகவும் வெற்றிகரமாக சாத்தியமாக்கி இருக்க முடியாது.

முதல் ஆசிரியர் ஜோதி பாசு

பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியின் முதல் ஆசிரியர், தோழர் ஜோதி பாசு. அவரைத் தொடர்ந்து தோழர்கள் இஎம்எஸ் நம்பூதிரிபாட், பி.டி.ரணதிவே, எம். பசவபுன்னையா, சுனில் மைத்ரா மற்றம் இதரர்கள் இதழை வளர்த்துச் செம்மையாக்கினார்கள். ஒவ்வொரு வாரமும் இதழ் அச்சடிப்பதற்காகச் சென்றுவிடும். ஆரம்ப நாட்களில், நவீன தொழில்நுட்பங்கள் வருவதற்கு முன்பு, கட்டுரைகள் அனைத்தும் அச்சுக் கூடத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்படும். அங்கே கையால் அச்சுக்கோர்க்கப்பட்டு, சரிபார்ப்புக்காக மீண்டும் தலைவர்களிடம் வரும். அவர்கள் சரிபார்த்து மீளவும் அச்சுக்கோர்க்கப்பட்டு, காலத்தே இதழ் வெளியாகி விடும்.  தோழர்களின் கம்யூனிஸ்ட் அர்ப்பணிப்பின் விளைவாகத்தான்  தொழிலையே வாழ்க்கையாகக் கொண்டிருப்பவர்களுக்கு இணையாக பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி இதழை நம்மால் கொண்டுவர முடிந்தது. தோழர் சென்குப்தா, நம் அச்சகத்தின் முதல் நிர்வாகி, கட்சி மையம் கல்கத்தாவிலிருந்து தில்லிக்குப் மாற்றப்பட்ட வந்தபோது, பல்வேறு சிரமங்களை எதிர்கொண்டபோதும், காலத்தே இதழை வெளிக்கொண்டுவந்து விடுவார். தோழர் ராம்தாஸ், மத்தியக்குழு உறுப்பினர், கல்கத்தாவிலும் பின்னர் தில்லியிலும் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியின் முதுகெலும்பாக இருந்து செயல்பட்டார்.  பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தில்லிக்கு வந்தபின்னர் தோழர் ராஜனும் அவருடன் இணைந்து கொண்டார். பின்னர், தோழர் சுர்ஜித்தை ஆசிரியராகக் கொண்டு லோக் லஹர் (இந்தி) இதழும் வெளியாகத் தொடங்கி, கட்சியின் சார்பில் இந்தி இதழ் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்கிற சால்கியா பிளீனத்தின் கட்டளையும் நிறைவேற்றப் பட்டது.  தில்லிப் பல்கலைக் கழகத்தில் பேராசிரியராக இருந்த தோழர் கிட்டி மேனன் ஓய்வுபெற்றபின்னர் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியின் ஆசிரியர் குழுவில் இணைந்து இதழை எவ்வித இடையூறுமின்றி வெளிவருவதை உத்தரவாதப்படுத்தினார். ஆசிரியர் குழுவின் கூட்டுச் செயல்பாட்டின் காரணமாக, இதழின் உள்ளடக்கம் மற்றும் இதழ் காலத்தே வெளிவருவது கடந்த அரை நூற்றாண்டு காலமாக உத்தரவாதப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இதழ் எவ்விதத் தளர்ச்சியோ, தடையோயின்றி தொடர்ந்து வெளி வந்து கொண்டிருக்கிறது.

விரிவுபடுத்த வேண்டும்

பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி இதழைத் தொடர்ந்து எவ்விதத் தளர்ச்சியுமின்றி வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம் என்று சொல்லக்கூடிய அதே சமயத்தில், அதன் உள்ளடக்கம் குறித்தும் நமக்கு விமர்சனம் உண்டு. அதனைத் தொடர்ச்சியாக மேம்படுத்த வேண்டிய நிலையிலேயே நாம் இருக்கிறோம். கடந்த ஐம்பதாண்டுகளில் இதற்காக பல முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப் பட்டிருக்கின்றன. மேலும் பல செய்ய வேண்டிய நிலையிலும் இருக்கிறோம். ஆசிரியர் குழுவை உடனடியாக வலுப்படுத்தியாக வேண்டும். இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியின் காரணமாக ஆளும் வர்க்கங்களின் ஊதுகுழல்களாக வெளிவரும் ஊடகங்கள் கட்டவிழ்த்துவிடும் பொய்ப்பிரச்சாரங்களை முறியடிக்கக்கூடிய விதத்தில் நம் கட்சி ஊழியர்களுக்கு நம் குரலை முழுமையாகக் கொண்டு செல்ல வேண்டுமானால் இதழை மேலும் விரிவுபடுத்திட வேண்டும்.

போராட்டங்களைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி

பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி இதழின் நிறுவன ஆசிரியரான ஜோதிபாசு கையெழுத்திட்டு எழுதிய முதல் தலையங்கத்தில் கூறியதாவது: “நாம் நம் கட்சியின் மத்தியக் குழுவின் அதிகாரபூர்வ ஏடாக பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியை வெளிக்கொண்டுவருவதில் பெருமை கொள்கிறோம்.’’ தலையங்கத்தில் `நம் குறிக்கோள் மற்றும் கடமைகள்’ என்று தலைப்பிட்டு அதன்கீழ் அவர் மேலும் கூறியிருப்பதாவது: “நாம் ஒரு முக்கியமான சமுதாயப் பணியை நிறைவேற்ற வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறோம். ... நம் வார இதழ், நம் மக்களின் வாழ்க்கை நிலைமைகளையும், அவர்கள் படும் துன்பதுயரங்களையும் அவற்றுக்கு எதிராக அவர்கள் மேற்கொண்டுள்ள போராட்டங்களையும் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாக விளங்க வேண்டும். ... பொருளாதாரம், அரசியல், சமூகம் மற்றும் கலாச்சாரத் துறைகளில் மக்களின் உண்மையான நலன்களைப் பிரதிபலித்திட வேண்டும். ... நம் வார இதழ் நமக்கு எதிராக ஆளும் வர்க்கங்களும் அவர்களுக்கு அடிமை சேவகம் செய்யும் பத்திரிகைகளும் கட்டவிழ்த்துவிட்டுள்ள அவதூறுகள் மற்றும் பொய்களுக்கு எதிராக நாம் நம்மைப் பற்றியும் நம் கொள்கைகள் பற்றியும் மக்கள் முன் விளக்கிட வேண்டும்.’’

அரை நூற்றாண்டுக்கு முன் அவர் கூறியவை இன்றைக்கும் பொருத்தம் உடையதாகவே இருக்கின்றன. உண்மையில், இன்றையதினம் அன்றைய தினத்தைவிட மிகவும் பொருத்தம் உடையதாக அமைந்துள்ளன. தகவல் தொழில்நுட்பத்தின் புரட்சிகரமான வளர்ச்சி கார்ப்பரேட்டுகள் ஊடகங்களைத் தங்கள் கைகளுக்குள் போட்டுக்கொண்டு மக்களின் கவனத்தை, தாங்கள் சொல்கிறபடி தலையாட்டக்கூடிய விதத்தில் மாற்றும் வல்லமையைப் பெற்றிருக்கிறார்கள். மக்களின் அன்றாட அடிப்படைப் பிரச்சனைகளிலிருந்து அவர்களது கவனத்தை மிக எளிதாகத் திருப்பிவிட்டுவிடுகிறார்கள். இந்தச் சூழ்நிலையில், இன்றைய தினம் மக்களின் உண்மையான பிரச்சனைகளை அவர்கள் முன்கொண்டுசென்று அவர்களை அணிதிரட்டி போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச்செல்ல வேண்டிய  முக்கியமான கடமையை பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி ஆற்ற வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறது. 

சவால்களை எதிர்கொண்டு முன்னேறுவோம்

மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தன்னுடைய 21ஆவது அகில இந்திய மாநாட்டில் குறிப்பிட்டிருப்பதைப் போல புதிய சவால்கள் முன்வந்துள்ளன. (1) நம் மக்கள் மீது சொல்லொண்ணா சுமைகளை ஏற்றியுள்ள பொருளாதாரக் கொள்கைகள், (2) நம் நாட்டின் ஒற்றுமையையும் ஒருமைப்பாட்டையும் அச்சுறுத்தக்கூடிய விதத்தில் ஆட்சியாளர்கள் மதவெறியை கூர்மைப் படுத்திக்கொண்டிருப்பது,  (3) எதேச்சாதிகாரப் போக்கு அதிகரித்துக் கொண்டிருப்பது என்னும் ஒரு புதிய மும்மூர்த்தி, மோடி தலைமையில் இயங்கும் தற்போதைய பாஜக அரசாங்கத்தால் கட்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.  இவ்வாறு இன்றைய சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ள மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் 21ஆவது அகில இந்திய மாநாடு தீர்மானித்துள்ளபடி, கடமைகளை நிறைவேற்றிட பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தன் பொறுப்புக்களை மேலும் விரிவாக்கிக்கொள்ள வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறது. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஊழியர்கள் மற்றும் அணியினரையும் நாட்டு மக்களையும் வலுவான போராட்டங்களை மேற்கொள்ளக்கூடிய விதத்தில் ஆக்கமும் ஊக்கமும் அளிக்கவேண்டிய கடமையை பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி ஆற்ற வேண்டியிருக்கிறது.

தோழர் லெனின், கட்சிப் பத்திரிக்கை என்பது “ஒரு கூட்டுப் பிரச்சாரகன், ஒரு கூட்டு கிளர்ச்சியாளன், ஒரு கூட்டு அமைப்பாளன்’’ என்று சொல்லியிருப்பதற்கு இணங்க, பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி தன் கடமையைத் தன்னால் இயன்ற அளவிற்குச் செவ்வனே செய்து வந்திருக்கிறது. எதிர்காலத்தில் பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசியின் பொறுப்புகளும் தற்போது நாம் எதிர்கொண்டுள்ள சவால்களை எதிர்த்துநின்று முறியடித்து முன்னேறக்கூடிய விதத்தில் வரையறுக்கப் பட்டிருக்கின்றன.

(தமிழில்: ச.வீரமணி)

  

எதேச்சதிகார ஆபத்து உள்ளது

பிரகாஷ் காரத்

ஜூன் 25ஆம் தேதியான இன்றுதான் அவசரநிலை பிரகடனம் செய்யப் பட்டு, பின்னர் அது 19 மாதங்கள் வரை நீடித்தது. இன்று அதன் 40ஆம் ஆண்டுதினமாகும். அவசரநிலைப் பிரகடனம் செய்யப்பட்டது சுதந்திர இந்தியாவின் வரலாற்றில் மிகவும் மோசமான இருண்ட அத்தியாயமாகும். 1971ஆம் ஆண்டு அபரிமிதமான பெரும்பான்மையுடன் ஆட்சிக்கட்டிலில் அமர்ந்த இந்திரா காந்தி மிக விரைவிலேயே மக்களின் அதிருப்திக்கு ஆளானார். அது குஜராத்தில் நவ நிர்மாண் இயக்கமாகவும் மற்றும் நாடு முழுதும் ஜேபி இயக்கமாகவும் பல்வேறு வடிவங்களில் வெடித்துக் கிளம்பியது.

இக்காலத்தில்தான் 17 லட்சம் தொழிலாளர்கள் பங்கேற்ற மாபெரும் 1974 மே ரயில்வே வேலை நிறுத்தப் போராட்டமும் நடைபெற்றது. இந்திரா காந்தி அரசாங்கமும், காங்கிரஸ் கட்சியும் அதிகரித்துவரும் மக்களின் எதிர்ப்பினை ஒடுக்குமுறை மூலம் சமாளிக்க முயன்றது. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மற்றும் இதர இடதுசாரி சக்திகளுக்கு எதிராக மேற்கு வங்கத்தில் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட அரைப் பாசிச அராஜகத்தின் விளைவாக இந்திராகாந்தியின் “முற்போக்கு முகமூடி’’ ஏற்கனவே கிழிந்து, அவரது சுயரூபம் வெளி உலகத்திற்குத் தெரியத் துவங்கிவிட்டது. அவசரநிலைப் பிறப்பிக்கப்பட்ட தற்கான உடனடிக்காரணம்,

அரசாங்கத்திற்கு ஜேபி இயக்கம் பிரதிநிதித் துவப்படுத்திய எதிர்க்கட்சிகளின் எதிர்ப்பு அதிகரித்துக் கொண் டிருந்ததும், மக்களவைக்கு இந்திராகாந்தி தேர்வு செய்யப்பட்டது செல்லாது என்று அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்ததுமாகும். சுற்றி வளைக்கப்பட்டு, மூலைக்குத் தள்ளப்பட்டதாக உணர்ந்த இந்திரா காந்தி உள்நாட்டு அவசர நிலையைத் திணிப்பதன்மூலம் இதனை முறியடித்திடத் தீர்மானித்தார். அவசரநிலைப் பிரகடனம் செய்யப் பட்டதைத் தொடர்ந்து எதிர்க்கட்சிகளைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான தலைவர் களும் முன்னணி ஊழியர்களும் தடுப்புக் காவலின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டார்கள், சிவில் உரிமைகள் நசுக்கப்பட்டன. பத்திரிகைகள் தணிக்கை செய்யப்பட்டன. அரசாங்கத்தை விமர்சிக்கும் அனைத்து அரசியல் நடவடிக்கைகளுக்கும் தடை விதிக்கப்பட்டன.

`மிசா’ என்கிற உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புப் பராமரிப்புச் சட்டம் (MISA-Maintenance of Internal Security Act) என்பதன்கீழ் மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் நூற்றுக்கணக்கான தலைவர்களும், முன்னணி ஊழி யர்களும் கைது செய்யப்பட்டார்கள். இந்திரா காந்திக்குப் பிரதமராகத் தொடர் வதற்கு ஏற்பட்ட ஆபத்து இத்தகைய கொடூரமான நடவடிக்கையை எடுப்பதற்கு உடனடிக் காரணமாக இருந்த அதே சமயத்தில், இதை மட்டுமே காரணம் என்று கருதினோமானால் அது பிழையாகும். எதேச்சதிகாரத்தை நோக் கிய பாதையில் அவசர நிலை உச்சகட்ட நடவடிக்கை யாகும்.

ஆளும்கட்சி எதிர்கொண்ட சவால்களிலிருந்து அதுமீள்வதற்கு வழிதெரியாமல் விழிபிதுங்கிக் கொண்டிருந்தது. 1967 பொதுத்தேர்தலுக்குப் பின்னர் ஒரு கட்சி ஆதிக்கம் வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியதை அடுத்து, அரசியல் ஸ்திரமின்மை அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. இவை அனைத்தும் முதலாளித்துவ ஜனநாயகத் தின் மீதே தாக்குதலைத் தொடுக்கக்கூடிய அளவிற்குப் பங்களிப்பினைச் செலுத் தின. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி 1972இல் நடத்திய 9ஆவது அகில இந்தியமாநாட்டில்தான் முதன்முதலாக இத் தகைய ஒரு கட்சி எதேச்சதிகார ஆபத்துக்கு எதிராக எச்சரித்தது. இவ்வாறு எச்சரித்த முதல் கட்சி மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிதான்.அவசரநிலை, ஆழமாகியிருந்த நெருக்கடியைத் தீர்த்திட மேலும் எதேச்சதி காரமான முறையில் செல்வதற்காக அரசமைப்புச் சட்டத்தில் மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தது. அவசரநிலைக் காலத்தில் நாடாளுமன்றத்தில் நிறை வேற்றப்பட்ட அரசமைப்புச்சட்ட 42 ஆவது திருத்தமானது அரசாங்கம் (executive), நீதித்துறை மற்றும் நாடாளுமன் றத்திற்கு இடையிலான அதிகார வரம் பெல்லையை மாற்றுவதற்கு வகை செய் தது. எடுத்துக்காட்டாக, இதில் ஒரு திருத்தமானது, நாடாளுமன்றத்தில் திருத்தப்படும் அரசமைப்புச் சட்டத் திருத்தம் எதையும் நீதிமன்றம் மறு ஆய்வு செய்ய முடியாது என்பதாகும்.

அரசியல் அமைப்பு முறையில் எதேச்சதிகார அம்சங்களை அறிமுகப்படுத்திட அரசுத்தரப்பில் மேற்கொள்ளப் பட்ட அனைத்து முயற்சிகளும் தோல்விஅடைந்தன. ஏனெனில், மக்கள் அவசர நிலையை நிராகரித்தனர், ஜனநாயகத்தின் மீதான தாக்குதலைச் சகித்துக்கொண்டு அதனுடன் இணைந்துசெல்ல மறுத்தனர். அவசரநிலை, சிவில் உரிமைகளை ரத்துசெய்தது மட்டுமல்ல, கட்டாயக் குடும்பக்கட்டுப்பாடு முயற்சிகள், நகர்ப் புறங்களில் இருந்த ஏழை மக்களின் குடிசைகள் தரைமட்டமாக்கப்பட்டது மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தினரின் தான்தோன்றித்தனமான ஆணைகள் மூலமாக மக்கள் மீது மிகவும் கொடூர மான முறையில் தாக்குதல்கள் தொடுக் கப்பட்டன.

இந்திராகாந்தி 1977 மார்ச் சில் தன்னுடைய எதேச்சதிகார ஆட்சியை சட்டப்பூர்வமானதாக்கிட தேர்த லில் வெற்றிபெற்றுவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவசரநிலையை ரத்து செய்தார். ஆனால், தேர்தலில் மக்கள் இந்திராகாந்திக்கும் காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் மீண்டும் எழமுடியாத அளவிற்கு மரண அடி கொடுத்து அவர்களைப் படுதோல்வி அடையச்செய்து விட்டார்கள். அவசர நிலைப் பிரகடன நாற்பதாம்ஆண்டு தினம் அனுசரிக்கப்படும் சூழலில், இந்தியாவில் மீண்டும் அவசரநிலைப் பிரகடனம் செய்யப் படும் நிலை வருமா என்று ஒரு கேள்விவிவாதத்தின்போது முன்வந்தது. இந்தக் கேள்வி தவறான முறையில் முன்னிறுத்தப்படுகிறது. இந்திய அரசியலமைப்பு முறையில் எதேச்சதிகார அச்சுறுத்தல் மீண்டும் வருமா?

எதேச்சதிகார ஆட்சியைக் கொண்டுவரக் கூடிய விதத்தில் அவசரநிலை அதிகாரங்களை அன்றைக்குப் பிரயோகித்ததுபோல் இன்றைக்குப் பிரயோகிக்க முடி யாது எனினும், எதேச் சதிகாரம் இதர வடிவங் களில் நம் ஜனநாயக அமைப்பு முறையை அச்சுறுத்தக்கூடும். நாற்பது ஆண்டு களுக்கு முன் அவசர நிலைப் பிரகடனம் செய் யப்பட்ட சமயத்தில் அதற்கான அடிப்படைக் காரணங்களாக அமைந்தவை, அரசியலமைப்பு முறையின் நெருக்கடி (crisis of the political system), பொருளாதார நிலைமையில் அதிருப்திமற்றும் ஸ்திரமற்ற தன்மை ஆகியவைகளாகும். இப்போதும்கூட எதேச்சதிகாரம் தலைதூக்குவதற்கான இக்காரணிகள் அனைத்தும் நன்கு கனிந்திருக்கின்றன. நவீன தாராளமயக் கொள்கைகளின் விளைவுகள், இந்துத்துவா மதவெறி சக்திகள் தலை தூக்கி இருப்பது, அரசியல் கட்சிகளின் தரம் தாழ்ந்திருப்பது,

அரசு அமைப்புகள் அனைத்துமே அரிக்கப்பட்டுக் கிடப்பது - இவை அனைத்தும் சேர்ந்து எதேச்சதிகாரம் சூல்கொண்டிருப்பதை முன்னறிவிக்கின்றன. 1978 ஏப்ரலில் ஜலந்தரில் நடைபெற்ற மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் 10ஆவது அகில இந்திய மாநாட்டில் எதேச்சதிகாரம் குறித்து கட்சி எச்சரித் திருப்பதை நினைவுகூர்க. “பெரு முதலாளிகள் மற்றும் நிலப்பிரபுக்கள் நாட்டின் பொருளாதாரம் மற்றும் அரசி யலில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் நிலை தொடரும் வரை எதேச்சதிகாரத்தின் ஆபத்து இருக்கும்; ஓர் அரசியல் சேர்மானமோ அல்லது வேறொன்றோ தங்கள் ஆட்சியைத் தக்க வைத்துக் கொள்வதற்காக சர்வாதிகாரத்தை நிறுவிட முயற்சிகளை மேற்கொள்ளும்,’’ என்று கட்சி எச்சரித்திருந்தது.நவீன தாராளமயம்,

அரசாங்கம் மேற் கொண்டுவந்த பல்வேறு துறைகளை - உற்பத்தி சார்ந்த துறைகளை மட்டு மல்ல, கல்வி, சுகாதாரம் போன்ற அடிப்படை சேவைகளைக்கூட சந்தைசக்திகளிடமும் பெரும் வர்த்தகநிறுவனங்களிடமும் ஒப்படைத்து விட்டது. இது முன்னெப்போதும் இல் லாத அளவிற்கு ஏற்றத்தாழ்வையும், சமத்துவமின்மையையும் ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. அங்கிங்கெனாதபடி எங்கும் வியாபித்துள்ள ஊழல் மக்களின் ஜனநாயக அடிப்படை உரிமைகளையே அரித்துவிட்டது. நவீன தாராளமயம், சந்தை சக்திகளை மக்களுக்கும் மக்களின் உரிமைகளுக்கும் மேலானவைகளாக மாற்றியிருப்பதோடு, ஜனநாயகத்தை மிகவும் சுருக்கி, மிகவும் குறுகிய வரை யறைக்குள் கொண்டுவந்துவிட்டது. பெரும் மூலதனம் அரசியலமைப்புக்குள் ஊடுருவி, அனைத்துப் பெரிய முதலாளித் துவ கட்சிகளையும் தங்களின் பண பலத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்து நடக்கும் ஏவ லாட்களாக மாற்றி இருக்கிறது. இது நாடாளுமன்ற அமைப்புமுறையையும் அரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. தற்போது ஆளும் கட்சியாக விளங்கும் பாஜக முழுமையாக ஆர்எஸ்எஸ் இயக்கத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு, அதன் கட்டளைப்படி செயல்பட்டுக் கொண்டிருக் கிறது. இது அரசாங்கத்தின் அனைத்து அமைப்புகளின் கீழும் ஆர்எஸ்எஸ் நிகழ்ச்சிநிரலையும் அதன் நபர்களை யும் அறிமுகப்படுத்துவதற்கு வழி யேற்படுத்தித் தந்திருக்கிறது. இது, நம் அரசமைப்புச் சட்டம் வகுத்துத் தந்துள்ள மதச்சார்பற்ற ஜனநாயகக் கொள்கைகளுக்கு விரோதமான, தன்னுடைய அரைப்பாசிச சித்தாந்தத் தையும் லட்சியங்களையும் முன் னெடுத்துச்செல்வதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்திருக்கிறது. இந்துத்துவா அமைப்புகள் அரசாங்கத்தின் அனைத்துவிதமான ஆதரவுடனும் மதச்சிறுபான்மையினரின் அடிப்படை உரிமைகள் மீதும் அவர்கள் புனித மெனக் கருதும் மாண்புகளின்மீதும் வன் முறையைக் கட்டவிழ்த்து விட்டிருக்கிறது. இவ்வாறு, எதேச்சதிகாரம் நம் சமூக மற்றும் கலாச்சார அமைப்புகளுக்குள் நுழைந்து கொண்டிருப்பது அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. நவீன தாராளமயச் சந்தை அடிப் படைவாதம் மற்றும் இந்துத்துவா ஆகியஇரண்டின் கலவையானது எதேச் சதிகாரம் விரும்பும் உணவாகி இருக்கிறது. இது மிகவும் ஆபத்தான ஒன்று. ஒரு பக்கத்தில், தொழிற்சங்கங்களை தொழிலாளர்நலச் சட்டங்களில் மோசமான அளவில் திருத்தங்களைக் கொண்டுவந்து பலவீனப்படுத்த நடவடிக்கை களை எடுத்திருக்கிறது. மறுபக்கத்தில், நாடாளுமன்ற மாண்புகளையே காலில்போட்டு மிதித்துத் துவைத்து ஓரங் கட்டிவிட்டு அவசரச் சட்டங்கள் மூலம் சந்தை-சார்பு சட்டங்களை நிறைவேற்றத் துடித்துக்கொண்டிருக்கிறது. இதற்குச்சரியான உதாரணம், நிலம் கையகப் படுத்தலுக்காக அச்சட்டத்தில் அது கொண்டுவந்துள்ள மாற்றங்களாகும். மக்களவையில் பெரும்பான்மை இருப்பதைப் பயன்படுத்தி, மோடி அரசாங்கம் நாடாளுமன்றத்தை அவமதிக்கும் காரியங்களைத்தொடர்ந்து மேற்கொண்டு வருகிறது. அடுக்கடுக் காக அவசரச்சட்டங்கள், மாநிலங் களவையை இழிவாய்க் கருதும் முயற்சி, பிரதமரின் கைகளில் அனைத்துஅதிகாரங்களும் குவிதல் ஆகிய அனைத்தும் ஜனநாயகத்தை அடைத்துவைத்து, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட அமைப்புகள் மூலமாக முக்கியமான முடிவுகளையும் கொள்கை களையும் உருவாக்குவதை ஒழித்துக் கட்டுவதற்காக தாராளமயத்தின் கீழ் மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகளின் ஒரு பகுதியேயாகும்.

இவ்வாறு, நாம் இன்றைய தினம் எதேச்சதிகாரத்திற்கான காரணிகள் சூழ் கொண்டிருக்கும் நிலையைப் பார்க்கிறோம். இந்நிலையில் நமக்குத் தேவைப்படுவது என்னவெனில், நவீன தாராளமயம், இந்துத்துவா வகுப்புவாதம் மற்றும் எதேச்சதிகாரம் ஆகியவற்றிற்கு எதிராகப் பலமுனைகளிலும் போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்வதே யாகும். இவை அனைத்தும் அடிப்படையில் ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப்பிணைந்து நிற்கின்றன. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிறப்பிக்கப்பட்ட அவசர நிலையிலிருந்து சரியான படிப்பினைகளைக் கற்றுக்கொள்வது இப்போது நாம் மேற்கொள்ள விருக்கும் போராட்டங்களுக்கு உறுதுணையாக இருந்திடும்.

தமிழில்: ச.வீரமணி

மாநிலங்களின் உரிமைகள் மீது ஆணவத்துடன் தாக்குதல்

நரேந்திர மோடி தலைமையிலான மத்திய அரசாங்கம் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநில அரசுகளின் உரிமைகள் மீது தாக்குதல் தொடுக்கும் விதம் உண்மையில் மிகவும் நாணமற்றதும் ஆணவமிக்கதுமாகும். கடந்த சில வாரங்களாக, தில்லி துணைநிலை ஆளுநர், நஜீப் ஜங், தில்லி முதலமைச்சரையும், அமைச்சரவையையும் புறந்தள்ளிவிட்டு ஒன்றன்பின் ஒன்றாக தன்னிச்சையான முறையில் பல நடவடிக்கைகளை எடுத்து வருகிறார். மோடி அரசாங்கம் மற்றும் மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்தின் கட்டளைக்கிணங்கவே துணைநிலை ஆளுநர் இவ்வாறு அரசமைப்புச் சட்டத்திற்கு விரோதமாகவும், ஜனநாயகமற்ற முறையிலும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். தில்லியில் இந்த ஆண்டு பிப்ரவரி மாதத்தில் நடைபெற்ற சட்டமன்றத் தேர்தலின்போது ஆம் ஆத்மி கட்சி முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு மாபெரும் வெற்றி பெற்று, மொத்தம் உள்ள70 இடங்களில் 67 இடங்களைக் கைப்பற்றிய பின்னர், கெஜ்ரிவால் அரசாங்கம் தில்லியில் அமைந்தது.

.மிகவும் பரிதாபகரமான முறையில் வெறும் மூன்றே இடங்களைப் பெற்ற பாஜக மக்களின் தீர்ப்பை மதித்து நடந்திட வேண்டும். மத்திய அரசாங்கம் மாநில அரசாங்கத்துடன் சுமுகமான முறையிலும் சமத்துவமான முறையிலும் உறவுகளை உத்தரவாதப்படுத்திட வேண்டும். தில்லி நாட்டின் தலைநகர் என்கிற உண்மையின் பின்னணியில் இது மிகவும் அவசியமான ஒன்றாகும். ஆனால், நடப்பது என்ன? தில்லி அரசாங்கம் மற்றும் தில்லி சட்டமன்றப் பேரவையின் உரிமைகள் மீதும் கெஜ்ரிவால் அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகளைக் குலைக்க வேண்டும் என்ற தீர்மானத்துடன் மத்திய அரசாங்கத்தால் மிகவும் கேவலமான முறையில் தாக்குதல்கள் தொடுக்கப் பட்டிருக்கிறது. துணை நிலை ஆளுநர், முதலமைச்சரையே கலந்தாலோசிக்காமல், தலைமைச் செயலர் பத்து நாட்கள் விடுப்பில்போனபோது பொறுப்பு தலைமைச் செயலரை நியமித்தார்.

பின்னர், அதனைத் தொடர்ந்து முதுநிலை (சீனியர்) அதிகாரிகள் நியமனங்களையும் மேற்கொண்டார். முதலமைச் சரும் அமைச்சரவையும் வெளியிடுகிற நியமனங்களையெல்லாம் ரத்து செய்கிறார். துணைநிலை ஆளுநர் கடைசியாக செய்த நிகழ்வு, லஞ்ச ஒழிப்பு பீரோவின் முதன்மை அதிகாரியை நியமனம் செய்ததாகும். அதேபோன்று சட்ட அமைச்சர் போலி பட்டப்படிப்பு சான்றிதழ் பெற்றிருந்தார் என்ற குற்றச்சாட்டின்மீது அவரைக் கைது செய்தது தொடர்பாகவும் முதலமைச்சரைக் கலந்தாலோசிக்கவில்லை. தில்லி ஒரு யூனியன் பிரதேசம் என்பதும், அதற்கு முழுமையான மாநில அந்தஸ்து கிடையாது என்பதும் உண்மைதான். ஆனால், அரசமைப்புச் சட்டத்தின் 239-ஏஏ பிரிவின்கீழ் மத்தியஅரசுக்கு பொது ஒழுங்கு, காவல்துறை மற்றும் நிலம் ஆகியவை தொடர்பாக மட்டுமே அதிகாரங்களைப் பெற்றிருக்கிறது. மற்ற துறைகள் அனைத்துமே மாநிலப் பட்டியலில்தான் வருகின்றன. எனவே அவை அனைத்தும் மாநில அரசாங்கத்தின் அதிகாரங்களுக்கு உட்பட்டவை களாகும்.

மேலும் அதே பிரிவானது, அமைச்சரவை துணைநிலை ஆளுநருக்கு உதவிட வேண்டும் மற்றும் அறிவுறுத்த வேண்டும் என்றும் கூறுகிறது. துணைநிலை ஆளுநர் முதலமைச்சரின் அறிவுரையின் படிதான் செயல்பட வேண்டும் என்று அரசமைப்புச் சட்டத்தின் கட்டளைகளுக்குப் பொருந்தக்கூடிய விதத்திலேயே தில்லி தேசியத் தலைநகர் பிரதேசச் சட்டமும்  கூறுகிறது. ஆயினும், மோடி அரசாங்கமானது, துணைநிலை ஆளுநரின் மூலமாக, தலைமைச் செயல ராக யாரை நியமனம் செய்வது என்பது தொடர்பாக முதலமைச்சருக்கு உள்ள உரிமையைப் பறித்துள்ளது. தன்னுடைய சட்டவிரோத நடவடிக்கையை நியாயப்படுத்துவதற்காக, உள்துறை அமைச்சகம் மே 21 அன்று ஓர் அறிவிக்கையை வெளியிட்டிருக்கிறது. அதன்படி, ‘பணிகள்’ (`services’) மத்திய அரசாங்கத்தின் வரையறைக்குள் வருமாம். இதன் பொருள், தில்லி அரசாங்கத்தின் ஊழியர்கள் அனைவருமே மத்திய அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்குள்தான் வருவார்களாம்.

இவ்வாறு மத்திய அரசாங்கம் வெளியிட்டிருக்கிற அறிவிக்கைக்கு அரசமைப்புச்சட்ட அடிப்படையும் கிடையாது, அது எவ்விதச் சட்டத்தின் கீழும் வராதுஎன்று அரசமைப்புச்சட்ட வழக்கறிஞர்கள் பலர்மத்திய அரசின் இந்நடவடிக்கையைக் கண்டித்திருக்கிறார்கள். அரசமைப்புச் சட்டம் தொடர்பான புகழ்பெற்ற வழக்குரைஞர் கே.கே.வேணுகோபால் இந்த அறிவிக்கை, “அரசமைப்புச்சட்டத்திற்கு விரோதமானது, சட்டத்திற்கு விரோதமானது மற்றும் செல்லத்தக்கதல்ல,’’ என்று கூறியிருக்கிறார். கெஜ்ரிவால் அரசாங்கத்தின் கொள்கைகள் மற்றும் அரசியல் கோட்பாடுகள் குறித்து ஒருவர் என்ன வேண்டுமானாலும் நினைத்துக்கொள்ள லாம். ஆனால் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் கட்டுக்கோப்பிற்கு உட்பட்டு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள ஒரு மாநில அரசாங்கத்திற்கு உள்ள உரிமைகள் பற்றி எவருக்கும் எவ்வித ஐயப்பாடும் இருக்கக்கூடாது.

நரேந்திர மோடி அரசாங்கம் “கூட்டுறவு கூட்டாட்சித்தத்துவ’’ (“cooperative federalism”) சகாப்தத்தை முன்னறிவித்திருக்கி றோம் என்று தம்பட்டம் அடித்துக் கொண்டிருக் கிறது. தில்லியில் அது நடந்துகொள்ளும் விதம்இதனை கொடூரமான கேலிக்கூத்தாக்கி இருக்கிறது. அனைத்து அதிகாரங்களும் மத்திய அரசாங் கத்திடமும், நிர்வாகம் பிரதமரின் கைகளிலும் குவிந்து கொண்டிருக்கக்கூடிய நிலையில், மத்திய - மாநில உறவுகளும் இவர்களது எதேச்சதிகார நடவடிக்கைகளுக்குப் பலியாகிக் கொண்டிருக்கிறது. திட்டக் கமிஷனும் அதன் கீழ் பல்வேறு மாநிலங்கள் சிறப்பு அந்தஸ்துடன் சிறப்பு செலவுத்தொகைகள் பெற்றுவந்த ஏற்பாடுகளும் ஒழித்துக் கட்டப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டு வந்த சிறப்பு அந்தஸ்து ஒழிக்கப்பட்டதால் வடகிழக்கு மாநிலங்களின் முதலமைச்சர்கள் இதுதொடர்பாக விவாதிக்க வேண்டும் என்று பிரதமரைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், பிரதமருக்கோ அந்த ஏழு மாநில முதல்வர்களை யும் சந்திப்பதற்காக தேதி ஒதுக்குவதற்கு நேரமே இல்லை.தில்லிப் பிரச்சனையை ஏதோ துணைநிலைஆளுநருக்கும் முதல்வர் கெஜ்ரிவாலுக்கும் இடையிலான சில்லரை சச்சரவு என்று பார்க்கக்கூடாது. மாநிலங்கள் குறித்து மத்திய அரசின் எதேச்சதிகார அணுகுமுறையையே இது பிரதிபலிக்கிறது. தில்லி மாநில அரசின் உரிமைகள் மீதான தாக்குதல்களும், கூட்டாட் சித் தத்துவத்தின் மீதான தாக்குதல்களும் கடுமையாக எதிர்க்கப்பட வேண்டிய வைகளாகும். அரசமைப்புச்சட்டத்தின் விதிகளுக்குப் புறம்பாகச் செயல்படும் துணைநிலைஆளுநர் நீக்கப்பட வேண்டும். நரேந்திர மோடியும், பாஜக அரசாங்கமும் நம் நாட்டின் கூட்டாட்சி அமைப்புமுறை மற்றும் அரசமைப்புச் சட்டக் கட்டுக்கோப்பின் மீது தாக்குதல்கள் தொடுத்திருப்பது அனுமதிக்கப்பட முடியாத வைகளாகும்.

 தமிழில் : ச.வீரமணி